Door de dood van Keizer Maximiliaan I eindigde ook zijn jaarlijkse toelage.

Daardoor maakte Dürer in juli 1520 een reis om zich te verzekeren van de gunst van de nieuwe keizer van het Heilige Roomse Rijk, keizer Karel V (kleinzoon van Keizer Maximiliaan I), die in Aken gekroond zou worden.

Dürer reisde met zijn echtgenote Agnes Frey en haar dienstmeid Johanna via de Rijn naar Keulen en daarna naar Antwerpen, waar hij met veel eer ontvangen werd.

Hij verbleef in Antwerpen vanaf 3 augustus 1520 tot en met 2 juli 1521.

Hij verbleef in het hotel Engelenborch, gelegen in de huidige Wolstraat 19 in Antwerpen.

De kunstenaar wilde zoveel mogelijk invloedrijke personen ontmoeten die voor hem konden pleiten bij Karel V.

Antwerpen had in Dürers tijd 8600 huizen en het bevolkingscijfer bedroeg 100000 inwoners en was daarmee even groot als Parijs.

In die periode ontmoette Dürer enkele malen Joachim Patinir, grondlegger van de Nederlandse landschapschilderkunst.

In juni 1521 ontmoetten Dürer en Lucas van Leyden elkaar in Antwerpen, ze wisselden prenten uit, en Dürer tekende bij die gelegenheid Van Leydens portret met zilverstift.

Tijdens zijn elf maanden durende verblijf in de Nederlanden, waarvan acht maanden in Antwerpen, tekende Dürer meer dan honderd portretten.

Het Antwerpse bestuur stelde aan hem voor, om definitief in Antwerpen te verblijven.

Hij zou daarvoor een jaarlijks inkomen krijgen van 300 gulden en een gratis woning.

Daarop zei hij, liever 100 gulden, maar dan in Neurenberg leven.

Het beeld van de kunstenaar is het enige overblijfsel van het huis dat ooit gebouwd is door Jan Adriaensens in de Lange Nieuwstraat 29 in Antwerpen.

Het beeld (hoofd) versierde daar de voorgevel omdat de bouwheren van mening waren dat deze kunstenaar veel voor Antwerpen gedaan had.

Het betreffende huis is afgebroken in 1852.

Hij bezocht ook Nijmegen, ‘s-Hertogenbosch, Brugge (waar hij Michelangelo’s beeldhouwwerk de Madonna van Brugge zag), Gent (waar hij Van Eycks Lam Gods bewonderde) en Zeeland.

In juni 1521 bracht hij een bezoek aan Margaretha van Oostenrijk in haar woning Hof van Savoye in Mechelen. Daar toonde ze haar collectie schilderijen aan hem.

Vooral de steun die hij ontving van Margareta van Oostenrijk, een dochter van keizer Maximiliaan, tante van Karel V en landvoogdes van de Nederlanden, zou daarbij van groot belang blijken te zijn.

In Brussel schilderde Dürer het portret van koning Christiaan II van Denemarken.

In Brussel zag hij ‘De dingen die naar de koning zijn gezonden uit het gouden land’, de Azteekse schatten, die Hernan Cortés naar Karel V stuurde na de val van Mexico.

Hij schreef dat de schat ‘voor mij mooier was dan wonderen.

Deze zaken zijn zo kostbaar dat hun waarde geschat wordt op 100.0000 florijnen’.

Het dagboek dat hij tijdens zijn reis door de Nederlanden bijhield, vormt een rijke bron van informatie voor kunsthistorici.

Dankzij zijn dagboek, komen we te weten dat dieven met de geldbeurs van zijn vrouw aan de haal gingen en dat tijdens een bezoek aan de Onze-Lieve-Vrouwekathedraal in Antwerpen.

Ook krijgen we een beeld van Albrecht Dürer zijn karakter, want hij was toch een beetje aan de gierige kant.

Zo vermeldt hij elke stuiver en gulden die hij uitgeeft.

Zelfs het verlies tijdens een spelletje in de kroegen noteerde hij.

In zijn dagboek schreef hij ook, Antwerpen daar is geld genoeg, maar hij kon van deze rijkdom niet delen.

Want hij stelde vast dat buiten enkele mooie geschenken, hem in het geheel niets opgebracht had.

Toch met een verzekerde toeslag van 100 gulden, maar mogelijk besmet met malaria, keerde Dürer terug naar Neurenberg.

Hij werd na zijn overlijden in 1528 op de begraafplaats van het Johannisfriedhof ter aarde besteld en liet zijn weduwe een groot huis na, thans het Albrecht Dürer Huis, waar hij ook zijn atelier had gehad.

Zij stierf er in 1539.(Diverse bronnen, Wikipedia en De Post 16 mei 1971)