Hoewel het blad oorspronkelijk uit Nederland komt, waar het al in 1934 op de markt kwam, kreeg Vlaanderen na de Tweede Wereldoorlog een eigen versie.

De kernformule, gericht op mode, opvoeding, schoonheid, eten en relaties, bleef van meet af aan de basis.

De Nederlandse Uitgeverij De Spaarnestad richtte speciaal voor de Vlaamse markt ‘Libelle N.V.’ op. Het ‘nieuwe’ tijdschrift kreeg de ondertitel “Weekblad voor de (Vlaamsche) vrouw” en mikte aanvankelijk op huisvrouwen uit de middenklasse.

Nu het papiertekort voorbij was, kon het magazine in paginagrootte toenemen en maakte het geleidelijk de overstap van zwart-wit naar kleur.

Begin jaren 60 kreeg het blad een duidelijkere structuur met rubrieken geordend per thema, zoals mode, praktische tips, reportages en een tv-bijlage.

Tegen het einde van dat decennium verbreedde Libelle haar horizon en richtte het zich niet langer exclusief op huisvrouwen, maar ook op buitenshuis werkende vrouwen.

Een belangrijke mijlpaal was de fusie met het blad Rosita in 1970.

Dit moment markeerde een breuk met het zeer traditionele profiel. Het klassieke beeld van de vrouw die thuisbleef voor man en kinderen, strookte niet meer met de geëmancipeerde tijdgeest van de jaren 70.

Libelle evolueerde mee tot een hedendaags vrouwenblad, hoewel het een expliciet feministische koers vermeed.

In 1990 volgde een nieuwe fusie, ditmaal na het faillissement van ‘Het Rijk der Vrouw’. Libelle nam dit blad over en greep de kans aan voor een grondige modernisering.

Oude rubrieken kregen een opfrisbeurt, de moraliserende toon verdween, en de lay-out werd aangepakt met meer kleur, een nieuw lettertype en een gerestylede cover.

Ook op het vlak van eigenaarschap kende het blad verschuivingen. In 2001 nam de Finse groep Sanoma de publiekstijdschriften van VNU (waar Libelle sinds 1964 deel van uitmaakte) over.

Het merk breidde zelfs even uit naar televisie: tussen 2013 en 2015 bestond er een aparte zender genaamd Libelle TV.

Sinds 2018 maakt Libelle, samen met onder andere Flair, deel uit van de Roularta Media Group.

Door de jaren heen heeft Libelle bewezen een zeer breed publiek te kunnen aanspreken.

In 2011 bedroeg de wekelijkse oplage nog zo’n 300.000 exemplaren. Volgens cijfers uit 2010 bereikte het blad ruim 900.000 lezers.

Hoewel de grootste lezersgroep bij de 65-plussers lag, had het blad een sterke aanhang in alle leeftijdscategorieën vanaf 35 jaar.

Opvallend was dat bijna een kwart van de lezers mannelijk was en iets minder dan de helft van het totale lezerspubliek een job uitoefende.