45 jaar geleden, Frank Duval met zijn hit Angel Of Mine.

Frank Duval werd geboren als Frank Uwe Patz op 22 november 1940 in Berlijn en groeide op in een artistiek milieu, waarbij hij aanvankelijk een opleiding volgde als acteur en danser.

Al snel verschoof zijn focus echter naar de muziek, waarbij hij een kenmerkende stijl ontwikkelde die het midden houdt tussen pop, klassiek en atmosferische elektronische muziek.

Zijn grote doorbraak bij het brede publiek kwam voort uit zijn nauwe samenwerking met de Duitse televisie.

Duval componeerde de muziek voor populaire krimiseries zoals Derrick en Der Alte.

Het was binnen deze context dat zijn grootste hit, “Angel of Mine”, in 1980 het levenslicht zag. Een opvallend detail is dat hij het nummer eigenlijk niet zelf wilde inzingen.

De sessiezangeres die hiervoor was gevraagd, kwam echter niet opdagen, waardoor Duval besloot de vocalen zelf maar voor zijn rekening te nemen.

Het nummer werd een enorm succes in de Lage Landen. In Nederland bereikte de single de eerste plaats in de Top 40, terwijl het nummer in Vlaanderen de tweede plaats behaalde in de BRT Top 30.

Hoewel Angel of Mine bij ons zijn enige grote hit bleef, scoorde hij onder de naam Frank en Kalina in maart 1986 nog een hit met “It Was Love”, een nummer dat hij opnieuw voor de krimiserie schreef.

Deze single was op donderdag 6 maart 1986 TROS Paradeplaat op Radio 3 en bereikte uiteindelijk de vierentwintigste plaats in de Top 40.

Gedurende zijn carrière werkte Duval vaak samen met zijn vrouw, Kalina Maloyer, die de teksten voor veel van zijn liedjes schreef.

Samen creëerden ze een omvangrijk oeuvre dat bekendstaat om de diepe emotionele lading en filmische kwaliteit.

Zijn werk was onlosmakelijk verbonden met de gezichten van de serie Derrick.

Horst Tappert, die bijna 25 jaar lang de stugge detective speelde, kwam te overlijden op 13 december 2008.

Ook zijn collega in de reeks, Fritz Wepper, is inmiddels overleden op 25 maart 2024.

Hoewel het commerciële succes in de hitlijsten na de jaren tachtig afnam, bleef Duval gerespecteerd als een vakman die complexe synthesizerarrangementen wist te combineren met toegankelijke melodieën.

Naast zijn werk voor televisie en zijn solocarrière heeft Duval zich ook beziggehouden met maatschappelijke projecten.

Zo richtte hij de Frank Duval Foundation op, die zich inzet voor kansarme kinderen in India.

Tegenwoordig leidt de 85-jarige componist een teruggetrokken leven op het Spaanse eiland Palma de Mallorca, waar hij nog steeds betrokken is bij diverse kunstvormen, waaronder schilderkunst en digitale media.

40 jaar geleden, Joan Collins wordt Maria Callas.

Joan Collins stond al op driejarige leeftijd op het podium, met de droom om toneelactrice te worden.

Ze begon een opleiding aan de Royal Academy of Dramatic Arts in Londen, maar ze maakte deze niet af. Want de verleiding van de filmindustrie was te sterk.

Op haar zeventiende tekende ze haar eerste contract bij een Britse filmstudio en drie jaar later maakte ze een wervelende entree in Hollywood.

Collins genoot intens van de feestjes en ontmoetingen met sterren als Marlon Brando, James Dean en Marilyn Monroe.

Ze werkte samen met grootheden als Bette Davis, Richard Burton en Paul Newman, en deed zo enorm veel ervaring op.

Ze maakte echter ook kennis met de omgangsregels van Hollywood, waarbij studiobazen haar grote rollen toezegden in ruil voor ‘wederdiensten’.

Collins wees deze allemaal af, waardoor de hoofdrol in ‘Cleopatra’ – de film die Liz Taylor haar grote doorbraak bezorgde – aan haar voorbijging.

Na een vroege, maar weinig opzienbarende carrière, kwam haar echte doorbraak pas veel later.

In de jaren 80 werd ze op latere leeftijd wereldberoemd door haar iconische rol als ‘superbitch’ Alexis Colby in de televisieserie Dynasty.

Hoewel dit haar bekendste rol is, heeft ze in totaal in meer dan 60 films meegespeeld en meerdere boeken geschreven.

Collins zag vier eerdere huwelijken stranden. Ze heeft twee kinderen uit haar tweede huwelijk met zanger Anthony Newley, en een dochter uit haar derde huwelijk met platenbaas Ron Kass.

Sinds 2002 is ze gelukkig getrouwd met Percy Gibson, de manager van een theatergezelschap, die 32 jaar jonger is dan zijzelf.

Haar jongere zus was de bekende schrijfster Jackie Collins

Op 31 december 2014 werd ze geridderd door koningin Elizabeth II en mag ze zichzelf Dame Joan noemen.

Ze woont doorgaans met haar man in Belgravia, een zeer exclusieve wijk in Londen, maar bezit ook huizen in New York en Los Angeles.

Daarnaast heeft ze een enorme villa in Saint-Tropez, Frankrijk, waar ze afgelopen zomer nog van een zonnige vakantie genoot.

In 2022 vatte de documentairefilm This is Joan Collins haar veelbewogen leven samen

45 jaar geleden, feeks Sue Ellen uit de tv-reeks Dallas is een brave huismoeder.

Begin jaren 60 leerde Linda Ann Gray kunstredacteur en fotograaf Ed Thrasher kennen tijdens een fotoshoot.

Ze werden verliefd en trouwden in 1962; Linda was 21 en Ed 28.

Het huwelijk bleek echter al snel een vergissing. Linda besefte tijdens hun huwelijksreis in Mexico dat ze een vreselijke fout had gemaakt: “Ik wist vanaf de eerste avond dat mijn huwelijk geen liefdesrelatie was.”

Desondanks kregen ze twee kinderen: zoon Jeff in 1964 en dochter Kehly in 1966.

Ed was een creatieve man die droomde van een leven als cowboy op een paardenranch.

Het gezin verhuisde daarom naar “Oak Tree Ranch”, in Santa Clarita, Californië toen de kinderen klein waren.

Linda zelf bleef echter dromen van een acteercarrière.

Haar man was hierop tegen en vond dat dit moest wachten tot de kinderen groot waren. “In die tijd bleven vrouwen thuis en voedden hun kinderen op, zo ging dat nu eenmaal,” lichtte ze later in een interview toe.

Pas toen haar kinderen wat ouder waren, vond Linda de kracht om toch haar droom na te jagen.

Linda Ann Gray was al 38 toen ze wereldberoemd werd als de femme fatale Sue Ellen in ‘Dallas’.

Opvallend genoeg speelde ze in het eerste seizoen, dat slechts vijf afleveringen telde, wel mee, maar haar naam verscheen pas vanaf seizoen 2 op de begingeneriek.

Het succes had ook impact op haar privéleven: in 1983 scheidde ze van Ed Thrasher.

Na deze breuk gaf Linda aan geen man meer in huis te willen.

Ze bleef een vast castlid van ‘Dallas’ tot 1989 en keerde nog kort terug in 1991.

Later speelde ze ook mee in de reüniefilms ‘J.R. Returns’ (1996) en ‘The War of the Ewings’ (1998).

Toen ‘Dallas 2.0’ in 2012 succesvol van start ging, kroop ze opnieuw in de huid van Sue Ellen.

Tijdens het tweede seizoen van deze reboot overleed haar tegenspeler en goede vriend Larry Hagman.

De kijkcijfers kelderden na een derde seizoen, en TNT stopte de serie in 2014, na 40 afleveringen.

Na haar oorspronkelijke vertrek uit Dallas speelde Gray in diverse films en televisieseries, waaronder gastrollen in Melrose Place en een hoofdrol in de spin-off Models Inc..

Ze trad ook op in theaterproducties, onder andere als Mrs. Robinson in een West End-productie van The Graduate in Londen.

In 2023 was ze nog te zien in de televisiefilm Ladies of the ’80s: A Divas Christmas.

In december 2020 kreeg Linda een zware persoonlijke klap te verwerken toen haar zoon Jeff op 56-jarige leeftijd overleed aan de gevolgen van leukemie.

25 jaar geleden, de Amerikaanse actrice en zangeres Carmen Electra

Ze werd geboren als Tara Leigh Patrick, maar kreeg haar artiestennaam ooit van poplegende Prince.

In februari 2024 besloot ze die naam, na al die jaren, ook officieel en wettelijk aan te nemen.

De meesten zullen zich ongetwijfeld haar grote doorbraak in 1997 herinneren, toen ze als Lani McKenzie in het bekende rode badpak van ‘Baywatch’ verscheen.

Ze speelde de rol maar een jaar, maar het was genoeg om haar te lanceren als een van de grootste sekssymbolen van de late jaren 90 en vroege jaren 2000.

Vandaag is het precies 60 jaar geleden dat de BRT de eerste aflevering van ‘Johan en de Alverman’ uitzond.

Deze jeugdreeks groeide uit tot een onvergetelijk stuk Vlaamse televisiegeschiedenis en werd onmiddellijk ontzettend populair.

De serie vertelt het verhaal van Johan Claeszoons, een jonge chirurgijn gespeeld door Frank Aendenboom, die rond 1650 in het Nekkersbos een bijzonder mannetje ontmoet.

Dit wezentje, vertolkt door Jef Cassiers, blijkt een alverman te zijn die door zijn koning uit de mythische wereld Avalon is verbannen.

Zijn straf voor nieuwsgierigheid is dat hij pas mag terugkeren als hij iets vindt dat van nut kan zijn voor zijn volk.

Zijn onverstaanbare taal klonk als “mallapatta kling kling!”. Gelukkig staan zijn magische fluit en toverring Fafifoerniek hem bij tijdens zijn avonturen in de mensenwereld.

Het succes van de reeks was te danken aan een combinatie van factoren.

De verzorgde opnamen op historische locaties zoals het Kasteel van Gaasbeek, de mergelgrotten van Folx-les-Caves en het openluchtmuseum van Bokrijk gaven de serie een authentieke en magische sfeer.

Ook de muziek speelde een cruciale rol. Het thema, dat als een leidmotief door het verhaal verweven zit, versterkte de sfeer aanzienlijk.

Zoals wel vaker in die tijd, leende componist Pieter Verlinden de muziek uit een bestaande filmscore: ‘The Duchess of Brighton’ van Miklós Rózsa.

Een bijzonder detail is dat de chemie tussen de hoofdrolspelers ook buiten de set oversloeg: acteur Frank Aendenboom trouwde in het echt met zijn tegenspeelster Rosemarie Bergmans, die in de serie de rol van Rosita speelde.

De populariteit van ‘Johan en de Alverman’ beperkte zich niet tot Vlaanderen.

De serie werd ook in Nederland en Italië uitgezonden en is later meermaals herdrukt als boek en uitgebracht op dvd.

Mede door de sterke acteursregie van Senne Rouffaer en de beeldregie van Bert Struys, wordt de reeks nog steeds beschouwd als een van de beste jeugdproducties die de BRT ooit heeft gemaakt.

40 jaar geleden, thuis bij James B. Sikking, die we toen kende van zijn rol Howard Hunte in de tv-serie Hill Street Blues.

James Sikking was een acteur die in tal van films en televisieseries te zien was.

Bij het grote publiek werd hij vooral bekend door zijn rol als de tactisch onderlegde Lt. Howard Hunter in de iconische politieserie ‘Hill Street Blues’, een rol die hij van 1981 tot 1987 vertolkte.

Later speelde hij tussen 1989 en 1993 ook de rol van Dr. David Howser in de populaire serie ‘Doogie Howser, M.D.’.

Sikking, die soms op de aftiteling verscheen als James B. Sikking, is de vader van acteur Andrew Sikking.

Hij overleed op 13 juli 2024 op 90-jarige leeftijd in zijn huis in Los Angeles aan de gevolgen van dementie.

50 jaar geleden, elke zondagavond de Amerikaanse tv-reeks Rhoda te zien op de Brt.

De Amerikaanse televisieserie Rhoda (1974-1978) is een spin-off van The Mary Tyler Moore Show en draait om het personage Rhoda Morgenstern, gespeeld door Valerie Harper.

De serie volgt Rhoda wanneer ze vanuit Minneapolis terugkeert naar New York City om haar leven op te bouwen, te zoeken naar liefde en haar carrière als zakenvrouw nastreeft.

50 jaar geleden, de Amerikaanse sitcom Chico and the Man te zien elke woensdag op de BRT (nu Vrt).

Op het scherm verschijnt een aftandse garage in Los Angeles, gerund door een knorrige oude man. Zijn leven wordt volledig overhoop gehaald door een jonge, optimistische Latino met een onweerstaanbare glimlach.

De sitcom, die in Amerika in 1974 was gestart, draaide volledig om de chemie tussen de twee hoofdrolspelers.

Enerzijds was er Ed Brown (Jack Albertson, overleden op 25 november 1981), de verbitterde garagehouder die in alles een probleem zag.

Anderzijds was er Chico Rodriguez, gespeeld door de piepjonge en razend populaire Freddie Prinze.

Hij was de frisse wind die door de stoffige garage en het leven van Ed waaide.

Hun gekibbel en de langzaam groeiende vader-zoonrelatie vormden het hart van de show.

Tel daar de onvergetelijke begintune, ingezongen door de legendarische José Feliciano, bij op, en je had dé reden waarom miljoenen kijkers, ook in Vlaanderen, aan de buis gekluisterd zaten.

De ster van de show was zonder twijfel Freddie Prinze. Geboren als zoon van een Hongaarse vader en een Porto-Ricaanse moeder, groeide hij op in een ‘getto’ in New York.

Zoals Joepie het treffend omschreef, ontwikkelde hij daar een “onverbeterlijke drang naar zelfbescherming”, die hij omzette in een scherp gevoel voor humor.

Na wat optredens in kleine clubs belandde hij in de legendarische “Tonight Show”.

Die ene avond veranderde alles: een producent zag hem en bood hem de rol van zijn leven aan. Op zijn twintigste was Freddie Prinze een wereldster.

Maar het succesverhaal kende een tragische afloop. Amper anderhalf jaar nadat het lovende artikel in Joepie verscheen, in januari 1977, maakte Prinze op 22-jarige leeftijd een einde aan zijn leven.

De makers probeerden de serie nog te redden door een nieuw personage te introduceren, maar de ziel was eruit.

Zonder de charismatische Chico was de magie verdwenen. Na een vierde seizoen stopte dan ook de reeks.

45 jaar geleden, David Soul is er weer bovenop

David Soul, geboren als David Richard Solberg en voornamelijk bekend van zijn rol als Ken ‘Hutch’ Hutchinson in de televisieserie “Starsky & Hutch”, had een veelzijdige carrière.

Hij begon zijn loopbaan in de jaren zestig als zanger en bracht onder verschillende namen singles uit.

De grote doorbraak als acteur volgde in 1976 met “Starsky & Hutch”, waarin hij ook enkele van zijn eigen nummers zong.

Dit leidde tot aanzienlijk muzikaal succes, met name in het Verenigd Koninkrijk waar hij vier top 10-hits scoorde, waaronder de nummer 1-hit “Don’t Give Up on Us” in 1977.

Na het einde van de serie in 1979 zette Soul zijn acteercarrière voort met rollen in diverse films en televisieproducties, zoals “Salem’s Lot”, “Magnum Force” en “The Fifth Musketeer”.

Hoewel hij ook muziek bleef maken, evenaarde hij zijn eerdere successen niet. In 2004 maakte hij een cameo als de originele Hutch in de filmversie van “Starsky & Hutch” en in 2017 bracht hij het verzamelalbum “Gold” uit.

Op persoonlijk vlak is David Soul vijf keer getrouwd geweest en kreeg hij zes kinderen.

Sinds zijn scheiding van actrice Julia Nickson in 1997 woonde hij in Londen.

Zijn laatste huwelijk was in 2010 met pr-manager Helen Snell.

David Soul overleed in Londen op 4 januari 2024 op 80-jarige leeftijd

45 jaar geleden, achter de schermen van de tv-serie Dick Turpin.

Het is 1739 en Dick Turpin, een beruchte struikrover, keert terug naar Engeland na drie jaar dienst in het Britse leger in het buitenland.

Hij ontdekt dat zijn ouders door de rijke landeigenaar Sir John Glutton uit hun huis zijn gezet en van honger zijn omgekomen.

Samen met zijn kompaan Swiftnick zweert Turpin wraak. Ze besluiten Glutton en andere rijken te beroven. De buit die ze verzamelen, delen ze vaak met de armen, waardoor ze razend populair worden bij het volk.

Helaas kunnen ze niet lang van hun populariteit genieten, want kapitein Spiker en zijn mannen zetten een genadeloze achtervolging in.

Deze reeks is gebaseerd op het leven van de historische Richard Turpin, beter bekend als Dick Turpin.

Hij was een Engelse crimineel die leefde van 21 september 1705 tot 7 april 1739. Turpin was betrokken bij stroperij, inbraak, gewapende overvallen en moord, maar is vooral bekend als struikrover.

Hij werd uiteindelijk veroordeeld voor paardendiefstal en in York ter dood gebracht.

40 jaar geleden, thuis bij de nieuwe Dallas-ster Deborah Shelton.

Deborah Shelton, geboren op 21 november 1948 in Washington D.C., is een Amerikaanse actrice en voormalig schoonheidskoningin, die bij het grote publiek vooral bekendheid geniet als Mandy Winger uit de iconische soapserie Dallas.

Haar jeugd bracht ze door in Norfolk, Virginia en ze omschrijft zichzelf als een “echte losbol” die vroeger niets liever deed dan voetballen.

In 1970 begon haar opmerkelijke reis naar de schijnwerpers, want nadat de oorspronkelijke winnares, Betsy Ulrich, haar titel als Miss Virginia USA opgaf vanwege haar huwelijk, werd Shelton gekroond tot de nieuwe Miss Virginia USA.

Dit succes opende de deur naar de nationale Miss USA verkiezingen in Miami, waar ze prompt de felbegeerde titel in de wacht sleepte.

Alsof dat nog niet genoeg was, behaalde ze ook nog eens de eervolle tweede plaats in de Miss Universe verkiezing, eveneens in Miami, vlak achter de Puerto Ricaanse schone Marisol Malaret.

Een indrukwekkende prestatie, te meer omdat haar voorgangster als Miss USA, Wendy Dascomb, óók uit Virginia kwam. Hiermee won de staat voor het eerst twee jaar op rij de nationale titel, een unicum in de geschiedenis van de missverkiezingen.

Na haar triomfen in de missverkiezingen richtte Shelton haar pijlen op Hollywood en dit met een gedurfde fotoshoot voor het magazine Playboy in maart 1974.

Daarmee zorgde ze voor de nodige publiciteit, en al snel bemachtigde ze gastrollen in populaire televisieseries als Fantasy Island, The A-Team, T.J. Hooker, Riptide en The Love Boat.

In 1984 speelde ze een rol in de thriller Body Double, geregisseerd door Brian De Palma. Ze noemt haar rol in de serie The Yellow Rose als de rol die uiteindelijk de deuren opende naar grotere projecten.

Haar grote doorbraak kwam echter met de rol van Mandy Winger, de verleidelijke minnares van J.R. Ewing, in de wereldberoemde soapserie Dallas.

Van 1984 tot 1987 vertolkte ze de rol met verve, en Mandy groeide uit tot een geliefd personage onder de miljoenen kijkers.

De chemie tussen Shelton en Larry Hagman, die J.R. speelde, spatte van het scherm en gaf een extra dimensie aan de complexe intriges binnen de Ewing-familie.

In 2013 maakte ze een gedenkwaardige comeback als Mandy voor de begrafenis van J.R. in de vernieuwde Dallas-serie.

Ook na haar Dallas-avontuur bleef Shelton acteren, zo was ze te zien in films als Blind Vision (1992) en Plughead Rewired: Circuit Man II (1994).

In 1971, kort na het doorgeven van haar Miss USA-titel, trouwde ze met Vici Castro, een Cubaanse vluchteling.

Ze kregen samen een zoon, Christopher, maar het huwelijk strandde binnen vijf jaar.

In 1977 stapte ze in het huwelijksbootje met de Joods-Israëlische muziekproducent Shuki Levy, bekend van het duo Shuki & Aviva en de muziek voor talloze tekenfilmseries.

Samen kregen ze een dochter, Tamara.

Shelton schreef ook enkel nummers met haar man, zoals het nummer “Magdelena”, die verscheen op een album van Demis Roussos en “Sad” voor Andy Williams.

Het huwelijk eindigde ook met Levi, maar ze bleven wel vrienden.

Na een verloving met componist en muziekproducer Ron Carpenter bleef ze ongehuwd.

Vandaag, op haar zesenzeventigste, geniet ze van haar pensioen.