Categorie: Muziek Expres

Boudewijn de Groot viert vandaag zijn 82ste verjaardag.

Een mooi moment om stil te staan bij zijn klassieker Verdronken vlinder.

Het nummer verscheen begin 1967 in eerste instantie als de B-kant van de single ‘Onder ons’, de opvolger van zijn grote hit ‘Het Land van Maas en Waal’.

Twee jaar later, in 1969, kreeg het lied alsnog een hoofdrol toen het werd uitgebracht als A-kant, met ‘Beneden alle peil’ als achterkant.

Beide nummers zijn geschreven door Boudewijn de Groot en Lennaert Nijgh, met een arrangement van Bert Paige.

In Verdronken vlinder verlangt de schrijver naar het vrije leven van een vlinder.

Gaandeweg beseft hij echter dat ook dat bestaan een schaduwzijde heeft, zoals een tragisch einde op een plas water.

Uiteindelijk kiest hij er dan ook voor om gewoon mens te zijn, met de troostende gedachte dat hij geen vlinder hoeft te wezen om echt te leven.

De andere kant van de single, ‘Beneden alle peil’, bezingt een onbeantwoorde liefde.

De zanger vindt de vrouw in kwestie geweldig, maar omdat zij alleen oog heeft voor zichzelf, vindt hij haar gedrag beneden alle peil.

Het nummer Verdronken vlinder bleek door de jaren heen een grote inspiratiebron voor andere artiesten.

In 1993 scoorden Erik Van Neygen en Sanne er een grote hit mee in Vlaanderen.

Daarnaast werd het lied in de loop der tijd ook succesvol gecoverd door uiteenlopende namen als Mama’s Jasje, Josee Koning, de cast van LikeMe en zelfs de indierockband Bettie Serveert.

Reclame voor het album Het Beste van Boudewijn de Groot (juli 1977)

Gisteren nog vandaag

De comeback van Boudewijn De Groot (Joepie 13 november 1973).

Het bekende nummer Testament is gecomponeerd door Boudewijn de Groot, terwijl Bert Paige tekende voor de arrangementen en Tony Vos de productie voor zijn rekening nam.

De tekst is grotendeels geschreven door Lennaert Nijgh, die in het lied via een fictief testament terugblikt op zijn jeugdjaren.

In deze nalatenschap deelt hij milde snerpen uit aan zijn familie, die hij beticht van valse getuigenissen, aan stelende vrienden en aan een bedrieglijke ex-vriendin.

Toch is het nummer niet louter bitter; Nijgh koestert tegelijkertijd de mooie herinneringen en reflecteert op verloren idealen.

Omdat Boudewijn de Groot een specifiek deel van de oorspronkelijke tekst niet goed bij zichzelf vond passen, nam hij zelf de pen ter hand voor het couplet dat begint met de regel over het fotoalbum van zijn ouders.

Testament verscheen op het succesvolle album Voor de overlevenden en deed daarnaast dienst als de B-kant van de hitsingle Het Land van Maas en Waal.

Gisteren nog vandaag

Boudewijn de Groot in de Muziek Expres van december 1979

Gisteren nog vandaag

Na een stilte van vijf jaar maakte Boudewijn de Groot in 1973 zijn comeback met het album Hoe Sterk Is De Eenzame Fietser.

De titel van de plaat is ontleend aan het bekende nummer Jimmy, dat hij vernoemde naar zijn zoon Jim. Vader en zoon schitteren samen op de albumhoes.

Naast Jimmy bevat het album nummers zoals Terug van weggeweest, Wat geweest is, is geweest, Onderweg, Het Spaarne, Kindermeidslied (Nurse’s Song), Tante Julia, Ik zal je iets vertellen, Parijs, Berlijn, Madrid, De kleine schoorsteenveger en De reiziger.

Voor de teksten werkte De Groot opnieuw samen met Lennaert Nijgh en met zijn toenmalige zwager Ruud Engelander.

Bovendien zijn twee nummers vertalingen van gedichten van William Blake.

Muzikaal kreeg hij ondersteuning van sologitarist Eelco Gelling, met wie hij al eerder samenwerkte op Nacht en ontij, en violiste Vera Beths, die een gastbijdrage leverde op het nummer’ ‘De reiziger’.

Bang dat het publiek hem in de tussentijd was vergeten, was De Groot niet.

Tijdens zijn afwezigheid deden zijn verzamelalbums het namelijk buitengewoon goed. Vooral de dubbel-lp Vijf Jaar Hits was een groot succes, snel gevolgd door een eveneens goed verkopend tweede deel.

Dit bewees dat zijn populariteit en bekendheid alleen maar waren gegroeid, waardoor het grote succes van Hoe Sterk Is De Eenzame Fietser niet als een complete verrassing kwam.

Het album werd een enorme hit, bereikte de eerste plaats in de albumlijst en hield het daar twintig weken vol.

Dit leverde De Groot een gouden en een platina plaat op, evenals zijn derde Edison.

Het succes kreeg begin 1974 nog een vrolijk staartje toen er een carnavalsversie van het nummer Tante Julia op single verscheen, opgenomen als duet met Nico Haak.

Gisteren nog vandaag

45 jaar geleden, Yoko Ono, bedankt de wereld

Hoewel de brief op 11 januari 1981 in grote internationale kranten zoals de Sunday Times en de New York Times verscheen, duurde het in de pre-digitale periode vaak weken of zelfs maanden voordat dergelijke persoonlijke documenten volledig vertaald de Europese tijdschriften bereikten.

In die tijd waren muziekmagazines zoals Muziek Expres de belangrijkste bron voor fans in Vlaanderen en Nederland om diepgang te vinden bij het wereldnieuws.

De vertraging tot maart 1981 zorgde ervoor dat de boodschap van Yoko Ono hier pas echt landde op het moment dat de eerste schok van de aanslag in december langzaam plaatsmaakte voor een periode van verwerking en nagedachtenis.

In de brief bedankt Yoko Ono iedereen voor de brieven, telegrammen en gedachten die van overal ter wereld zijn gekomen.

Het was een grote troost, want zij en John geloofden in een vriendschap die verder gaat dan ras, kleur of geloof.

De berichten kwamen werkelijk overal vandaan, zelfs uit gevangenissen, en dat was hartverwarmend.

Ook bedankt ze voor de donaties aan de Spirit Foundation, waar inmiddels al 100.000 dollar was opgehaald.

Omdat zij en John de stichting altijd zelf beheerden en alle kosten uit eigen zak betaalden, beloofde ze dat al het geld rechtstreeks naar mensen zou gaan die het hard nodig hebben.

De stichting zou niet meewerken aan commerciële activiteiten of merchandising.

Yoko begrijpt de bezorgdheid over mensen die geld proberen te verdienen aan de naam van John, maar ze vraagt mensen om zich niet schuldig te voelen als ze op kleine schaal iets ondernemen ter nagedachtenis aan hem.

John had een groot gevoel voor humor en zou volgens haar zeggen: whatever gets you through your life.

Hij had liever dat mensen positief over hem dachten en iets goeds deden met dat geld voor hun kinderen of geliefden, dan dat ze zouden verdrinken in schuldgevoelens.

Wat overblijft, mocht gegeven worden aan wie het nodig heeft. Alleen van grote ondernemingen die hem wilden exploiteren, vroeg ze om contact met haar op te nemen.

Ze deelt in de brief haar boosheid over zijn dood en haar spijt dat ze hem niet kon beschermen.

De enige echte wraak die we volgens haar kunnen nemen, is de wereld veranderen in een plek van liefde en vertrouwen, precies zoals John dat voor ogen had.

We moeten laten zien dat we een wereld van vrede kunnen scheppen voor onze kinderen.

Ze schrijft dat geweld in het hart huist en niet in wapens, en dat we allemaal verantwoordelijk zijn voor de wereld die we toestaan.

Toen John viel, voelde het als een oorlog waarin de vijand onzichtbaar was. Yoko wilde daarna alles weten en zien, elke brief en elk bericht.

Ze zag ook de foto van zijn overlijden, waarop hij er vredig uitzag, maar ze vond de foto waarop hij een handtekening zette voor de man die hem later zou verraden veel moeilijker om te zien.

John had haast die middag en hoefde die handtekening niet te zetten, maar hij deed het toch.

Toen ze die foto later goed bekeek, zag ze hoe hij voorovergebogen stond te schrijven.

Het was een vreemde houding, en ze realiseerde zich dat hij op dat moment tekende bij de poort van de hemel.

John en Yoko voelden zich één geest in twee lichamen.

De laatste vijf jaar werkte zij beneden in het kantoor en hij boven in hun appartement.

Ze schrijft dat ze op dat moment nog steeds beneden was, terwijl hij in het hemelse boven verbleef.

Deze advertentie werd geplaatst in plaats van het geven van interviews of persoonlijke optredens, waar op dat moment veel vraag naar was.

Ze vroeg om tijd voor zichzelf en eindigde met de iconische woorden: Remember, there’s nothing you can do that can’t be done. Imagine. Love, Jan. 11, ’81 New York City (Muziek Expres maart 1981).

Muziek Expres maart 1981 en 1986

Muziek Expres was tussen 1956 en 1989 een toonaangevend Nederlands muziektijdschrift dat de opkomende tienercultuur perfect aanvoelde.

Het blad was een creatie van uitgever en impresario Paul Acket, die niet alleen deze populaire gids voor de jeugd bedacht, maar ook wereldsterren zoals The Rolling Stones en Miles Davis naar Nederland haalde.

In de jaren zestig groeide het tijdschrift uit tot het belangrijkste medium voor jongeren, vol posters, hitlijsten en exclusieve reportages over internationale popidolen.

Het succes was zelfs zo groot dat er een Duitstalige editie op de markt kwam.

Gedurende de jaren breidde Acket zijn invloed uit door andere bladen zoals Tuney Tunes over te nemen, maar in 1974 besloot hij Muziek Expres en het tijdschrift Popfoto te verkopen aan het concern VNU.

Met de miljoenen die deze verkoop opleverde, financierde hij zijn grote droom: het North Sea Jazz Festival.

De eerste editie hiervan vond in 1976 plaats in Den Haag.

Hoewel Muziek Expres na de overname nog vijftien jaar bleef bestaan, liep de oplage langzaam terug tot het blad in 1989 definitief van de markt verdween.

Paul Acket overleed in 1992 op 69-jarige leeftijd in Den Haag.

Tot kort voor zijn dood bleef hij nauw betrokken bij het jazzfestival dat hij zelf had opgezet.

Met zijn overlijden kwam er een einde aan een tijdperk voor de Nederlandse muziekwereld, waarin hij als visionair een onuitwisbare stempel had gedrukt op de nationale pop- en jazzcultuur.

45 jaar geleden, zelfs Madonna is niet volmaakt

Madonna’s eerste 4 albums werden door Sire als dochteronderneming van Warner Bros uitgebracht.

‘Erotica’ is in 1992 de eerste plaat op haar eigen nieuwe Maverick-label.

In de herfst van 1985 staat de “Queen of Pop” hoog in de hitlijsten met ‘Dress You Up’, de 5de en laatste single uit de lp ‘Like A Virgin’.

Het nummer werd als laatste toegevoegd aan de plaat.

De tekst is geschreven door Andrea LaRusso en Peggy Stanziale.

Producer Nile Rodgers zag het aanvankelijk niet zitten om er (in de korte resterende tijd) muziek op te zetten, maar Madge drong erop aan.

‘Dress You Up’ werd Madonna’s 6de opeenvolgende top 5-hit in de VS. In zowel de Billboard Hot 100, de Britse top 40, Ultratop als de Nederlandse Single Top 100 stond ze ermee op n°5.

Madonna werkt al een tijdje aan de verfilming van het boek The Impossible Lives Of Greta Wells van Andrew Sean Green. De film, die als titel Loved meekreeg, zal ze ook zelf regisseren.

Daarnaast staat ook Taking Flight, een biopic over balletdanser Michael DePrince, in de steigers.

‘Het laatste album van Madonna stamt uit 2019, het door critici als ‘eclectisch’ bestempelde Madam X.

In Vlaanderen en Nederland leverde het album geen hits op, maar met de leadsingle ‘Medellín’ verzorgde ze een spectaculair optreden samen met een aantal hologrammen van zichzelf en de Colombiaanse zanger/rapper Maluma tijdens de Billboard Music Awards.

In Amerika bereikte de singles ‘Medellin’, ‘Crave’ en ‘I Don’t Search I Find’ wel allemaal de eerste plaats in de in de Billboard Dance Chart.

Hiermee komt haar totaal van n°1-singles (in diverse Billboard-charts) op een record van 50 stuks.

Madonna werd zo ook de enige artiest(e) die in opeenvolgende 5 decennia op nummer 1 stond.

Dit jaar bracht ze het album Veronica Electronica uit, een remixalbum en uitgebracht op 25 juli 2025.

45 jaar geleden, Hazel O’Connor, eigenlijk ben ik een heel romantisch meisje.

Afkomstig uit een arm gezin, groeide Hazel O’Connor op als de dochter van een Ierse schipper die naar Engeland verhuisde voor werk in een autofabriek.

Avontuurlijk als ze was, verliet ze op zestienjarige leeftijd het ouderlijk huis om de wereld te verkennen.

Haar reizen brachten haar naar Nederland, Frankrijk, Japan en Afrika, voordat ze uiteindelijk weer in Engeland belandde.

Terug in Engeland zocht Hazel haar weg via de kunstacademie. Haar unieke uitstraling bleef niet onopgemerkt en al snel werd ze gevraagd voor een filmrol.

Ze kreeg meteen de hoofdrol van Kate in de film ‘Breaking Glass’, een eenvoudig verhaal over een meisje met de droom om rockster te worden.

De film werd, net als de soundtrack die volledig door Hazel zelf was geschreven, een doorslaand succes.

De grootste hit van het album was zonder twijfel ‘Will You?’. Zowel tekstueel als muzikaal was het nummer een voltreffer.

Hazel neemt de luisteraar mee naar haar kamer waar een voelbare spanning hangt; ze drinkt haar thee, hij zijn koffie, beiden onzeker over wat komen gaat.

Naast de prachtige zang van Hazel eist saxofonist Wesley McGoogan een glansrol op.

Zijn melancholische saxsolo wordt met evenveel gevoel gespeeld en is onlosmakelijk met het nummer verbonden.

Het is een prachtig, herkenbaar en invoelend lied dat je bijna doet verlangen zelf de saxofoon ter hand te nemen.

Na een rustigere periode pakte O’Connor in 1998 de draad van haar muziekcarrière weer op met ‘5 In The Morning’, haar eerste volwaardige studioalbum sinds 1984.

Dit album bracht een onverwachte hit voort toen het nummer ‘Na na na’ werd opgepikt door Britse radiostations.

In 2005 volgde het album ‘Hidden Heart’, met daarop enkele duetten, onder andere met de Ierse folkzangeres Moya Brennan.

De samenwerking met Brennan beviel goed, want ook op het album ‘See You Again’ uit 2017 was zij van de partij.

Tussendoor werd in 2008 haar album ‘Smile’ uit 1984 opnieuw uitgebracht.

Tegenwoordig heeft Hazel O’Connor Groot-Brittannië achter zich gelaten en verdeelt ze haar tijd tussen haar woningen in Ierland en Frankrijk.

Kate Bush, als ik het boek Wuthering Heights niet gelezen had, was het misschien nooit zover gekomen.

Op 17 februari 1978 verscheen het debuutalbum van Kate Bush, getiteld “The Kick Inside”.

De totstandkoming van dit album werd mede mogelijk gemaakt door David Gilmour van Pink Floyd, die na het horen van haar demo’s ervoor zorgde dat ze de aandacht kreeg van de platenmaatschappij.

Met vijf singles, waaronder de iconische hits “Wuthering Heights” en “The Man with the Child in His Eyes”, leverde de unieke Kate Bush een album af dat direct insloeg.

Een van de bijzonderste nummers op de plaat is “Moving”, een eerbetoon aan haar dansleraar Lindsay Kemp.

Kenmerkend zijn de walvisgeluiden aan het begin en de tekst die haar gevoel tijdens het dansen beschrijft: “Moving stranger, does it really matter / As long as you’re not afraid to feel?”.

“The Kick Inside” was een groot commercieel succes en behaalde de eerste plaats in de Nederlandse hitlijsten en een tweede plaats in Vlaanderen.

Opmerkelijk is dat er wereldwijd zes verschillende versies van de albumhoes zijn uitgebracht.