
40 jaar geleden, wiegt kleuterjuf Diana Spencer weldra de kinderen van kroonprins Charles (De Post 19 oktober 1980)

Foto's, en reportages en voor 95 % niet terug te vinden op Google uit ons ver verleden, over Gent, Vlaanderen, film, muziek, sport, politiek en zoveel meer uit tijdschriften en kranten en jaarboeken. Vanaf de jaren 1900 tot en met gisteren. Meer foto's en artikelen terug te vinden op onze Fb groep Gisteren nog vandaag en de Fb groep Weetjes over popmuziek









BRT Top 30 ( joepie van 19 oktober 1980)

Disco en USA Top 10 singles en Lp’s (Joepie 19 oktober 1980)

Engelse Top 10 singles en Lp’s en Franse Top 10 singles (Joepie 19 oktober 1980)

Polderpopparade van de week van 19 oktober 1980

BRT Vlaamse Top 10 (19 oktober 1980)





BRT Top 30 ( joepie van 20 september 1985)

Engelse Top 10 singles en Lp’s (Joepie 20 oktober 1985)

U.S.A Top 10 singles en Lp’s en Franse Top 10 (Joepie 20 oktober 1985

Black Charts Top 10 Singles en Lp’s ( 20 oktober 1985)

Super Vlaamse Top 15 (Joepie 20 oktober 1985)








Vlaamse Top 10 (week van 18 oktober 1990)

Frans Pointl debuteerde met een dichtbundel in 1959, Afscheid van de laatste lente, maar het duurde decennia voordat hij met proza opnieuw naar buiten trad.
Pointl werd pas bekend toen hij vijftiger was met zijn boek De kip die over de soep vloog (1990) dat gelijk voor de AKO Literatuurprijs genomineerd werd.
De verhalenbundel gaat over zijn jeugd als zoon van een getraumatiseerde joodse moeder.
Van het boek werden niet alleen 100.000 exemplaren verkocht, het werd ook genomineerd voor de AKO-Literatuurprijs.
Het plotse succes had Pointl in niet geringe mate te danken aan zijn optreden in het boekenprogramma van Adriaan van Dis op de Nederlandse televisie.
Hij nam het publiek in Nederland en Vlaanderen voor zich in met zijn gevatte, aparte joodse humor.
Na “De kip die over de soep vloog” bleef Pointl kortverhalen schrijven, maar die wisten het succes van zijn debuut niet meer te evenaren.
Zijn laatste verhalenbundel verscheen in 2013.
De titel was “De laatste kamer”, een verwijzing naar het Amsterdamse rusthuis waar hij tegen zijn zin verbleef.(Diverse bronnen, Sara Van Poucke, Wikipedia en foto’s 1990)




