Auteur: Patrick De Graeve

Patrick De Graeve is een gepassioneerde blogger die schrijft over zijn ervaringen en inzichten in de wereld van de popmuziek en geschiedenis. Hij is de oprichter en beheerder van de Facebookgroepen Gisteren nog vandaag en Weetjes over Popmuziek, waar hij regelmatig interessante feiten, anekdotes en trivia deelt met andere muziekliefhebbers. Patrick is ook een fervent verzamelaar van tijdschriften, vooral van het populaire Belgische blad Joepie. Hij heeft een volledige collectie vanaf september 1973 tot en met eind december 1989, die hij zorgvuldig bewaart en koestert. Patrick's blog, Gisteren nog vandaag, is een bron van inspiratie en nostalgie voor iedereen die meer wil weten over de geschiedenis van Vlaanderen en dat via oude tijdschriften, foto's, tv-reeksen, films en reclame.

Sophie B. Hawkins in de Hitkrant van 10 december 1994

Sophie B. Hawkins iwerd op 1 november 1964 in Manhattan geboren.

Haar ouders waren kunstenaars, die weinig aandacht hadden voor haar.

Komt daarbij dat ze vanaf haar tiende seksueel misbruikt werd en ze leed ook aan anorexia.

Op haar veertiende liep ze dan ook weg van huis en ging ze bij Gordy (een Nigeriaanse percussionist) wonen.

Het blijft goed fout gaan met haar. Zo denk ik er toch over want Gordy (meer dan dertig jaar ouder dan ze) krijgen een relatie met elkaar. Gelukkig ging ze wel naar school en studeerde ze aan de Manhattan School of Music.


In de jaren 80 werd ze percussioniste in de band van Bryan Ferry.
Nadat ze door Ferry uit de band werd gezet, schreef ze het nummer Damn I wish I was your lover, wat haar solo doorbraak zou betekenen.

Het nummer was enigszins controversieel, omdat aan het eind van de tekst blijkt dat het over liefde voor een andere vrouw gaat.


Ook de videoclip was controversieel. Deze bevatte dermate erotische beelden dat MTV hem weigerde uit te zenden. Daarom werd ook een kuisere clip voor het nummer opgenomen.
Damn I wish I was your lover haalde in 1992 de vijfde plaats in de Amerikaanse Billboard Hot 100.
Bij ons in Vlaanderen kwam de single niet verder dan de Tipparade en in Nederland bereikte het de tweeëndertigste plaats in de Top 40.


Hawkins’ debuutalbum Tongues and tails was goed voor een gouden plaat en een verkoop van meer dan een half miljoen exemplaren.


Twee jaar later bracht ze de opvolger Whaler en de single Right beside you uit.


Hoewel dat nummer in Amerika niet zo aansloeg, werd het in Europa haar grootste hit.
Maar helaas voor Sophie B. Hawkins niet in ons land, want de single kwam vreemd genoeg niet verder dan de Tipparade.

In Nederland was het nummer goed voor een vijftiende plaats in de Top 40.

Omdat Right beside you in haar thuisland niet het bedoelde succes behaald had, vroeg ze haar platenmaatschappij Columbia of ze ter promotie van de tweede single As I lay me down door het land mocht toeren met alleen maar een piano.

Hierdoor kreeg het nummer veel airplay op Adult contemporary-stations.
Het haalde de zesde plaats in de Billboard Hot 100 en in de Adult Contemporary-lijst van Billboard zelfs de eerste plaats.


As I lay me down kwam ook bij ons en in Nederland niet verder dan de Tipparade. (Diverse bronnen, Wikipedia en de Hitkrant van 10 december 1994)

65 jaar geleden, reclame voor het fototoestel Perkeo van Voigtländer (december 1954)

In 1756 werd Voigtländer opgericht door Johann Christoph Voigtländer in Wenen. Het merk is hiermee de één van de oudste namen in de camera-industrie en is nog steeds een bekende, grote naam van de Duitse geschiedenis van fotografie. Voigtländer produceerde in 1840 de snelste lens op dat moment en ’s werelds eerste volledig metalen daguerreotypie camera in 1841.

70 jaar geleden, voetbal voor honden.

Het was toen één van de acts van het beroemde Duitse dierentuin Tierpark Hagenbeck in Hamburg.

Carl Hagenbeck, dierenhandelaar, circusdirecteur en dierentuin eigenaar werd dit jaar 175 jaar geleden geboren.

De Duitse media besteden er veel aandacht aan, natuurlijk, Carl Hagenbeck was een Duitser en de Hagenbeck dierentuin bestaat vandaag de dag nog steeds in Hamburg en trekt ruim een miljoen bezoekers per jaar.

Carl werd op 10 juni 1844 geboren als zoon van Claus Gottfried Carl Hagenbeck (1810–1870), die niet alleen vis verkocht maar ook exotische dieren.

Toen Carl veertien jaar was, gaf zijn vader hem een paar zeehonden en een ijsbeer en zo begon Carl zijn eigen collectie dieren op te bouwen.

Hagenbeck maakte veel reizen om zelf dieren te vangen en besloot in 1874 om zijn collectie uit te breiden en ook wilde mensen te tonen.

Hij nam inheemse bewoners uit Lapland en de Samoa-eilanden mee om aan zijn bezoekers te tonen samen met hun wapens en tenten.

Ook nam hij een groep rendieren uit Lapland mee. Een jaar later trok hij met zijn groep door Europa en zelfs door de Verenigde Staten.

In 1876 namen zijn medewerkers Nubiërs en wilde dieren uit Egypte mee en uit Labrador liet hij Eskimo’s halen.

Hagenbeck trainde ook dieren om in een circus te gebruiken. Deze verkocht hij in 1893 op de grote Wereldtentoonstelling in Chicago en in 1904 op de Wereldtentoonstelling in St Louis.

In 1907, hij was toen 62 jaar oud, opende hij een dierentuin in Hamburg-Stellingen.

Dit was toen wereldnieuws, want zijn dierentuin had geen tralies. Zijn patent op dit idee had hij al in 1896 vastgelegd.

Hij wilde dat zijn dieren zoveel mogelijk in een natuurlijke omgeving zouden wonen. Dierentuin Hagenbeck is 25ha groot en heeft nu 1850 dieren verdeeld over 210 soorten.

Het dierenpark beschikt sinds 2009 over een eigen hotel. (Diverse bronnen, Circusweb, Wikipedia en Foto’s afkomstig uit het tijdschrift Ons Volk december 1949)