






Foto's, en reportages en voor 95 % niet terug te vinden op Google uit ons ver verleden, over Gent, Vlaanderen, film, muziek, sport, politiek en zoveel meer uit tijdschriften en kranten en jaarboeken. Vanaf de jaren 1900 tot en met gisteren. Meer foto's en artikelen terug te vinden op onze Fb groep Gisteren nog vandaag en de Fb groep Weetjes over popmuziek







Sydney Youngblood geboren als Sydney Ford in San Antonio Texas op 2 december 1960
Al vlug verhuis hij samen met zijn ouders naar Duitsland en daar zet hij ook de eerste stappen in de muziekwereld als danser in discotheken.
Zijn moves en looks gaan niet onopgemerkt en de jonge Younblood krijgt diverse aanbiedingen van talent scouts.
Eind jaren 80 leidde dat tot twee vette schijven die over heel Europa de top van de dance charts en hitparades bereikten: “If Only I Could” (Bij ons goed voor een eerste plaats op 4 november 1989) en “Sit and Wait” (goed voor een tweede plaats op 3 februari 1985)
Beide singles waren afkomstig van het dansbare album Feeling Free dat vijf keer goud ontving.
Youngblood treedt nog steeds op, voornamelijk in Duitsland en zingt dan vaak covers van andere artiesten.(Diverse bronnen en van de Joepie van 10 december 1989)


Toen nog vol lof over zijn huwelijk met Leonie Lawson.
Samen kregen ze drie kinderen, Tom, Toni en Mackenzie.
Het huwelijk eindigde in 2003.
Zes jaar later trouwde hij met Alison Evers in juli 2009 en samen kregen ze twee kinderen Zara ( 21 December 2006) en Genevieve (6 February 2012)

Van Doren werd als Joan Lucille Olander geboren als dochter van Warner Carl Olander (30 maart 1908 – 4 juni 1992) en Lucille Harriet Bennett (21 januari 1912 – 27 augustus 1995). Ze is voor driekwart van Zweedse afkomst en voor het resterende deel Engels en Duits. Haar moeder vernoemde Van Doren naar Joan Crawford.
In mei 1942 verhuisde de familie naar Los Angeles. Daar werkte Van Doren vanaf 1946 als plaatsaanwijzer in een theater. Een jaar later kreeg ze een bijrol in een televisieserie. Daarnaast zong ze met Ted Fio Rito’s band en nam ze deel aan missverkiezingen. In de zomer van 1949 won ze de titels Miss Eight Ball en Miss Palm Springs. Tijdens de Miss Palm Springs verkiezingen werd Van Doren ontdekt door Howard Hughes.
Na een lunch met Hughes, gaf hij haar een rol in RKO’s Jet Pilot. Ze had slechts 1 woord als dialoog. De film werd geproduceerd tussen 1949 en 1950, maar zou pas worden uitgebracht in 1957. Een jaar later, in 1951, poseerde Van Doren voor de bekende pin-up girl artiest Alberto Vargas. Het schilderij dat Vargas van de actrice maakte, werd op de cover geplaatst van de juli-uitgave van Esquire.
Van Doren was toen ze 17 jaar oud was kort getrouwd met Jack Newman. Ze scheidden nadat Newmans gewelddadige aard openbaar werd.
Van Doren deed meer figurantenrollen voor RKO, waaronder voor His Kind of Woman. Omdat ze haar rollen te klein vond, begon ze in het theater te werken.
Liedjesschrijver Jimmy McHugh ontdekte haar voor zijn musicals. Hij zag echter al snel in dat Van Doren te talentvol was voor het koor en hij gaf haar dramalessen. Toen ze te zien was als Marie in het toneelstuk Come Back, Little Sheba, werd ze opgemerkt door Phil Benjamin, een man die de audities deed voor films van Universal Studios.
Op 20 januari 1953 tekende Van Doren een contract bij Universal. De studio had grootse plannen met haar en wilde van haar net zo’n succes maken als 20th Century Fox had met Marilyn Monroe. Nadat ze de artiestennaam Mamie Van Doren kreeg, was de actrice te zien in Forbidden.
Van Doren was vooral te zien in bad girl movies, films die later cult werden. Omdat ze daarnaast ook was te zien in de eerste rock-‘n-roll films, werd Van Doren zelf ook gezien als rock-‘n-roll zangeres.
Ondanks het feit dat zij en andere blonde sekssymbolen waaronder Cleo Moore, Sheree North en Diana Dors, niet dezelfde legendarische status als Monroe behaalden, werd Van Doren wel beroemd en een memorabel sekssymbool. Zo werden Monroe, Van Doren en Jayne Mansfield The 3 M’s genoemd.
Van Doren was getrouwd met vijf mannen, waaronder Jack Newman (1950), acteur Ray Anthony (1955-1961), basketbalspeler Lee Meyers (1966-1967), zakenman Ross McClintock (1972-1973) en Thomas Dixon (1979-heden). Met Anthony heeft Van Doren één zoon; Perry Ray Anthony (18 maart 1956).
In haar autobiografie, schreef Van Doren affaires te hebben gehad met Clark Gable, Howard Hughes, Johnny Carson, Elvis Presley, Burt Reynolds, Jack Dempsey, Steve McQueen, Johnny Rivers, Robert Evans, Eddie Fisher, Warren Beatty, Tony Curtis, Steve Cochran en Joe Namath.
Hoewel Van Doren vooral te zien was in B-films heeft ze ook verscheidene gedenkwaardige films gemaakt, waaronder Teacher’s Pet (1958), Born Reckless (1958), High School Confidential (1958) en The Beat Generation (1959).
In 1959 vernieuwde Universal haar contract niet, waarna Van Doren problemen kreeg met het vinden van rollen. Ze kreeg rollen in onafhankelijke producties.
Ze poseerde in 1963 voor Playboy om haar film Three Nuts In Search of a Bolt (1964) te promoten.
Van Doren opende haar eigen nachtclub en was vooral te zien in het theater. Ook ging ze op tour naar Vietnam tijdens de toenmalige oorlog.
Daarna ging ze dan aan slag als antiekverzamelaar en antiquair, (diverse bronnen en Wikipedia)





Ik beloofde haar om op haar verjaardag met de koets door de stad te rijden.
Het heeft helaas niet mogen zijn, want enkele maanden geleden is mijn Marianne gestorven.
Een klein overzicht van een rijk leven.
Foto 1 met haar geliefde broer, foto 2 met haar vriendinnen van de Zwijnaardsesteenweg, foto 3 met haar tweede man Gaston en voor mij mijn nonkel Gaston, foto 4 met haar broer in Verviers en de laatste foto in het rustoord op een feestje.









Op dit verzamel album staan de volgende artiesten: Sandra & Andres met Mary Madonna, Marty met Alma Mia, Roger Whittaker met Mamy Blue, Mieke Telkamp met Het Dorpje Van St. Bernadette, Daniel Boone met Daddy Don’t You Walk So Fast, Saskia met Melodie, John Dummer’s Famous Music Band met Nine By Nine, Mouth & MacNeal met How Do You Do?, Ronnie Tober met Laat Me Niet Alleen, Ekseption met Ave Maria, Don Rosenbaum met Miss America, Frida Boccara met Cent Mille Chansons en Aphrodite’s Child met Such A Funny Night.


Hij voltooide toen net zijn laatste film Voulez-vous danser avec moi?
Een film van Michel Boisrond en waar hij de hoofdrol deelde met Brigitte Bardot.
Hij was toen 40 jaar, en getrouwd met de beroemde actrice Michèle Morgan.


Louis-Joseph Wiaux werd geboren in Mellet, in het bisdom Doornik, op 20 maart 1841.
Hij werd broeder van de Christelijke Scholen en nam de naam aan van Mutien-Marie.
Gedurende meer dan vijftig jaar wijdde hij zich met grote ijver aan de opvoeding van kinderen.
Voor zijn leerlingen, hun ouders en zijn medebroeders was hij een toonbeeld van deugd.
Hij muntte vooral uit in geduld, gehoorzaamheid en regelmaat.
Hij werd ook wel de ‘Biddende broeder’ genoemd.
Hij had een grote verering voor de eucharistie en voor de Heilige Maagd Maria.
Hij overleed in Malonne (Namen) op 30 januari 1917.
Na zijn dood gebeurden op zijn voorspraak wonderen en werd de plaats in Malonne, waar hij begraven ligt, een bedevaartsoord.
Op 22 februari 1977 werd in Malonne voor de kerkelijke commissie de kist van broeder Mutien-Marie geopend. Ziekenbroeder Madir (geboren als Frans Verstaelen uit Aartselaar, mocht daarbij aanwezig zijn.
Madir leed aan een geleidelijk verergerende osteoporose. Hij liep met krukken en zo kwam hij die dag ook binnen en stond erbij toen van Mutiens geraamte een hand werd weggenomen om er relikwieën van te maken en plotseling had hij geen krukken meer nodig.
Tot aan zijn dood in 1986 liep hij kranig zonder zonder krukken.
Na een lang proces oordeelde het Vaticaan dat dit een bovennatuurlijke genezing betrof.
Hij werd heilig verklaard door paus Johannes-Paulus II op 10 december 1989. ( Foto 2 en 3 Ziekenbroeder Madir met en zonder krukken op 22 februari 1977, Foto 4 kerk en graf in Malonne)

















