Vandaag 45 jaar geleden, Miss World 1974 stopt ermee.

Vier dagen lang kon Helen Morgan in 1974 genieten van haar Miss World-titel.

Na haar verkiezing sprongen de Britse tabloids op haar privéleven en al snel bleek dat de toen 22-jarige Miss United Kingdom niet alleen een zoon had, maar ook een relatie met een getrouwde man.


Dat laatste ontkende Morgan ten stelligste, een 18 maanden oude zoontje, Richard, had ze wel.


Maar volgens de statuten van de Miss World-organisatie mocht dat geen probleem zijn.
Toch had Morgan er toen al de buik van vol -“Het kwaad was geschied”- en ze gaf er , tot genoegen van de Miss World-organisatie die alle commotie in tijden van opkomend feminisme kon missen, de brui aan.


In “Wales on Sunday” in augustus 2002 en The “Independent on Sunday” in november 2011 keek Morgan terug op haar korte carrière als Miss World.


Omdat er geld op de plank moest zijn voor haar pasgeboren zoon, schreef Morgan zich in bij een lokaal modellenagentschap. Van het een kwam het ander, Miss Wales -Morgan kreeg 30 Ierse pond voor haar deelname- werd Miss United Kingdom, en dus mocht Morgan naar Miss World.


Met succes. “Maar ik heb mezelf nooit beschouwd als een Miss World. Ik vroeg me voortdurend af of ik wel de geschikte persoon was en of ik wel de juiste beslissing genomen had om eraan deel te nemen. En dan al die negatieve reacties. Het leek alsof er 2 hoorns op mijn voorhoofd gegroeid waren en dat ik een soort monster geworden was.”
“Bovendien was ik erg naïef.

Ik dacht dat alles wat je in de krant las waar was. Dat was de grootste shock voor mij, de manier waarop de media werkten. Het leek veelal op een circus. Ik raakte uitgeput en voelde me fysiek ziek. Toen dat gebeurde, wilde ik eigenlijk zo snel mogelijk weg, een gat in de grond graven en daarin springen.”


Het was voor iedereen het beste dat ik er op dat moment de brui aangaf.”


“Het is een schande wat er gebeurd is. Maar goed, het is gebeurd.”


Ze trok zich terug in de anonimiteit, leerde haar huidige man kennen, beviel 2 keer, van een zoon en een dochter, en verhuisde uiteindelijk naar Spanje.

Haar Miss World-verleden hield ze een tijdlang angstvallig geheim: “Ik had er een etiket door gekregen, waardoor mensen op een bepaalde manier naar je kijken en je het gevoel krijgt dat je voortdurend beoordeeld wordt.”


“Wat je ook doet, de etiketten die men op je plakt, zoals ongetrouwde moeder of vrouw die een relatie heeft met een getrouwde man, blijven steeds overheersen.

Ik mag gerust zeggen dat alle heisa mijn leven negatief beïnvloed heeft. Maar ik was toch niet de eerste vrouw die een kind had vooraleer ze getrouwd was.” (Diverse bronnen, Edmond Knevels en Wikipedia).

Vandaag mag de Nederlandse schrijver Maarten ’t Hart 75 kaarsjes uitblazen.

In de Telegraaf van 9 november 2019, zei hij het volgende over zijn verjaardag: In Maassluis wilden ze een hele toestand in de kerk, met toespraken. Heb ik afgehouden. Als middelpunt ben ik niet in de wieg gelegd, mijn verjaardag vier ik nooit!

Toch zag ik hem enkele dagen geleden in het Tv programma De Wereld Draait Door.

Voor zijn verjaardag schreef Elsbeth Etty ‘Minnebrieven aan Maarten’, over het leven en oeuvre van de schrijver van ‘Een vlucht regenwulpen’ en nog 44 andere titels. ‘Diverse bronnen, foto 1 met zijn ouders, foto 2 met zijn vrouw Hanneke van den Muyzenberg, foto 4 verklede zich vroeger graag als vrouw)

Het is vandaag al 60 jaar geleden dat de Franse acteur Gérard Philipe is overleden en dit op de leeftijd van zevenendertig jaar.

Philipe speelde tussen 1944 en 1959 in vierendertig films

Op het hoogtepunt van zijn carrière stierf hij aan leverkanker.

Hij won de volgende prijzen : Victoires du cinéma français (in 1976 vervangen door de Césars) : beste acteur in 1948, 1952, 1953, 1954 en 1955

Hij was getrouwd met de Belgische schrijfster Anne Philipe, geboren als Anne Marie Nicole Ghislaine Navaux, in Brussel, met haar had Philipe twee kinderen (Anne Marie en Olivier)

Op het moment dat hij stierf was juist zijn film Les Liaisons dangereuses te zien in de Bioscoop.

Tijdens de verkiezing in 2005 tot grootste Fransman aller tijden eindigde Philipe op plaats 95.