Auteur: Patrick De Graeve

Patrick De Graeve is een gepassioneerde blogger die schrijft over zijn ervaringen en inzichten in de wereld van de popmuziek en geschiedenis. Hij is de oprichter en beheerder van de Facebookgroepen Gisteren nog vandaag en Weetjes over Popmuziek, waar hij regelmatig interessante feiten, anekdotes en trivia deelt met andere muziekliefhebbers. Patrick is ook een fervent verzamelaar van tijdschriften, vooral van het populaire Belgische blad Joepie. Hij heeft een volledige collectie vanaf september 1973 tot en met eind december 1989, die hij zorgvuldig bewaart en koestert. Patrick's blog, Gisteren nog vandaag, is een bron van inspiratie en nostalgie voor iedereen die meer wil weten over de geschiedenis van Vlaanderen en dat via oude tijdschriften, foto's, tv-reeksen, films en reclame.

Vandaag 55 jaar geleden, de Amerikaanse componist Cole Porter overlijdt in Santa Monica in Californië.

Cole Porter wordt op 9 Juni 1891 geboren in Peru in de Amerikaanse staat staat Indiana, en speelt al vanaf jonge leeftijd piano.

Later gaat hij studeren aan de Yale universiteit.


Na zijn studie gaat Porter naar Parijs om daar muziek te studeren.


Hij ontmoette zijn vrouw Linda Lee Thomas in Parijs in 1918.


Zij was een rijke gescheiden vrouw die een aantal jaren ouder was dan hij.


Ze trouwden in 1919 ofschoon Porter homoseksueel was.


Het huwelijk bracht beide partners voordelen: Porter kon de schijn van een heteroseksuele relatie ophouden en Thomas hield toegang tot de betere kringen.

De Porters verhuisden van Parijs naar Venetië, van daar naar New York en uiteindelijk naar Hollywood, waar het gemakkelijke (grote) geld lokte en waar Cole Porter voor MGM de muziek voor vele films schreef.


In die tijd nam de kwaliteit van zijn werk – ook tot zijn eigen ongenoegen – af en mede daarom verliet hij Hollywood weer.


Cole Porter en zijn vrouw gingen aan het begin van de jaren dertig (enige tijd) uit elkaar, nadat Porters homoseksualiteit meer en meer openbaar werd.


Zij bleven echter getrouwd en hun – naar de mening van zijn biografen – gelukkige huwelijk hield stand tot de dood van zijn vrouw in 1954.


Door een ongeluk in 1937 werden zijn benen verbrijzeld waardoor hij vrijwel geheel kreupel werd, maar hij bleef componeren.


Cole Porter was een tijdgenoot van Irving Berlin en George Gershwin en schreef musicals als “Anything goes” (1936 en “Kiss me, Kate” (gebaseerd op William Shakespeare’s stuk The Taming of the Shrew), 1948)

Daarnaast heeft hij ook een aantal nog steeds populaire nummers geschreven, waaronder I Get a Kick Out of You, Night and Day, Let’s Do It (Let’s Fall in Love), I Love Paris, True Love, Begin the Beguine, So in Love, Too Darn Hot, In the Still of the Night, Easy to Love, You’re the Top, It’s Delovely, I’ve Got You Under My Skin, Ev’ry Time We Say Goodbye en Don’t Fence Me In.


In 1958 moest zijn rechterbeen geamputeerd worden. Daarna verloor hij zijn levenslust en daarmee zijn creativiteit.


Cole Porter overleed in 1964 en ligt begraven in zijn geboorteplaats tussen zijn vader Sam Porter en zijn vrouw Linda.


Cole Porter is 73 jaar geworden.(Diverse bronnen en Wikipedia)

samen met zijn vrouw

40 jaar geleden, Willy Brandt gescheiden van zijn vrouw Rut Bergaust (Oktober 1979)

In 1941-1948 was hij getrouwd met Carlotta Thorkildsen en had met haar de dochter Ninja (1940). In 1948 trouwde hij met de weduwe Rut Bergaust. Ze lieten zich scheiden in 1980. Ze was de moeder van zijn drie zoons Peter (1948), Lars (1951) en Matthias (1961). In 1983 trouwde Brandt met de dertig jaar jongere historica Brigitte Seebacher.

55 jaar geleden, te gast In Zichem voor het feest ter ere van Ernest Claes en dit voor de honderdste druk van “De Witte”

Op het marktplein en dit in de aanwezigheid van Ernest Claeys was er een grote stoet die verschillende taferelen uit het boek via praalwagens ten toon stelde voor het publiek.

Bij de genodigde was ook Achiel Van Acker aanwezig, die toen voorzitter was van de kamer van volksvertegenwoordigers.

Na de stoet was het tijd om het beeld van Ernest Claes met op zijn schouders “De Witte van Zichem” officieel aan het publiek voor te stellen.

Ernest Claes kon dit wel appreciëren en bedankt dan ook de kunstenaar Albert Poels voor zijn ontwerp.

Een paar maanden later op 4 januari 1965, krijgt hij een zware hartaanval.

Zijn gezondheid gaat sterk achteruit en op 2 september 1968 overlijdt hij in het Fond Roy-ziekenhuis te Ukkel. (Diverse bronnen, Foto’s oktober 1959)

met Achiel Van Acker