Toen kreeg men nog een halve dag verlof voor een bezoek aan Joepie….

Gisteren nog vandag
Foto's, en reportages en voor 95 % niet terug te vinden op Google uit ons ver verleden, over Gent, Vlaanderen, film, muziek, sport, politiek en zoveel meer uit tijdschriften en kranten en jaarboeken. Vanaf de jaren 1900 tot en met gisteren. Meer foto's en artikelen terug te vinden op onze Fb groep Gisteren nog vandaag en de Fb groep Weetjes over popmuziek
Toen kreeg men nog een halve dag verlof voor een bezoek aan Joepie….

Gisteren nog vandag


W.O. JOHANN (volledige naam Willem Omer Johan Van den Eynde) is een Vlaamse kunstschilder die geboren werd op 19 maart 1953 in Hemiksem aan de Schelde.
Hij verhuisde op zesjarige leeftijd naar Zele in Oost-Vlaanderen, waar hij nog steeds woont en werkt.
Hij leerde al op jonge leeftijd tekenen en schilderen van zijn vader, Willy Van den Eynde, die ook een kunstschilder was en zijn andere zoon, Joost, opleidde. Joost overleed helaas veel te vroeg.
Johann volgde in de jaren 70 ook enkele academies, waaronder die van Dendermonde.
Van 1973 tot 1983 nam hij deel aan verschillende groepstentoonstellingen in Zele en andere plaatsen.
In 1975 won hij met een grote voorsprong een publieksprijs die georganiseerd werd door de Zeelse cultuurvereniging ‘Feniks’.
De familie Van den Eynde richtte ondertussen een eigen kunstgalerij op in de Pieter Gorusstraat in Zele.

In het midden van de jaren 80 werd deze omgevormd tot “Galerij W.O. Johann Van den Eynde”.
In de laatste 20 jaar heeft Johann ook tentoongesteld in cultuurcentra, gemeente- en stadhuizen, galerijen en abdijen, onder andere in Hamme, Waasmunster, Dendermonde, Affligem en Grimbergen.
In deze laatste plaats exposeerde hij in de bekende abdij naar aanleiding van een opdracht om een portret te schilderen van Vader Abt, H.E.H.Prelaat W. Wagenaar.
Kunstcriticus Gilbert Putteman schreef over deze tentoonstelling: “Het werk van W.O.Johann getuigt van een streven naar totale beheersing van de materie en het vakmanschap, los van alle modernismen en dit in de beste traditie van de Vlaamse grootmeesters.” “Het oeuvre van deze schilder is zeer veelzijdig.
Hij beoefent zowel het landschapsgenre, de stillevens, de historische composities als het portretgenre en het is vooral in dit laatste genre dat hij zich in de loop der jaren heeft gespecialiseerd.”
Naast zijn eigen werk geeft Johann ook les, de zogenaamde ‘masterclasses’ en ‘workshops’, en is hij ook heel bedreven in het restaureren van schilderijen die beschadigd zijn door de tijd.


Gisteren nog vandaag



Adamo werd geboren in 1947 en verhuisde op driejarige leeftijd met zijn familie naar België, waar zijn vader als mijnwerker ging werken.
Hij groeide op in Jemappes, een deelgemeente van Bergen, samen met zijn twee zussen en zijn broer.

Hij ontwikkelde al vroeg een passie voor muziek en zong in het kerkkoor en leerde gitaar spelen.
Hij nam deel aan verschillende wedstrijden en won in 1960 met het liedje Si J’osais. Dit leverde hem zijn eerste radio-optreden op, op 14 februari van dat jaar.

Een jaar later bracht hij zijn eerste plaat uit, nadat hij een wedstrijd in Parijs had gewonnen.
Zijn grote doorbraak kwam in 1963 met het nummer Sans toi, ma mie. Hij werd een ster in België en trad op 1 november op in de Ancienne Belgique in Brussel.

In maart 1964 was hij te gast bij Willem Duys in het programma ‘Voor de vuist weg’ en zong hij Vous permettez, monsieur?, dat zijn eerste nummer 1-hit werd in Nederland.
Het nummer stond 11 weken bovenaan de Tijd voor Teenagers Top 10 en was de grootste hit van het jaar 1964 in Vlaanderen, Nederland en Frankrijk, met meer dan 200.000 verkochte exemplaren.
Hij trad op in verschillende landen, zoals Frankrijk, Duitsland, Turkije, Japan, Libanon en Canada.

Tot 1966 was hij verantwoordelijk voor een kwart van alle platenverkoop in Frankrijk.
Hij trouwde in 1969 met de Belgische Nicole Adamo en kreeg drie kinderen: twee zonen (1969 en 1981) en een dochter (1980).
Hij is ook de trotse grootvader van twee kleindochters.

Hij zou normaal gezien vanavond opgetreden hebben in de Ancienne Belgique in Brussel, maar annuleerde gisteren het optreden.
In een persbericht laat hij het volgende weten: Ik heb een gezondheidsklacht die gelukkig te genezen is, maar ik heb wel tijd en rust nodig. Het gaat om een vochtophoping in mijn longen.
Het zal dus een verjaardag in alle eenvoud, zijn, omringd door zijn familie en enkele goede vrienden.

Dit programma, dat gepresenteerd werd door Willem Duys, was het eerste praatprogramma van de Nederlandse televisie, dat ook veel kijkers uit Vlaanderen trok.
Willem Duys werd in 1963 gevraagd door Ger Lugtenburg, de programmaleider van de AVRO, om een wekelijkse onemanshow te maken.
Duys hield niet van repeteren en improviseerde liever, dus de naam Voor De Vuist Weg was snel bedacht.

Het programma was geïnspireerd door de Amerikaanse Tonight Show. Het idee was om een gezellige sfeer te creëren, alsof de kijkers bij Duys thuis waren.
Daarom werden de gasten aan een tafel geïnterviewd, waarop een viskom met een goudvis stond.
De gasten waren bekende of bijzondere mensen, zoals de ‘mislukte’ goochelaar Tommy Cooper, een man die veel klavertjes vier had verzameld, Bart Huges die een gaatje in zijn hoofd had geboord.

Ook politici kwamen langs, zoals Norbert Schmelzer die over zijn autobiografie kwam praten. Duys gaf later toe dat hij het boek niet had gelezen.
Willem Duys stierf op 82-jarige leeftijd in een Hilversums ziekenhuis in de nacht van woensdag 1 juni op donderdag 2 juni 2011.
Zijn uitvaart vond plaats op dinsdag 7 juni 2011 op de Algemene begraafplaats de Woensberg in Blaricum.






Gisteren nog vandaag

