Categorie: Beroemde mensen uit Vlaanderen en Nederland

Vandaag 35 jaar geleden, trouwde Herman Brood met Alexandra Jansen in Amsterdam.

Het koppel leerde elkaar kennen in de Amsterdamse discotheek ’36 op de schaal van Richter’, waar ze achter de bar stond.

Een paar maanden later op 18 juli kreeg het koppel een dochter die de naam Lola kreeg.

Ze was niet het eerste kind van Brood. In 1968 was hij vader geworden van zoon Marcel Buissink, die werd geboren na een one-night-stand met een Gronings model.

In 1994 beviel Xandra Jansen van een tweede dochter, Holly Mae Brood, die echter niet verwekt was door Brood.

Hij beschouwde Holly Mae echter wel als zijn eigen dochter en ze draagt ook officieel zijn achternaam, omdat ze geboren werd binnen het huwelijk van Brood en Jansen.

Hoewel hij enkele jaren niet bij zijn gezin woonde, maar in zijn atelier, en vaak vreemdging, is hij nooit van Xandra Brood gescheiden. (Diverse bronnen en Wikipedia)

Vandaag 35 jaar geleden, trouwde Herman Brood met Alexandra Jansen in Amsterdam.
Herman Brood in de Hitkrant van 19 januari 1985

Vandaag 100 jaar geleden, de geboorte van Armand Pien.

Armand Pien studeerde af als licentiaat wiskunde met specialisatie sterrenkunde aan de Universiteit Gent.

Na de BBC was de Vlaamse televisie de eerste in Europa met een uitgebreid weerbericht op tv.

Toen de televisie startte, zocht men naar een weerman. Omdat hij de enige Nederlandstalige was in het Meteorologisch Instituut in Ukkel, was zijn aanstelling overduidelijk.

Behalve kijkers uit Vlaanderen, kreeg Pien ook steeds meer kijkers in Nederland. Na de invoering van de kabeltelevisie reikte zijn populariteit tot ver boven de grote rivieren. Pien bezat de gave om in eenvoudige bewoording complexe atmosferische verschijnselen over te brengen bij een breed publiek.

In zijn weerbericht besteedde hij altijd veel aandacht aan de straalstroom, die op geen enkele weerkaart ontbrak en onmisbaar was bij het voorspellen van het weer.

Pien was een geliefd persoon door zijn humorvolle presentatie en zijn guitige uitstraling.

Het weerbericht werd uitgezonden na het BRT-nieuws. Opvallend bij het weerbericht was dat er geen vastgestelde tijdsduur voor stond.

Afhankelijk van het weerbericht van Pien, kon de programmering meerdere minuten opschuiven. Een kwinkslag was nooit ver weg en als ergens geen weerspreuk voor bestond, vond hij er wel een uit: Een herfst zonder stormen is als een vrouw zonder vormen of nog een opmerkelijke uitspraak: mijn weerberichten kloppen altijd alleen het weer houdt er zich niet aan.

Zijn bekendste visuele grappen bestonden erin – uit schaamte voor het zoveelste totaal falen van de KMI-voorspelling – het weerbericht te presenteren met een roodgekleurd gezicht of zelfs zonder hoofd.

Zijn interesse in de natuur in het algemeen was groot en hij kon het nauwelijks laten overmaatse of vreemd gevormde groenten en fruit naar de studio te brengen.

Pien keerde zich tegen pseudowetenschap. Astrologie en ufo’s werden door hem bekritiseerd. In 1968 hield hij als aanklager op tv een debat met een astroloog.

Ook weigerde hij vanaf een zeker moment duivenberichten in zijn weerprogramma op te nemen, nadat hij kennis had genomen van de manier van transporteren van deze dieren naar hun losplaats.

Behalve op de BRT, waar hij zo’n 5000 weerpraatjes verzorgde, was hij ook wekelijks te beluisteren op de radio, waar hij 3000 keer te horen was.

In het programma van Lutgart Simoens op de vrijdagochtend op BRT-2 radio, wist hij de luisteraars tot soms wel een half uur telefonisch te vermaken met zijn weerpraatje.

Hij gaf dan ook antwoord op gestelde vragen, die in ruime zin betrekking hadden op het weer. Wanneer een uitzending op locatie plaatsvond was Pien meestal ook aanwezig. Het aantal belangstellenden was groot. Pien deelde na de uitzending weerkaarten uit en strooide royaal met zijn handtekening.

Hij overleed op 83-jarige leeftijd aan een hartinfarct. (diverse bronnen, Wikipedia en foto uit Zomer 1978 van Sten Kenis en uitgegeven door de Hotsy Totsy)

35 jaar geleden, Ruth McKenny met zijn nieuwe single That tiger in my body (Joepie 24 december 1984)

Ruth McKenny in de Joepie van 30 juli 1979
De problemen van Ruth McKenny in de Joepie van 26 februari 1979
Ruth McKenny & The Banny Bright Orchestra ( februari 1979)
40 jaar geleden, Ruth McKenny in de Joepie van 31 december 1978
Ruth McKenny 1988

50 jaar geleden Jules Deelder in de groep Popera en hun single Something.

In 1963 richt hij het Nieuw Vormgevend Gezelschap op en organiseert diverse jazz & poetry-happenings, met onderdelen als het voorlezen van gedichten, een spastisch ballet en een muziekstuk voor slagroomklopper, knerpdoos en een open- en dichtslaand boek op het programma.
Ook is Deelder een blauwe maandag zanger bij de gitaarloze beatgroep The Addicts.

Alleen twee nummers staan op het repertoire: Halleluja, I’m A Bum, een Engelse song uit de crisisjaren, en het van de eerste Stones-elpee afkomstige Can I Get A Witness

In 1968 richt hij samen met zijn vriendin Roselie Peters (waarmee hij in 1967 Jimi Hendrix ontmoette) en schoolvrienden Peter Snoey en Rob Peters het Schlagergezelschap van de Hyacinth op.

De groep weet een platencontract bij Bovema in de wacht te slepen en presenteert op 28 november de single We Were As Happy As My Uncle Ray.


In 1969 stappen de Peters uit het Schlagergezelschap van de Hyacinth. Het overgebleven duo doopt zich om tot Popera en maakt nog twee singles: Something en Look Over Here.

Na een ruzie met Radio Veronica, die weigert de single Something te draaien, houden zanger-tekstschrijver Deelder en componist Snoey het voor gezien.

Met Rob Peters maakt Deelder vervolgens enkele stripverhalen voor het jeugdblad Robbedoes. Onder de pseudoniemen Youssouph Ben Houpla (= Rob Peters) en Julian the Joint (= J.A. Deelder) publiceert de twee ook nog het boekje ABC Voor De Genieter Van Marihuana.


Onder zijn eigen naam debuteert Deelder met de door De Bezige Bij uitgegeven poëziebundel Gloria Satoria. Het debuut wordt positief ontvangen en beleeft diverse herdrukken.

Vandaag is de Nederlandse dichter Jules Deelder overleden en dit op de leeftijd van 75 jaar. Niet slecht voor een man die dacht nooit ouder te worden dan 33 jaar.