Vandaag 50 jaar geleden, de comeback van Muhammad Ali.

Ali’s weigering van de dienstplicht en zijn lidmaatschap van de Nation of Islam maakten hem het middelpunt van vele discussies en maakten van de uitgesproken en populaire kampioen een van de meest herkenbare en controversiële figuren van een tijdperk.

Ali verscheen aan de zijde van Elijah Muhammed op bijeenkomsten van de Nation of Islam en toonde zich trouw aan hem, terwijl het grootste deel van Amerika hem op dat moment met argusogen volgde.

Velen reageerden hier verontwaardigd op.

Ali voedde de verongelijkte reacties door zich openlijk uit te spreken voor separatisme.Op 20 juni 1967 werd Ali na een beraadslaging van slechts 21 minuten door de (uitsluitend blanke) jury van de federale rechtbank van Houston schuldig bevonden aan het weigeren van de dienstplicht.

Hij wordt door rechter Joe Ingraham veroordeeld tot de maximale gevangenisstraf van vijf jaar en een geldboete van tienduizend dollar.

Eerder, op 28 april 1967, had de Atletiek Commissie van de staat New York hem ook al zijn bokslicentie voor drie jaar en zijn kampioenstitel ontnomen.

Door het aantekenen van een hoger beroep en het betalen van een borgsom bleef Ali wel op vrije voeten.

Tijdens de jaren van zijn schorsing manifesteerde Ali zich steeds meer als een politiek activist en hield op campussen van colleges en universiteiten vurige pleidooien voor de emancipatie van de Afro-Amerikanen (Civil Rights Movement) en voor de stopzetting van de Vietnamoorlog.

In die periode werd hij financieel ondersteund door Joe Frazier, die er in die periode tevens bij Amerikaanse president Nixon op aan drong de straf tegen Ali op te heffen.

Hoewel de beroepsprocedure nog steeds hangende was, kreeg Ali dankzij de steun van senator Leroy R. Johnson op 11 augustus 1970 van de Atletiek Commissie van de stad Atlanta, toch reeds een licentie om in Georgia, de enige staat zonder bokscommissie, te vechten.

Vandaag op 26 oktober 1970 stopte hij Jerry Quary af, die het gevecht als gevolg van een snee na drie ronden moest staken.


Op 11 september 1970 besloot het New Yorkse Hooggerechtshof dat de Bokscommissie van de staat New York Ali onrechtmatig een bokslicentie had afgenomen.

Nu Ali weer in staat was in New York te vechten kampte hij op 7 december 1970 in de Madison Square Garden tegen Oscar Bonavena.

Na veertien zware ronden stopte Ali Bonavena na een technisch knock-out in de vijftiende ronde af, waarmee de weg naar een titelgevecht tegen Joe Frazier open lag.

Op 28 juni 1971 besliste het Amerikaanse Hooggerechtshof in de zaak Clay versus United States unaniem om de eerdere veroordeling in beroep terug te wijzen wegens het ontbreken van een motivering bij de afwijzing van Ali’s dienstweigering als gewetensbezwaarde.

Ali mocht nu opnieuw in alle staten van de VS boksen.(Diverse bronnen en Wikipedia)

Vandaag 50 jaar geleden, de comeback van Muhammed Ali.
Vandaag 50 jaar geleden, de comeback van Muhammed Ali.
Vandaag 50 jaar geleden, de comeback van Muhammed Ali.
Vandaag 50 jaar geleden, de comeback van Muhammed Ali.
Vandaag 50 jaar geleden, de comeback van Muhammed Ali.
De Post 8 november 1970

40 jaar geleden, aftellen voor het nieuwe album Is Er Toevallig Een Urbanus In De Zaal van Urbanus (Joepie 19 oktober 1980)

40 jaar geleden, aftellen voor het nieuwe album Is Er Toevallig Een Urbanus In De Zaal van Urbanus (Joepie 19 oktober 1980)
40 jaar geleden, aftellen voor het nieuwe album Is Er Toevallig Een Urbanus In De Zaal van Urbanus (Joepie 19 oktober 1980)

Vandaag is het ook al dertien jaar geleden dat de Schotse actrice Deborah Kerr is overleden.

Kerr werd in 1921 in Schotland geboren en volgde een opleiding tot balletdanseres.

Haar eerste filmrol van formaat vertolkte ze in 1941 in ‘Major Barbara’, een verfilming van de gelijknamige roman van George Bernard Shaw.

In 1947 brak ze door op het witte doek door met haar rol in Black Narcissus, waarna een succesvolle periode in Hollywood volgde.
Ze speelde onder meer in de films From Here to Eternity, The End of the Affair, Seperate Tables, The King and I, The Sundowners en Heaven knows Mr Allison.

In 1969 zette Kerr een punt achter haar filmcarrière, naar eigen zeggen vanwege de groeiende hoeveelheid seks in films.

In latere jaren verscheen ze meer op het theater en de televisie.

In 1985 keerde ze eenmalig terug naar het witte doek in The Assam Garden.

Kerr werd zes keer genomineerd voor de Oscar voor beste vrouwelijke hoofdrol, maar won de prijs nooit.

Wel kreeg ze in 1994 een beeldje voor haar gehele oeuvre.

In 1997 werd ze door koningin Elizabeth II benoemd tot Commandant in de orde van het Britse Keizerrijk.

Deborah Kerr is tweemaal getrouwd geweest.

Op 28 november 1945 trouwde ze met Anthony Bartley. Ze hebben twee kinderen, Melanie Jane en Francesca Ann. Kerr en Bartley scheidden in 1959.

Vanaf 23 juni 1960 was ze getrouwd met schrijver Peter Viertel.

Samen met Viertel heeft Kerr lange tijd in hun huis in Zwitserland gewoond, maar uiteindelijk verhuisde ze weer terug naar het Verenigd Koninkrijk.

Ze overleed aan complicaties van de ziekte van Parkinson, een ziekte waar ze al geruime tijd aan leed.

Ze werd 86 jaar oud.

Vandaag is het ook al dertien jaar geleden dat de Schotse actrice Deborah Kerr is overleden.
Deborah Kerr in de Story 29 oktober 1985
Vandaag is het ook al dertien jaar geleden dat de Schotse actrice Deborah Kerr is overleden.
Vandaag is het ook al dertien jaar geleden dat de Schotse actrice Deborah Kerr is overleden.
Vandaag is het ook al dertien jaar geleden dat de Schotse actrice Deborah Kerr is overleden.

Luciano Pavarotti zou vandaag 85 jaar geworden zijn.

Zijn laatste optreden dateert van 2006, op de openingsceremonie van de Olympische Winterspelen in Turijn.

Volgens kwatongen zou hij daar geplaybackt hebben.

Een jaar later, op 6 september 2007 overleed hij aan pancreaskanker.

Luciano Pavarotti werd 71 jaar.

Tegen de avond werd het lichaam van de zanger overgebracht naar de kathedraal van Modena, waar hij werd opgebaard om het publiek in de gelegenheid te stellen voor een laatste afscheid voorafgaand aan zijn begrafenis op zaterdagmiddag 8 september 2007.

De plechtige uitvaartmis, in aanwezigheid van de Italiaanse premier Romano Prodi, werd geleid door kardinaal Tarcisio Bertone, staatssecretaris van het Vaticaan, en rechtstreeks uitgezonden door zowel de Italiaanse televisie als CNN.

De blinde Italiaanse tenor Andrea Bocelli zong Mozarts Ave Verum Corpus en er werd een video vertoond van het Panis angelicus (Brood der engelen), door Pavarotti zelf, samen met zijn vader Fernando, in 1978 in dezelfde kathedraal gezongen.

Pavarotti’s familie had eigenlijk liever een besloten ceremonie gehad, maar door de aanwezigheid van duizenden bewonderaars, politici, beroemdheden als de tenoren Plácido Domingo en José Carreras, U2-zanger Bono, voormalig VN-secretaris-generaal Kofi Annan en talrijke televisiecamera’s had het gebeuren uiteindelijk meer weg van een staatsbegrafenis.

Het stuntteam Frecce Tricolori van de Italiaanse luchtmacht schreef de groen-wit-rode Italiaanse vlag tegen de hemel bij het overvliegen van de kathedraal.

De zanger werd in besloten kring begraven in de onmiddellijke nabijheid van eerder overleden familieleden, onder wie zijn ouders en zijn doodgeboren zoontje Ricardo, op een kerkhof dicht bij zijn huis in Modena.

In oktober 2007 werd het operahuis in zijn stad Modena omgedoopt tot Teatro Comunale Luciano Pavarotti.

Op 1 Juli 2008 wordt bekend gemaakt dat Nicoletta Mantovani (de tweede vrouw van Luciano Pavarotti) en zijn drie dochters uit zijn eerste huwelijk het eens zijn geworden over de erfenis van de tenor

Er was onenigheid tussen de vrouwen ontstaan omdat de overleden zanger twee testamenten zou hebben nagelaten.

Pavarotti, wiens vermogen op 30 miljoen euro wordt geschat, zou in het ene testament zijn vermogen hebben verdeeld tussen zijn vrouw, met wie hij vijf jaar geleden een dochtertje kreeg, en zijn volwassen dochters.

Volgens het andere testament zouden zijn volwassen kinderen niets krijgen.

Op 20 oktober 2007 berichtte de Italiaanse krant La Repubblica dat Pavarotti voor 18 miljoen euro aan schulden had achtergelaten.

Daartegenover staan mogelijk ongeveer 20 miljoen aan royalty’s.

Details over de overeenkomst tussen de dan 38-jarige Mantovani en haar stiefdochters worden niet bekendgemaakt.

De drie dochters Lorenza, Cristina en Giuliana worden geboren uit het eerste huwelijk van Pavarotti met Adua Veroni.

In 2003 trouwt hij met Mantovani, die dan al tien jaar zijn assistente is.

In Januari 2003 wordt hun dochtertje Alice geboren.(Diverse bronnen en Wikipedia)

Luciano Pavarotti zou vandaag 85 jaar geworden zijn.

Vandaag is het ook al 35 jaar geleden dat de Amerikaans acteur, film- en toneelregisseur, scenarioschrijver en invloedrijk filmmaker Orson Welles is overleden.

Foto augustus 1950
Vandaag is het ook al 35 jaar geleden dat de Amerikaans acteur, film- en toneelregisseur, scenarioschrijver en invloedrijk filmmaker Orson Welles is overleden.
Vandaag is het ook al 35 jaar geleden dat de Amerikaans acteur, film- en toneelregisseur, scenarioschrijver en invloedrijk filmmaker Orson Welles is overleden.

Vandaag is het ook al 35 jaar geleden dat de Frans-Russische acteur Yul Brynner is overleden.

Yul Brynner, geboren als Joeli Borisovitsj Briner was een acteur met karakteristiek kaal hoofd van Russische komaf en met het Franse burgerschap die voornamelijk bekend werd door Amerikaanse films en toneelstukken.

Zijn bekendste rol is die van de koning van Siam uit The King and I.

Vandaag is het ook al 35 jaar geleden dat de Frans-Russische acteur Yul Brynner is overleden.
Vandaag is het ook al 35 jaar geleden dat de Frans-Russische acteur Yul Brynner is overleden.
Vandaag is het ook al 35 jaar geleden dat de Frans-Russische acteur Yul Brynner is overleden.
Vandaag is het ook al 35 jaar geleden dat de Frans-Russische acteur Yul Brynner is overleden.
Vandaag is het ook al 35 jaar geleden dat de Frans-Russische acteur Yul Brynner is overleden.

Vandaag is het ook al 55 jaar geleden, dat de Amerikaans acteur James Dean is te komen overlijden door een auto-ongeluk.

De legendarische filmsterren James Dean en Marlon Brando hebben een sadomasochistische relatie gehad.

Die zou zijn gebaseerd op het verlangen naar controle van de Godfather-acteur, zo staat in het boek James Dean: Tomorrow never comes.

Dean en Marlon Brando waren de iconen van hun generatie, maar hun donkere, persoonlijke verlangen zou hun aantrekkingskracht zijn geweest.

Ze kenden elkaar van een acteerles en ontmoetten elkaar voor het eerst in 1949.

Daar vertelde James aan Marlon dat hij zijn grootste fan was, waarop Marlon hem vol op de mond zoende.

Dat was het begin van hun turbulente relatie.

Het is nooit bevestigd dat James Dean homoseksueel was, maar uit verschillende getuigenissen door de jaren heen blijkt wel degelijk dat hij in ieder geval biseksueel was.

Hij onderhield relaties met beide geslachten.

Zo had James Dean in 1953 een relatie met Pier Angeli , maar ze verbrak deze relatie om te trouwen met zanger-acteur Vic Damone.

Dean raakte bevriend met Lance Reventlow, een multimiljonair die net als Dean dol was op auto’s.

Hij is een van de laatste mensen die Dean sprak toen hij met zijn monteur Rudolph Wütherich op weg was naar een autorace in Salinas, in Californië.

Hij zou in Salinas in het gastenverblijf van paardentrainer Monty Roberts verblijven en ze wilden er ook kijken naar een ranch voor Dean.

Enkele uren later kwam Dean om het leven in zijn Porsche 550 bij Cholame, Californië.

Hij reed frontaal in op de auto van Donald Turnupseed, die de weg opreed.

Wütherich werd uit de auto geslingerd en raakte gewond.

Turnupseed kwam er met wat snijwonden en builen vanaf.

Dean overleed kort na het ongeluk. Hij ligt begraven in het Park Cemetery in Fairmount.(Diverse bronnen en Wikipedia)

James Dean
James Dean
James Dean
Vandaag is het ook al 55 jaar geleden, dat de Amerikaans acteur James Dean is te komen overlijden door een auto-ongeluk.
Vandaag is het ook al 55 jaar geleden, dat de Amerikaans acteur James Dean is te komen overlijden door een auto-ongeluk
James Dean en Marlon Brando

Vandaag is het ook al 35 jaar geleden, dat de Franse actrice Simone Signoret is overleden.

Signoret was niet alleen een bewonderd actrice, ze bleek ook te kunnen schrijven.

Zij publiceerde haar autobiografie in 1976: La nostalgie n’est plus ce qu’elle était, die een bestseller werd.

In 1979 verscheen haar eerste roman: Le lendemain, elle était souriante…, waarvan de titel een verwijzing is naar een chanson uit 1908 over een jonge vrouw die tegen de klippen op vrolijk en optimistisch blijft.

Postuum, in 1985, verscheen haar in 1984 voltooide roman Adieu Volodia, over Russische en Poolse joden die zich aan het begin van de 20e eeuw in Frankrijk vestigden, over haar eigen wortels dus.

Ook dit boek was een groot verkoopsucces en de literaire kritiek was positief.

Vandaag is het ook al 35 jaar geleden, dat de Franse actrice Simone Signoret is overleden.
Simone Signoret in de film Les Sorcières de Salem van Raymond Rouleau 1956
Vandaag is het ook al 35 jaar geleden, dat de Franse actrice Simone Signoret is overleden.
Vandaag is het ook al 35 jaar geleden, dat de Franse actrice Simone Signoret is overleden.
Vandaag is het ook al 35 jaar geleden, dat de Franse actrice Simone Signoret is overleden.

De Franse actrice Brigitte Bardot mag vandaag 86 kaarsjes uitblazen.

Brigitte Bardot mag zich terecht een van de grootste en invloedrijkste artiesten uit de vorige eeuw noemen.

Alleen al de initialen BB roepen de nodige associaties op.

Het bikini-icoon werd vooral in de jaren ’50 en ’60 verafgood voor haar legendarische schoonheid, ze belichaamde het seksueel bevrijde Frankrijk, ze inspireerde vrouwen tot emancipatie en ze zette de conservatieve goegemeente op zijn kop met haar wulpse jeugdigheid en provocerende houding.

De enige die nooit goed overweg heeft gekund met die mythewording is Brigitte zelf.Brigitte Anne-Marie Bardot wordt in Parijs geboren op 28 september 1934.

Zij en haar zusje Marie-Jeanne moeten van hun vader, een burgerlijk ingenieur, een klassieke opleiding volgen.

Maar op vijftienjarige leeftijd komt al een einde aan het burgerlijke leven.

De woeste blonde lokken, het pruillipje, de wespentaille en de grote borsten vallen al snel op.

Op vijftienjarige leeftijd doet ze een fotosessie voor Elle.

Ze is nog maar achttien als ze haar filmdebuut maakt met Le trou Normand .

Op dat moment ontmoet ze ook de regisseur Roger Vadim met wie ze enkele maanden later trouwt.

Het huwelijk is omstreden, omdat BB volgens de wet nog minderjarig is.Daarna komt Bardots carrière in een stroomversnelling.

Zo draait ze in de Verenigde Staten samen met Kirk Douglas Act of love .

Haar schoonheid en provocerende jeugdigheid laten niemand onberoerd.

Al snel gaat ze eerder shockeren dan fascineren.In 1956 komt Et dieu créa la femme in de Franse bioscopen, een film die als een van de grootste schandalen uit de filmgeschiedenis wordt beschouwd.

Bardot speelt Juliette die op – een volgens de publieke opinie – onzedige manier op drie mannen belust is. Brigitte verschijnt er naakt in een scène die intussen mythisch is geworden.

Een jaar later scheidt ze van Vadim. Hun huwelijk heeft vijf jaar geduurd.Bardot is een echte ster geworden, maar de jonge vrouw (ze is dan 23 jaar) is erg gevoelig voor de kritieken en heeft last van haar bekendheid.

Conservatief Frankrijk verkettert haar, jonge vrouwen imiteren haar, mannen geilen op haar en regisseurs vechten om haar.Voor perslui is het feit dat Bardot een sjaal draagt al een reden om te speculeren dat ze plastische chirurgie heeft ondergaan.

Niets kan nog verhinderen dat BB dan al een levende legende wordt.

Bardot voelt zich opgejaagd en zal zeker drie zelfmoordpogingen ondernemen.

Tijdens de volgende jaren rijgt BB de films en de amoureuze veroveringen aaneen.Een van die veroveringen is Jacques Charrier, een jonge komiek met wie ze in 1959 huwt.

Een jaar later wordt haar eerste kindje geboren: Nicolas-Jacques Charrier. Nog eens een jaar later scheidt ze alweer. Haar ex-man neemt hun zoontje onder zijn hoede.

In 1961 brengt Bardot haar eerste plaat uit: C’est Rigolo .En daarnaast zit ze niet stil: ze speelt in films naast de groten der aarde en ze huwt voor de derde maal.

Dit keer is het de beurt aan de Duitse industrieel Gunther Sachs.

Zes jaar later komt haar muzikale carrière echt van de grond als ze Serge Gainsbourg tegen het lijf loopt. Ze worden minnaars.

Begin de jaren zeventig neemt haar leven een wending.

Bardot is het publieke leven beu en houdt op met zingen en acteren.

Ze heeft dan al 48 films gemaakt.

Het zijn de dieren die vanaf nu al haar aandacht krijgen.

Ze stelt zich op als een ware militante en kan af en toe haar stempel drukken op het Franse beleid, bijvoorbeeld als het gaat over de jacht op babyzeehondjes.

Ze sticht het Brigitte Bardot Fonds en ze verkoopt haar landgoed en een pak persoonlijke voorwerpen om de kas van haar fonds te spijzen.

Tot de dag van vandaag staat haar leven in het teken van de dieren.

Zo steunt de Française Gaia en onze dierminnende prins Laurent.

Maar niet iedereen is zo opgetogen met BB’s dierenliefde, vooral omdat ze al dikwijls verklaart dat ze dieren belangrijker vindt dan mensen.

Haar (intussen vierde) huwelijk met Bernard d’Ormale, een man die vaak vertoeft in de buurt van de extreem-rechtse Jean-Marie Le Pen, maakt haar in 1992 nog meer omstreden. En het houdt daar niet op.

Ze zet Frankrijk in rep en roer met haar boek Un Cri dans le silence .

Daarin bevestigt ze wat iedereen al lang vermoedde: Bardot is een aanhanger van extreem-rechts.

In haar boek pleit ze voor de herinvoering van de doodstraf, betreurt ze de Islamisering van Frankrijk (het is schandalig dat illegalen ,,onze kerken innemen om ze om te vormen tot menselijke varkensstallen”).

In juni van dit jaar veroordeelt een rechtbank haar tot een boete van 5.000 euro voor het aanzetten tot rassenhaat.

Bardot is een oud vrouwtje geworden dat leeft tussen haar honderd dieren.

Omdat ze haar hele leven lang is opgejaagd door de buitenwereld, komt de mensenschuwe vrouw – steunend op haar wandelstok – alleen nog eens buiten om te protesteren tegen dierenleed.

Ze verlangt naar het Frankrijk van vroeger, het land waarvoor zij toen symbool stond.

En ze veroordeelt alle mogelijke promiscue gedrag, iets waarin zij vroeger de grote voortrekker was.

Critici betreuren dat de aftakeling van Bardot niet louter fysiek is.

Maar een legende zal ze altijd blijven.

Volgens de geruchten zou Brigitte Bardot op dit ogenblik ernstig ziek zijn.

Toch wens ik haar een mooie verjaardag toe en ben ik dankbaar voor al haar films en muziek. (Diverse bronnen en Wikipedia)

Brigitte Bardot (1968)
Brigitte Bardot en Jacques Charrier
Brigitte Bardot Jacques Charrier (1959)
Brigitte Bardot (juni 1960)
De Franse actrice Brigitte Bardot mag vandaag 86 kaarsjes uitblazen.