Thomas “Tommy” Sean Connery is geboren op 25 augustus 1930 in Edinburugh (Schotland), als zoon van een vrachtwagenchauffeur en een poetsvrouw.

Het gezin kan moeilijk de eindjes aan elkaar knopen. “We waren arm, maar ik heb nooit geweten hoe arm want iedereen in mijn omgeving was arm”, vertelde Connery daarover.

Als 8-jarige is hij al gefascineerd door film: “Ik spijbelde en trok naar de Blue Halls, de lokale bioscoop.”

Op zijn 13e stopt Connery met school en gaat aan de slag in een melkbedrijf.

Drie jaar later gaat hij in dienst van de marine, maar daar houdt hij het ook na drie jaar voor bekeken.

De jonge Connery heeft te veel last van maagzweren.

Om er goed uit te zien voor de meisjes sluit hij zich aan bij een club van gewichtheffers, waar vrienden hem inschrijven voor de verkiezing van Mister Universe.

Connery omschrijft zich als Mister Scotland en eindigt als derde.

Tijdens die schoonheidswedstrijd wordt hij opgemerkt door een lokale regisseur die Connery uitnodigt voor een rol in de musical “South Pacific”. “Ik had geen stem, ik kon niet dansen, maar ik kon er wel goed uitzien”, grapte Connery over zijn eerste acteerprestaties.

Dankzij de musical krijgt hij de smaak van het acteren te pakken en hij kiest als artiestennaam voor Sean. “Dat past beter bij mijn imago dan Tom of Tommy”, luidt het.

Na een paar omzwervingen via tv-programma’s en kleinere films krijgt Connery in 1962 de hoofdrol aangebonden in een spionagefilm gebaseerd op een van de boeken van Ian Fleming.

Als de Britse geheim agent en vrouwenmagneet James Bond in “Dr. no” weet Connery door te breken.

Onmiddellijk volgen in dezelfde Bondreeks “From Russia with love” (1963), “Goldfinger” (1964), “Thunderball” (1965) en “You only live twice” (1967) en “Diamons are forever” (1971). “We namen hem aan zonder screentest.

We wisten allemaal dat hij iets had. Hij wás 007″, zegt Bondproducer Harry Saltzman.

Intussen is Connery gescheiden van collega Diane Cilento, met wie hij een zoon Jason -zijn enige kind- heeft.

De scheiding prijkt uitgebreid in de boekjes want de steracteur zou zijn ex misbruikt hebben.

Kort voordien had Connery in Playboy nog laten vallen dat er niets mis is met een vrouw te slaan “als andere opties niet slagen en er zijn genoeg waarschuwingen geweest”.

Hij ontkent alle aantijgingen. Twee jaar later, in 1975, leert Connery tijdens een partijtje golf, de Frans-Marokkaanse artieste Micheline Roquebrune kennen en ze trouwen.

De Bondfilms zitten bij het grote publiek duidelijk op hun hoogtepunt, maar Connery heeft het gehad met de aandacht.

Hij vlucht met zijn vrouw naar Marbella in Spanje.

De acteur is verbitterd en verwijt Saltzman dat zijn “talent verstikt is”. “Het imago van Bond is min of meer een probleem, het verveelt een beetje”, omschrijft Connery het.

De acteur geeft twaalf jaar na “Diamonds are forever” nog één keer gestalte aan Bond in “Never say never again” (1983).

Deze keer krijgt Connery meerdere miljoenen, terwijl zijn eerste vertolking in “Dr. No” “slechts” 12.000 euro opbracht. George Lazenby volgt Connery op als Bond.

Hoewel Connery voor altijd zal gelinkt worden aan 007 speelt hij nog belangrijke rollen in succesvolle films: “The man who would be king” (1975), “Robin and Marian” (1976), “The great train robbery” (1979) en “Time bandits” (1981). Voor zijn rol van William of Baskerville in “The name of the rose” (1986) wint hij een BAFTA, voor zijn rol van Jimmy Malone in “The untouchables” (1987) ontvangt hij een Oscar.

Zelfs op later leeftijd volgt de ene grote productie na de andere met: Steven Spielbergs “Indiana Jones and the last crusade” (waarin hij de vader speelt van Indiana Jones – 1989), “The hunt for Red October” (1990), “Medecine man” (1992), “The rock” (1996) met Nicolas Cage, “The avengers” (1998) met Ralph Fiennes en Uma Thurman, “Robin Hood: prince of thieves” (1991), “First knight” (1995), “Dragonheart” (1996), “Entrapment” met Catherine Zeta-Jones, “Finding Forrester” (2000) en zijn laatste film “The league of extraordinary gentlemen” (2003).

De laatste jaren kwam Connery vooral in de media met berichten over zijn gezondheidstoestand.

Eind augustus vierde hij nog zijn 90e verjaardag.

Hij zou al een tijdje aan alzheimer geleden hebben.(Diverse bronnen, Sandra Cardoen en Wikipedia)