De Amerikaanse actrice Arline Judge (geboren als Margaret Arline Judge) speelde vooral in B Films, maar de wereld leerde haar vooral kennen als de vrouw die het trouwen niet kon laten.

Ze trouwde namelijk zeven keer en daardoor een geschenk uit de hemel voor de roddelpers.

Haar eerste man was de 20 jaar oudere filmproducent Wesley Rugles en samen kregen ze één kind.

De opvolger was de schatrijke fabrikant Dan Topping, die toen ook mede eigenaar was van de New York Yankees. Samen hadden ze ook één zoon.
Ze huwde Ruggles in 1931 en scheidde van hem op 9 april 1937, een paar uur voordat ze trouwde met Topping, van wie ze scheidde in 1940.

Haar derde man, was de kapitein James Ramage Addams. Ze trouwde 7 oktober 1942 en de scheiding was drie jaar later op 24 juli 1945

Drie weken later op 3 augustus 1945 trouwde ze met Vincent Ryan, om dan twee jaar later van hem te scheiden op 23 april 1947.

Haar vijfde man, was de broer van haar tweede man, namelijk Henry J. (Bob) Topping. Zes dagen na haar scheiding met Vincent Ryan, huwde ze dus met Henry J. (Bob) Topping op 29 april 1947 om een jaar later op 23 april 1948 te scheiden van hem.
Dan was het tijd om te trouwen met nummer zes en dat was George Ross III en ze trouwde op 18 januari 1949 tot en met 10 augustus 1950.

Met nummer zeven, Edward Cooper Heard trouwde ze op 9 april 1955.
Ook dit huwelijk bleef niet duren en eindigde op 2 november 1960.

Dan was de tijd aangebroken om te genieten van het leven zonder een man en dit tot en met aan haar dood op 7 februari 1974.

2 de man Dan Topping

3 de man kapitein James Ramage Addams
vierde man Vincent Ryan

eerste man Wesley Rugles

vijfde man Henry J. (Bob) Topping

zesde man George Ross III

samen met haar twee zonen, zomer 1949

Deze week 40 jaar geleden, is de film The Wiz eindelijk te zien in de Vlaamse en Nederlandse bioscopen. (Joepie 8 oktober 1979)

De film ging verleden jaar al in première in Amerika (24 oktober 1978)Maar gezien de film flopte in Amerika, stelde men de release voor Europa uit. Als film is The Wiz een musical, het is de verfilming van de gelijknamige Broadway musical uit 1975.Opvallend is de rolbezetting die geheel Afro-Amerikaans is, hetgeen voor een heel eigen karakter zorgt.In deze re-make van The Wizard Of Oz uit 1939 worden de hoofdrollen gespeeld door Diana Ross, Michael Jackson, Nipsey Russell, Richard Pryor en Lena Horne. The Wiz is geregisseerd door Sidney Lumet. (Diverse bronnen en Wikipedia)

Vandaag 60 jaar geleden, Mario Lanza overlijdt in Rome aan de gevolgen van een hartaanval

Mario Lanza begon vroeg aan zijn carrière, reeds als vijftienjarige knaap begon hij zijn zang studies als zoon van Italiaanse (hoe kan het ook anders) immigranten in de Verenigde Staten.

Zijn echte naam was Alfred Arnold Cocozza, zijn eerste wapenfeiten waren best wel indrukwekkend voor zijn leeftijd zoals een lidmaatschap in het YMCA Opera gezelschap en een grote studiebeurs in het prestigieuze Berkshire Music Center in Massachusetts.Al gauw werd duidelijk dat de kleine Mario begunstigd was door de Goden met een hemelse stem.

In 1942 veranderde hij zijn naam in Mario Lanza omdat dit meer Amerikaans klonk en gemakkelijk werd onthouden, Lanza was trouwens de meisjesnaam van zijn moeder.In 1947 werd hij opgemerkt in de Hollywood Bowl, het leverde hem een zevenjarig contract op met de prestigieuze filmmaatschappij Metro Goldwyn Mayer, nadat de directeur Louis. B. Mayer hem had horen zingen.

Voordien had de jonge Mario Lanza nooit echt professioneel opgetreden buiten enkele voorstellingen onder andere in New Orleans, Louisiana in de Puccini opera Madame Butterfly in 1948.

In 1949 speelt Mario Lanza zijn eerste filmrol in That Midnight Kiss.In zijn tweede film The Toast of New Orleans scoorde hij een miljoenen platenverkoop met de voornaamste song “Be my Love”.

In 1951 was zijn ster pas aan het schitteren toen hij de rol van zijn leven speelde, namelijk de biografie van zijn grote idool Enrico Caruso in the “The Great Caruso”.

Hij kreeg meteen een nieuwe gouden plaat voor “The Loveliest Night of the Year”.

Hij kreeg er ook een welverdiende Oscar voor.Na zijn rol in The Great Caruso wordt hij een waar idool in Amerika.

Zoals we wel eens meer zien bij grote sterren was Mario Lanza ook ten prooi aan gemoedsaandoeningen en excessen in eten en alcohol.

Hij werd aanzien als één van de laatste grote Latin Lovers van het oude Hollywood, maar de man had kuren en was geen kat om zonder handschoenen aan te pakken.

Voor zijn laatste film For The First Time moet hij behoorlijk afvallen.Zijn hele leven heeft Mario Lanza problemen met zijn gewicht.

Voor iedere filmrol volgt hij een streng dieet. Uiteindelijk wordt dit hem fataal.

Hij liet een weduwe na en vier kinderen.Luguber is wel dat twee van zijn zonen op zeer vroege leeftijd eveneens zijn gestorven door hart aanvallen, zijn dochter werd gedood in een verkeersongeluk.

Zijn vrouw stierf vijf maanden na zijn dood aan een overdosis drugs.

Mario Lanza is 38 jaar geworden. (Diverse bronnen en Wikipedia)

Deze week 60 jaar geleden, te gast in de Antwerpse kathedraal die toen diende als filmset voor de Amerikaanse film A Dog Of Flanders onder regie van James B.Clark

Met in de hoofdrol David Ladd, Donald Crisp en Theodore Bikel.Het verhaal is afkomstig van de Engelse roman van Marie Louise de la Ramée ook bekend onder het pseudoniem Ouida, die de lotgevallen beschrijft van Nello en zijn hond Patrasche. Nello is een arme weesjongen in een arm boerendorp aan de rand van de stad Antwerpen. Zijn moeder (die afkomstig is van de Ardennen) sterft als hij twee jaar oud is, en Nello blijft achter in de handen van zijn grootvader Johan Daas, een oude man die nog gevochten heeft in het leger van Napoleon.Elke dag vervoert hij met zijn grootvader verse melk van de boerderij naar de burgers in de stad. Op een dag vinden ze langs de weg een door mishandeling uitgeputte trekhond, ‘Patrasche’, die daar achtergelaten is door zijn meester. Nello en zijn grootvader vangen het dier op. Nello en Patrasche worden een grote hulp voor de steeds ouder en zieker wordende Johan, die de melkhandel steeds meer moet overlaten in de handen van Nello en zijn hond. Desondanks ontwikkelt Nello zich als een gelukkige jongen: hij schept een intense vriendschapsband met zijn hond en het dochtertje van de lokale molenaar, Alois.Bovendien blijkt Nello een begenadigd tekenaar te zijn. Tijdens zijn bezoeken aan de kathedraal van Antwerpen staat hij vol bewondering voor de schilderijen van Rubens, die voor hem een groot voorbeeld blijken te zijn. Hij is dan ook misnoegd als blijkt dat de twee schilderijen van de kruisafneming, op de zijaltaren, verborgen blijven voor het niet-betalend publiek, er vast van overtuigd dat Rubens het zelf nooit zo zou hebben gewild. Op een dag ziet hij in een tekenwedstrijd een kans om zijn talent te tonen aan de wereld.De molenaar is niet echt opgetogen met de vriendschap tussen zijn dochter en Nello en probeert zijn dochter weg te houden van de jonge armoedzaaier. Nello’s grootvader overlijdt en als de molen afbrandt krijgt Nello bij overmaat van ramp al snel de schuld op zich geschoven, waardoor hij zijn melk niet meer kan verkopen. Nello staat al snel op straat. Als hij verneemt dat hij ook de tekenwedstrijd, waar hij zijn laatste hoop op had gevestigd, niet heeft gewonnen, stort hij zich op kerstavond teleurgesteld neer in de kathedraal van Antwerpen. Hij sterft van ontbering, met zijn hond in de armen gekluisterd, terwijl het maanlicht de kruisafneming van Christus voor zijn ogen ontsluiert.Het verhaal werd een groot succes in Japan en de Verenigde Staten en werd reeds verschillende malen verfilmd, hoewel het in Vlaanderen nooit aansloeg. Sinds de jaren 80 heeft men in België wat meer pogingen gedaan om het concept als exportmerk te gebruiken. Paul Geerts tekende ter ere van Nello en Patrasche de Suske en Wiske-strip Het dreigende dinges, en in 1985 werd er een standbeeld opgetrokken in Hoboken, hoewel voor deze bezoekers een bezoek aan de Antwerpse kathedraal en het schilderij van de kruisafname een emotioneler confrontatie blijkt. Vaak wordt aangehaald dat Japanners Nello zien als een jonge ‘Samoerai’, en daardoor meer openstaan voor het intrieste einde, waarin Nello dapper sterft in het verlies van zijn droom. In Europese landen wordt dit gezien als choquerend voor jonge kinderen, en wordt meestal een happy end gebruikt.In 2007 draaide Didier Volckaert een documentaire over het boek en zijn succes in Japan: “Patrasche, a Dog of Flanders – Made in Japan”.In 2016 werd op de Handschoenmarkt voor de Onze-Lieve-Vrouwekathedraal in Antwerpen een marmeren beeld geplaatst dat een slapende Nello en Patrasche voorstelt. Opmerkelijk zijn de kasseien van de straat die ter hoogte van het beeld omhoog glooien, als een deken dat hun lichamen bedekt. Het beeld is een ontwerp van de Gentse kunstenaar Batist Vermeulen (Diverse bronnen en Wikipedia )