Categorie: Film

Vandaag 40 jaar geleden de première van de Britse dramafilm Yanks in de regie van John Schlesinger.

Voor de bevrijding zijn de Amerikaanse troepen in Groot-Brittannië gestationeerd. Daar ontstaan romances met de vrouwelijke bevolking. Drie jonge vrouwen worden verliefd op drie Amerikaanse soldaten. De drie stelletjes verkeren steeds in elkaars gezelschap. Dan haalt de oorlog hen echter uit elkaar.

Met in de hoofdrol Richard Gere, Vanessa Redgrave, William Devane, Lisa Eichhorn, Wendy Morgan en Rachel Robert (diverse bronnen en Wikipedia)

55 jaar geleden, op bezoek bij de Duits acteur Horst Buchholz en zijn gezin in Graubünden in Zwitserland

Buchholz werd geboren in Berlijn als zoon van een schoenmaker.Zijn grootouders aan vaders kant waren immigranten uit New Jersey en zijn grootouders aan moeders kant kwamen uit Denemarken.Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd Buchholz geëvacueerd naar Silezië.Tegen het einde van de oorlog belandde hij in een gastgezin in Tsjecho-Slowakije.Hij keerde na de oorlog zo snel mogelijk terug naar Berlijn.Buchholz maakte maar net zijn school af, voor hij begon te solliciteren naar werk als toneelacteur.Hij maakte zijn toneeldebuut in 1949.Hij verliet al snel hierna Oost-Berlijn om in West-Berlijn te gaan werken, met name in het Schiller Theater.Ook ging hij werken voor de radio.Vanaf 1952 breidde hij zijn werkgebied uit naar film, beginnend met nasynchronisaties en kleine rolletjes.Hij had zijn eerste grote filmrol in Marianne Meine Jugendliebe(1955) van regisseur Julien Duvivier.Een tweede grote rol was die van Mischa Bjelkin in Helmut Käutners Himmel ohne Sterne.Deze rol leverde hem een prijs op voor beste acteur op het filmfestival van Cannes.Zijn doorbraak bij het grote publiek kwam definitief met de film Bekenntnisse des Hochstaplers Felix Krull (1957).In 1958 trouwde Buchholz met Myriam Bru. Samen kregen ze twee kinderen. Hun zoon Christopher werd ook acteur.Horst Buchholz begon vanaf 1959 mee te spelen in buitenlandse films, beginnend met de Britse film Tiger Bay.Daarna volgden The Magnificent Seven (1960) en One, Two, Three (1961), geregisseerd door Billy Wilder.Hij was verder te zien in de romantische film Fanny uit 1961, samen met Maurice Chevalier en Leslie Caron.Buchholz kwam bekend te staan als een acteur die elke rol die hij tegenkwam aangreep.Zijn films beslaan dan ook veel verschillende genres zoals komedies, horrorfilms, en oorlogsdrama’s.In 1997 speelde hij mee in de met een Academy Award bekroonde film La vita è bella.In 2000 sprak hij in het Duitse tabloid die Bunte voor het eerst over biseksualiteit.

Buchholz stierf op 3 maart 2003 op 69-jarige leeftijd

Horst Buchholz
Horst Buchholz

De Vlaamse acteur Ludo Hellinx, ik heb nergens spijt van en voel me een gelukkig man.

Ludo Hellinx is een bekend gezicht in het Vlaamse medialandschap, mede dankzij zijn vroege rol als Felix Haantjes in het populaire ‘Postbus X’ en de spin-off ‘Interflix’.

Een van zijn memorabelste rollen was die van inspecteur Raymond Jacobs in de politieserie ‘Flikken’.

Hij vertolkte dit personage tien jaar lang, van 1999 tot 2009. Samen met Mark Tijsmans (Wilfried Pasmans) was hij de enige acteur die in alle seizoenen van de reeks te zien was.

Hij hernam deze rol ook even in de film ‘Urbain’.

Daarnaast gaf hij gestalte aan Nelson Nilis in de dramareeks ‘Matroesjka’s’.

Ook in ‘F.C. De Kampioenen’ was hij een graag geziene gast. Na een eenmalige verschijning als zakenman in 1998, keerde hij vanaf 2003 regelmatig terug in de vaste gastrol van militair Senne Stevens.

Vanaf november 2012 kreeg hij ook een dagelijkse rol in ‘Familie’.

Zijn veelzijdigheid bleek verder uit talrijke gastrollen in series als ‘Recht op Recht’, ‘Hallo België!’, ‘Alexander’, ‘Windkracht 10’, ‘LouisLouise’ (waarin hij de vader van Kaat speelde) en ‘De Rodenburgs’.

Hij dook zelfs op in een sketch van ‘Chris en co’.

Naast zijn televisiewerk was Hellinx ook actief op de planken. In 2007 kroop hij in de huid van Marcel Kiekeboe voor de theatervoorstelling ‘Baas boven baas’ en in 2009 was hij circusdirecteur in de Studio 100-productie ‘Dobus’.

Recent kende Hellinx ook persoonlijk verdriet. Hij verloor zijn 94-jarige vader, die zachtjes in zijn slaap overleed. Dit verlies volgde op het overlijden van zijn moeder een jaar eerder, in februari, die eveneens 94 jaar werd.

In een interview in mei 2025 blikte hij terug op zijn lange carrière.

Hij haalde een herinnering op aan zijn afstuderen aan Studio Herman Teirlinck, waarbij Frank Aendenboom hem vertelde dat hij nooit een ‘jeune premier’ (mannelijke hoofdrol) zou worden.

Hellinx merkte daarover op: “Maar kijk, ik ben toch maar mooi al 46 jaar bezig en heb altijd werk gehad.”

Het droevige verhaal van Hervé Villechaize, die vandaag 26 jaar geleden eindigde….

Hervé Villechaize was een dwerg met als oorzaak een slecht endocrien systeem.

Hij was geadopteerd door chirurg André Villechaize en ondanks diens contacten met vele klinieken was er niets aan zijn ziekte te doen.

Zijn biologische vader kwam van de Filipijnen.

Op school werd hij altijd gepest en hij stortte zich op het kunstschilderen op het Beaux-Arts college.

In 1964 vertrekt hij naar New York en via het schilderen, fotograferen leert hij ook toneelspelen.

Hij gaat naar Off-Broadway producties en gaat foto’s maken voor het magazine “National Lampoon”.

In 1966 maakt hij zijn debuut in de film Chappaqua.

Zijn tweede film is Item 72-D: The Adventures of Spa and Fon.

En zo kreeg hij nog meer rollen in films.

Zoals onder meer Crazy Joe (1974), Seizure, Forbidden Zone, Two Moon Junction en The Gang That Couldn’t Shoot Straight.

Zijn grote doorbraak was in de James Bond-film The Man with the Golden Gun in 1974 met Christopher Lee.

Dat was mooi op tijd, want op dat moment was hij bankroet en woonde in een auto en had werk als een rattenvanger.

Hij profileerde zich daarna als voorvechter tegen kindermishandeling en was daar zo actief in dat hij vaak slachtoffers bezocht, motiveerde en ze uit het criminele circuit hield.

In de jaren zeventig was hij af en toe “te zien” als Oscar Mopperkont in de Amerikaanse Sesamstraat.

Daarna speelde hij Tattoo in de televisieserie Fantasy Island.

Na een paar jaar had hij vaak ruzie met de producers over zijn teksten, beledigde vrouwen en wilde een veel hoger salaris.

Tattoo was zo populair geworden dat hij meer zeggenschap wilde.

Hij werd ontslagen, zijn vriendin verliet hem, de serie draaide nog een jaar door maar wel met veel lagere kijkercijfers.

Het gemis van Tattoo was de doodsteek van Fantasy Island.

Daarna speelde hij nog een keer Tattoo in de persiflagefilm Airplane II: The Sequel.

Hij speelde een gastrol in Diff’rent Strokes en Taxi en werd populair in Spanje vanwege zijn imitaties van voormalig premier Felipe González in de TV-show “Viaje con nosotros” (“reizen met ons”), met showman Javier Gurruchaga.

Zijn hele leven heeft hij medische problemen door zijn slechte endocriene systeem.

Hij leed ook aan maagzweren en een spasme.

In 1992 sterft hij bijna door een longontsteking.

Op 4 september 1993 pleegt hij zelfmoord.

Hij schiet zichzelf neer in zijn huis. Villechaize sterft in het ziekenhuis in North Hollywood in de armen van zijn vriendin Kathy Self.

In een briefje laat hij weten dat hij zijn medische problemen niet langer kon verdragen.

In 2018 is er een televisiefilm uitgekomen van Sacha Gervasi met Peter Dinklage over Hervé Villechaize.

Al zijn interviews en zijn laatste dagen zijn daarin verwerk. (Diverse bronnen, Wikipedia en Story van augustus 1979)

Hervé Villechaize in de Post van 20 januari 1980