

Foto's, en reportages en voor 95 % niet terug te vinden op Google uit ons ver verleden, over Gent, Vlaanderen, film, muziek, sport, politiek en zoveel meer uit tijdschriften en kranten en jaarboeken. Vanaf de jaren 1900 tot en met gisteren. Meer foto's en artikelen terug te vinden op onze Fb groep Gisteren nog vandaag en de Fb groep Weetjes over popmuziek


De single bereikt bij ons de achttiende plaats in de Ultra Top 50.
In Nederland doet de single het veel beter en bereikt daar de vijfde plaats in de Top 40.
Het nummer is terug te vinden op het album Descanso Dominical van 1988.
Dankzij het succes van de single Hijo de la Luna bij ons uitgebracht in 1990.




Gaan we effen terug naar zijn album After the Roses uit 1980.
Op dit album staat de mooie ballade What Matters Most.
Een nummer geschreven door Alan Bergman en Marilyn Bergman.
Meer dan 20 jaar later zal Barbra Streisand dit nummer ook coveren
Op 12 mei 1965 is de groep in de RCA-studio in Hollywood om met technicus Dave Hassinger Satisfaction op te nemen.
Ook de Amerikaanse B-kant The Under Assistent West Coast Promotion Man opgenomen.
In Amerika wordt de single al op 6 juni 1965 uitgebracht.
Bijna drie maanden na de Amerikaanse release wordt (I Can’t Get No) Satisfaction in Engeland op 20 augustus 1965 uitgebracht.
In Engeland staat The Spyder And The Fly op de B-kant, The Under Assistent West Coast Promotion Man staat in de rest van Europa op de B-kant.The Under Assistent West Coast Promotion Man is gemaakt met een knipoog naar George Sherlock, de promotieman van London Records, die in 1964 de eerste Amerikaanse tournee van The Rolling Stones heeft begeleid.
In Vlaanderen en Nederland is (I Can’t Get No) Satisfaction al op 7 augustus 1965 uitgebracht.
De inspiratie voor de titel vonden Mick en Keith trouwens in het nummer Thirty Days van Chuck Berry, “If I don’t get no satisfaction from the judge, I’m gonna take it to the FBI and voice my grudge”.
Jaren later geeft Keith Richards toe, dat hij een openingsrif zocht zoals die van Dancing In The Streets van Martha & The Vandellas.
Voor vele fans een mindere album, maar voor mij één van hun beste albums.
Same Old Scene, wat een mooi nummer en een nummer als My Only Love, misschien wel hun mooiste nummer, zingt hij met veel emotie.
Ook Oh Yeah en het titelnummer mogen er gerust zijn.
Paul Verhoeven heeft zijn film Flesh+Blood uit 1985 naar dit album vernoemd, en in Basic Instinct heet de vriendin van Sharon Stone Roxy.







