
Herlinde Hielen

Foto's, en reportages en voor 95 % niet terug te vinden op Google uit ons ver verleden, over Gent, Vlaanderen, film, muziek, sport, politiek en zoveel meer uit tijdschriften en kranten en jaarboeken. Vanaf de jaren 1900 tot en met gisteren. Meer foto's en artikelen terug te vinden op onze Fb groep Gisteren nog vandaag en de Fb groep Weetjes over popmuziek




Natalie leren we kennen als actrice, en is onder meer bekend van de Australische televisieserie Neighbours.
Net als Kylie Minogue en Jason Donovan stapt Natalie Imbruglia uit deze serie om in Engeland als zangeres haar geluk te beproeven.
Torn is haar eerste hit, en bereikt in Australië en Vlaanderen de eerste plaats en in Nederland de tweede plaats in de Top 40.
Natalie Imbruglia had in het verleden relaties met onder meer Josh Hartnett, David Schwimmer en Lenny Kravitz en ze was zelfs vijf jaar getrouwd met muzikant Daniel Johns, maar dat liep allemaal op de klippen.
Verleden jaar in juli maakte ze bekend dat ze zwanger was en zei ze het volgende: “Zij die me kennen weten dat het iets is waar ik lang heb naar uitgekeken en ik voel me gezegend dat het via de weg van IVF en een spermadonor gelukt is. Meer wil ik er echter niet over kwijt”, schreef ze toen.
Op 9 oktober 2019 liet ze via Instagram weten, dat ze bevallen was van een zoon.

Vander Sarren raakte bij het grote publiek bekend als de champetter in “De paradijsvogels”.
Hij speelde ook gastrollen in De kolderbrigade, “F.C. De Kampioenen, Wittekerke, Kiekens, Familie, Zone Stad en Spoed.
Vander Sarren was samen met Urbanus en Goedele Liekens ook te zien in het komisch spelprogramma “Wie ben ik?” op VTM.
Werther Vander Sarren had al enkele jaren gezondheidsproblemen.
Door suikerziekte verloor hij zijn voet en hij leed ook aan de ziekte van Alzheimer.
De laatste paar maanden van zijn leven verbleef Werther Van Der Sarren in Home St.-Franciscus in het Oost-Vlaamse Kwaremont waar hij 26 jaar geleden zijn hart verloor aan de mooie omgeving.(Diverse bronnen, Ellen Maerevoet en Wikipedia)








Ze werd in 1974 genomineerd voor een Oscar voor haar bijrol als Trixie Delight in Paper Moon en in 1975 nogmaals voor die als Lili Von Shtupp in Blazing Saddles.
Ze won daadwerkelijk een People’s Choice Award in 1984 als ‘favoriete artieste’ en een Daytime Emmy Award in 1987 voor haar rol in een aflevering van de ABC Afterschool Specials.
De achternaam ‘Kahn’ was de meisjesnaam van haar moeder.
Kahn debuteerde in 1972 op het witte doek als Eunice Burns in de komedie What’s Up, Doc?. Het bleek haar eerste van meer dan 25 filmrollen. Meerdere hiervan waren komedies en satires onder regie van Mel Brooks, te weten Blazing Saddles, Young Frankenstein (beide uit 1974), High Anxiety (1977) en History of the World: Part I (1981).
Kahn bleek in 1999 te lijden aan eierstokkanker, maar ging tot kort voor haar overlijden door met het opnemen van de televisieserie Cosby, waarin ze Pauline Fox speelde.
Ze trouwde op 10 oktober 1999 met John Hansbury. Acht weken later overleed ze op 57-jarige leeftijd. (Diverse bronnen en Wikipedia)





Ed Asner werd geboren als zoon van Russische ouders, Lizzie Seliger en Morris David Asner, en is orthodox-joods opgevoed.
Hij studeerde aan de Universiteit van Chicago. Hij werkte aan de band in een General Motors vestiging en diende in het leger bij het Signal Corps en trad op voor V.S.troepen in Europa.
Voor hij bij Mary Tyler Moore terechtkwam, werd hij eerst toneelacteur bij gezelschappen in Chicago en New York, onder meer in Broadway waar hij de rol van bedelaarskoning Peachum vertolkte in de Driestuiversopera.
Later trad hij op als gastacteur in diverse tv-series als Outlaws in (1962) en Mission: Impossible.
Asner is het best bekend om zijn personage Lou Grant uit de Mary Tyler Moore Show van 1970 tot 1977, een komische serie van telkens 30 minuten.
Nadat deze serie ten einde liep, kreeg hij zijn eigen serie over dit personage. Lou Grant werd een dramareeks over journalistiek, telkens een uur, tot in 1982.
Tijdens en na deze serie bleef hij optreden in andere sitcoms. In 1975 kreeg Asner een rol in de serie Hawaii Five-O. Hij speelde dezelfde rol, die van smokkelaar, in de remake van de serie in 2011.
Hij is ook bekend vanwege zijn rol als Captain Thomas Davies in de miniserie Roots (1977), als de man die Kunta Kinte ontvoerde en hem als slaaf verkocht.
Minder bekend is zijn hoofdrol als paus Johannes in de RAI-miniserie “Papa Giovanni: Ioannes XXIII” in 2002.
In zijn carrière speelde hij ook met zijn stem in veel animatiereeksen, waaronder Spider-Man en Up.
Asner heeft zeven Emmy Awards gewonnen voor zijn acteerwerk, waarvan 5 voor Lou Grant, nog steeds de mannelijke acteur met de meeste Awards.
In 2003 werd hij opgenomen in de Hall of Fame van de The National Academy of Television Arts & Sciences.
Ed Asner staat ook bekend om zijn politieke en sociale stellingnames in diverse onderwerpen en aangelegenheden.
Hij is lid van het Comic Book Legal Defense Fund dat opkomt voor de vrijheid van striptekenaars, uitgevers van stripboeken en is een prominent lid van natuurvereniging Defenders of Wildlife en het Rosenberg Fund for Children, genoemd naar het communistische echtpaar dat in 1953 werd geëxecuteerd wegens vermeende spionage in oorlogstijd en twee kinderen naliet.
In 2012 werd Ed Asner aangevallen door Fox News omwille van een videoclip voor de Californische Leraren Federatie. Daarin verbeeldde hij een rijkeluis die op een groep protesterende arbeiders piste. Op het matje geroepen door een Fox News-producer, sloeg hij terug: “Mag ik ook op U pissen?”.
In 2008 steunde hij Barack Obama voor de presidentsverkiezingen.
Hij kwam onder meer ook op voor het leven van Mumia Abu-Jamal en maakte in zijn thuisstaat Californië een tv-clip voor de invoering van een socialer systeem van gezondheidszorg.
Als overtuigd Amerikaans Sociaaldemocraat en in zijn hoedanigheid van voorzitter van de Screen Actors Guild (SAG) zette hij zijn stempel op de acteursstakingen in 1980 voor hogere prestatie-vergoedingen en tegen de VS-politiek in Centraal-Amerika in jaren 80.
CBS kreeg steeds meer problemen met Ed Asner die politiek stelling nam tegen de interventie van de Amerikanen in El Salvador.
Adverteerders begonnen af te haken toen Asner in een persconferentie zei dat hij vrije verkiezingen in El Salvador steunde, zelfs als dat zou betekenen dat er communisten werden gekozen.
Dit laatste zou ook het einde betekenen van Lou Grant: omwille van zijn publieke stellingnamen besloot zender CBS de serie niet te verlengen, ondanks de goede ratings in primetime.
In 1959 trouwde hij met Nancy Sykes en kreeg drie kinderen met haar: tweeling Matthew en Liza, Kate. Ze scheidden in 1988.
Uit een aparte relatie heeft hij nog een jongere zoon Charlie.
Tien jaar later hertrouwde hij met Cindy Gilmore, een verbintenis die in 2007 eindigde. (Wikipedia en diverse bronnen)





