
35 jaar geleden, Jean-Michel Jarre kijkt in de toekomst (Joepie 11 mei 1986)

Foto's, en reportages en voor 95 % niet terug te vinden op Google uit ons ver verleden, over Gent, Vlaanderen, film, muziek, sport, politiek en zoveel meer uit tijdschriften en kranten en jaarboeken. Vanaf de jaren 1900 tot en met gisteren. Meer foto's en artikelen terug te vinden op onze Fb groep Gisteren nog vandaag en de Fb groep Weetjes over popmuziek

Na de oorlog debuteerde van Montfoort in het schoolorkestje.
Al gauw trad hij op bij gala’s, kermissen en dergelijke.
In de jaren vijftig leerde hij in Amsterdam zijn eerste vrouw – Yvonne Henneco – kennen, met wie hij mee naar België ging.
Henneco maakte samen met Jan Verbraeken deel uit van het orkest van Marcel Hellemans, mensen met wie van Montfoort nog regelmatig zou samenwerken.

Later werkte hij nog met onder meer Miel Cools en Claire, met wie hij verschillende duetten opnam.

Een zo’n duet, “Op de purp’re hei”, stond in 1977 twee weken op nummer 1 in de BRT Vlaamse top tien.
In de media begon Van Montfoort op de radio, maar hij bouwde vooral een stevige televisiecarrière uit.
Hij was eerder te zien op de Belgische dan op de Nederlandse televisie. Bekende Belgische tv-programma’s waren Hallo met Henk en Henk in Wonderland.

In Nederland waren dat Hallo hier Hilversum en Met de muziek mee.
Van Montfoort speelde mee in verscheidene televisiefilms en -series, vooral in de jaren zestig.

Begin jaren tachtig zette hij min of meer een punt achter zijn carrière, hoewel hij tot in 2001 bleef optreden met een seniorenshow.
Van Montfoort overleed op 71-jarige leeftijd na een kort ziekbed aan longkanker.









Vlaamse Top 10 (week van 15 mei 1991)



Radio Veronica, die in RNI een nieuwe concurrent zag opdagen, bood Meister en Bollier een groot bedrag om met uitzenden te stoppen en zeker geen Nederlandstalige programma’s te verzorgen.
Op zaterdag 15 mei 1971 ontplofte een brandbom aan boord van de Mebo II.
Niet de olieleiding in de machinekamer zoals oorspronkelijk de bedoeling was, werd getroffen, maar de waterleiding van de MEBO II.
Het achterschip vatte vlam. Dj Alan West, die op dat moment een live programma in het Engels – ’s avonds was er een Engelstalige programmering – presenteerde, werd tijdens het draaien van de plaat Melting pot van Blue Mink opgeschrikt door de explosie en ging poolshoogte nemen.
Hij zag nog net een kleine motorboot met buitenboordmotor wegvaren.
Hij rende terug naar de studio en riep over de zender (hij was duidelijk in paniek) om hulp: Mayday, mayday, the Mebo II is on fire, SOS, SOS, we had an explosion on board, mayday, mayday, we need help!
Deze oproep bleef hij verschillende malen herhalen in het Engels, later deed de Nederlandse kapitein nog een oproep.
Er kwam hulp van blusboten die de brand snel wisten te doven.
Het station ging uit de lucht. Er vielen geen gewonden. De schade aan de MEBO II bleef beperkt; het bovendeel van de kombuis en het achterdek waren grotendeels afgebrand.
De volgende dag was de zender terug in de lucht.
Hoewel er aanvankelijk verhalen in de pers verschenen dat de BVD achter de aanslag zat – Meister en Bollier zouden banden hebben met het bewind van de DDR of zelfs Libië, en de korte golfzender gebruiken voor het verzenden van gecodeerde geheime berichten – bleek al spoedig, dat Radio Veronica de schuldige was: er werden drie duikers gepakt, aan wie Veronica 100.000 gulden (€ 45.380) had betaald om het schip binnengaats te krijgen, zodat men beslag op het schip kon leggen omdat RNI de onderlinge overeenkomst niet zou hebben nageleefd.
Maar de aanslag bewerkte precies het tegendeel van wat Veronica beoogd had: het leverde Radio Noordzee veel sympathie van de luisteraars op en het station won enorm aan populariteit.
Het prikkelde echter ook de Nederlandse overheid om de zeezenders nu eens definitief met wetgeving aan te pakken.
Bull Verweij, een van de gebroeders Verweij, eigenaren van Veronica, en Veronica-aandeelhouder Norbert Jürgens werden, net als de drie duikers, tot gevangenisstraffen veroordeeld. (Diverse bronnen, Wikipedia en De Post 30 mei 1971)





Ik leerde hem kennen toen ik deken was van de dekenij Sint-Mighiels in Gent.
Beste Jean-Pierre, dank voor alles en aan de familie veel sterkte en mijn innige deelneming.

Jean-Pierre Van De Perre overleed vrijdag in het ziekenhuis, met zicht op de drie torens waar hij zo van hield.
Hij was al jaren ziek, maar zij enthousiasme en vooral zijn luide stem, die verloor hij nooit.
Sinds 2016 was hij officieel ‘de eerste Belleman van Gent’.

Hij volgde daarmee Belleman Willy Van De Putte op, en die was op zijn beurt de opvolger van de bijna legendarische Gentse Belleman Julien Pauwels.
Het was net omdat Julien zoveel opdrachten kreeg, dat er op zoek werd gegaan naar hulp.
Jempi werd verkozen tijdens de ‘2de Grote Prijs Orde Van de Belleman’, gehouden op zondag 18 juli 1993, op het Veerleplein.

Hij werd twee jaar later aangesteld als 2de aspirant Belleman, en na een stage kon hij in 1996 beginnen deelnemen aan wedstrijden in het buitenland.
Dat deed hij, onder meer in Groot-Brittannië en Nederland.
Hij was ook medewerker bij de organisatie van het ‘Millennium Wereldkampioenschap 2000’, dat in Gent plaatsvond.
In 2009 werd hij nog bekender dan hij al was, toen hij werd gevraagd om deel te nemen aan het VT4-programma The Block.
Hij werd er ‘de schrik van de deelnemers’, want als de bel van Jempi weerklonk, moest de te verbouwen kamer zijn afgewerkt.
Het was een opdracht die hij met veel plezier vervulde.
In 2016 werd Jean Van De Perre Belgisch Kampioen in Gooik, tijdens een uiterst spannende wedstrijd.
In Gent was de Belleman alom tegenwoordig.

Vorig jaar nog stond hij – omwille van de lockdown – helemaal alleen in het Zuidpark, voor de herdenking van 8 mei.
Opening van kermissen, markten, maatjesfestijnen, niks sloeg hij over.
En bovenal: alles wat hij beloofde, deed hij ook. het maakte hem een geliefd figuur in de Arteveldestad. (Sabine Van Damme, Nieuwsblad 14/05/2021 en foto’s viering boekenmarkt 10 jaar, 17 september 2017)

