60 jaar geleden, te gast op de filmset van de Vlaamse tv-film Die Opernprobe met in de hoofdrol Senne Rouffaer, Anton Peeters, Dora van der Groen en Jeanine Schevernels

De regie was in handen van de Duitse regisseur Herbert Junkers.

Die Opernprobe, ook getiteld Die vornehmen Dilettanten, is een komische opera in één akte van Albert Lortzing, op een libretto dat hij bewerkte van een toneelstuk van Philippe Poisson dat was vertaald door Johann Friedrich Jünger. (De Post 30 april 1961, foto1: Senne Rouffaer en Anton Peeters, foto 3 Dora van der Groen (stoel) en Jeanine Schevernels)

60 jaar geleden, te gast op de filmset van de Vlaamse tv-film Die Opernprobe met in de hoofdrol Senne Rouffaer, Anton Peeters, Dora van der Groen en Jeanine Schevernels
60 jaar geleden, te gast op de filmset van de Vlaamse tv-film Die Opernprobe met in de hoofdrol Senne Rouffaer, Anton Peeters, Dora van der Groen en Jeanine Schevernels
60 jaar geleden, te gast op de filmset van de Vlaamse tv-film Die Opernprobe met in de hoofdrol Senne Rouffaer, Anton Peeters, Dora van der Groen en Jeanine Schevernels
60 jaar geleden, te gast op de filmset van de Vlaamse tv-film Die Opernprobe met in de hoofdrol Senne Rouffaer, Anton Peeters, Dora van der Groen en Jeanine Schevernels

Vandaag 5 jaar geleden, viel het doek na 80 mooie jaren definitief bij Poppenschouwburg Van Campen

In april 2016 speelden de Neus, den Bult, Liezeke, De Schele en andere poppen hun laatste stuk in de historische Sint Niklaaskapel in Antwerpen.

Tachtig jaar lang beleefden ze daar hun avonturen, tot het poppentheater op 30 april 2016 de deuren voorgoed sloot.

Gelukkig kregen de Poesjenellen een tweede leven.

Kris Dockx, beter bekend als ”den burgemeester van Lillo” heeft al enkele jaren het kruitmagazijn in Lillo waar hij zijn Antwerpse theaterstukken en andere gebeuren opvoert.

Kris en zijn vrouw Liesbeth vonden het een spijtige zaak dat “Van Campen”, er na 80 jaar mee stopte.

Ze konden tot een compromis komen en een groot deel van de Collectie poppen en decors en meer, verhuisden van de kapel naar het kruitmagazijn in Lillo.

Dus gelukkig géén begrafenis voor de poppen van Van Campen. (Diverse bronnen, De Post 2 maart 1986 en Wikipedia)

Vandaag 5 jaar geleden, viel het doek na 80 mooie jaren definitief bij Poppenschouwburg Van Campen 2
Vandaag 5 jaar geleden, viel het doek na 80 mooie jaren definitief bij Poppenschouwburg Van Campen 2
Vandaag 5 jaar geleden, viel het doek na 80 mooie jaren definitief bij Poppenschouwburg Van Campen 2
Vandaag 5 jaar geleden, viel het doek na 80 mooie jaren definitief bij Poppenschouwburg Van Campen 2

60 jaar geleden, te gast bij de Franse kunstenaar Jean Lurçat in zijn kasteel in de gemeente Saint-Laurent-les-Tours

Jean Lurçat was een Franse kunstenaar die geboren is in 1892 te Bruyères en die overleden is in 1966 te Saint-Paul-de-Vence.

Hij staat vooral bekend om zijn rol in de heropleving van het hedendaagse tapijt.

In Angers gelegen in het westen van Frankrijk in het departement Maine-et-Loire, (ongeveer 300 km ten zuidwesten van Parijs) is er het Jean-Lurçat Museum voor moderne wandtapijten (musée Jean-Lurçat et de la tapisserie contemporaine) en ondergebracht op een historisch middeleeuwse locatie, namelijk het voormalige ziekenhuis Saint-Jean.

In de grote ziekenzaal, een prachtig voorbeeld van de Angevijns gotische stijl, is sinds 1968 de beroemde “Chant du Monde” ondergebracht.

Een kunstwerk van de beroemde schilder, keramist en wandtapijtmaker Jean Lurçat. “Chant du Monde”, een moderne repliek van de beroemde middeleeuwse wandkleed Apocalypse, is tussen 1957 en 1966 geweven in Aubusson en bestaat uit tien wandpanelen, met een totaal oppervlak van 500 m²!

Dit monumentale en spectaculaire kunstwerk van Jean Lurçat is het grootste moderne geheel van wandtapijten.

Deze textiel-symfonie gaat over de toekomst van de mensheid, en biedt een symbolische- en humanistische visie op de 20ste eeuw.(Diverse bronnen, Wikipedia, foto’s Paris Match 29 april 1961 en Wikipedia)

60 jaar geleden, te gast bij de Franse kunstenaar Jean Lurçat in zijn kasteel in de gemeente Saint-Laurent-les-Tours
60 jaar geleden, te gast bij de Franse kunstenaar Jean Lurçat in zijn kasteel in de gemeente Saint-Laurent-les-Tours
Kasteel Saint-Laurent-les-Tours, waar ook zijn atelier was en nu een museum is
60 jaar geleden, te gast bij de Franse kunstenaar Jean Lurçat in zijn kasteel in de gemeente Saint-Laurent-les-Tours
60 jaar geleden, te gast bij de Franse kunstenaar Jean Lurçat in zijn kasteel in de gemeente Saint-Laurent-les-Tours
60 jaar geleden, te gast bij de Franse kunstenaar Jean Lurçat in zijn kasteel in de gemeente Saint-Laurent-les-Tours
60 jaar geleden, te gast bij de Franse kunstenaar Jean Lurçat in zijn kasteel in de gemeente Saint-Laurent-les-Tours
Jean Lurçat à Angers

Vandaag 50 jaar geleden, wordt door de TROS de eerste aflevering van Op Losse Groeven uitgezonden.

Dit televisieprogramma om het Nederlandse Lied te promoten wordt gepresenteerd door Radio Veronica-discjockey Chiel Montagne aangetrokken.

Al snel is Op Losse Groeven één van de populairste programma’s op de Nederlandse televisie.

Er verschijnen verzamelalbums op de markt met hoogtepunten uit Op losse groeven.

De verzamelaar 36 Gouden Losse Groeven Hits

Wat opvalt aan het programma is de brede benadering van het Nederlandse lied, zonder onderscheid tussen hoge en lage cultuur.

Populaire artiesten als Vader Abraham, Jacques Herb, Wilma, Arne Jansen, Mieke, Corry & De Rekels, Ben Cramer, Nico Haak, Arne Jansen, Mary Servaes, Eddy Wally en Johnny Hoes treden op, maar ook artiesten uit de kleinkunst zoals Ramses Shaffy, Liesbeth List, Jules de Corte, Frans Halsema en Jenny Arean vinden hun weg naar het programma.

Op 5 augustus 1977 wordt Op Losse Groeven voor de laatste keer uitgezonden.

De verzamelaar 36 Gouden Losse Groeven Hits

Ter vervanging van het programma Op losse Groeven kwam het programma Op volle toeren in 1978.

In 1990 haalt de TROS het programma na twaalf jaar van de buis.

De kijkcijfers zijn dan al enkele jaren flink aan het dalen. (Diverse bronnen. Wikipedia)

Vandaag is het ook al 10 jaar geleden dat prins William en Kate Middleton trouwden met elkaar.

Kate Middleton werd geboren als Catherine Elizabeth Middleton.

Zij is de oudste dochter van de Britse zakenman Michael Middleton en diens vrouw, zakenvrouw en miljonair Carole Middleton.

Samen met haar jongere zus Philippa en haar broer James groeide Catherine op in het Zuid-Engelse plaatsje Bucklebury.

Ze volgde middelbaar onderwijs aan een privéschool in de stad Marlborough.

Net als prins William studeerde ze aan de Universiteit van St Andrews, gelegen in het Schotse Fife.

Daar behaalde ze een graad in de kunstgeschiedenis.

Na haar academische studies werkte ze korte tijd voor de kledinglijn Jigsaw, maar ze besloot later voor het bedrijf van haar ouders te gaan werken.

Het was pas in 2006 dat ze voor het eerst samen verschenen op een officiële gelegenheid en het duurde uiteindelijk tot oktober 2010 voor hij haar ten huwelijk vroeg in Kenia.

Daardoor noemde de media haar Waity Katie.

Dat het bijna tien jaar duurde voor hij de grote vraag stelde, komt doordat William niet dezelfde fout wilde maken als zijn vader.

Naar verluidt werd de jonge prins onder druk gezet door zijn eigen familie en de pers om met Kate te trouwen, maar hij wilde niets overhaasten en wachten tot hij er helemaal klaar voor was.

Hij wist dat zijn vader Charles zelf onder druk was gezet om met Diana te trouwen omdat ze als de geschikte bruid werd gezien.

We weten allemaal hoe dat geëindigd is en hij was vastberaden om niet hetzelfde pad te bewandelen”, zegt Nicholl, die zelfs een boek schreef over de romance tussen William en Kate.

Maar eind goed al goed, want ze huwden op 29 april 2011 in Westminster Abbey in Londen. (Diverse bronnen, Nieuwsblad en Wikipedia)