
40 jaar geleden, Sister Sledge, nieuwe ploeg, nieuwe sound (Joepie 15 februari 1981)

Foto's, en reportages en voor 95 % niet terug te vinden op Google uit ons ver verleden, over Gent, Vlaanderen, film, muziek, sport, politiek en zoveel meer uit tijdschriften en kranten en jaarboeken. Vanaf de jaren 1900 tot en met gisteren. Meer foto's en artikelen terug te vinden op onze Fb groep Gisteren nog vandaag en de Fb groep Weetjes over popmuziek




Jan Maillard begon begin jaren tachtig als poppenmaker en scenograaf. Later combineerde hij dit met scenario en regie.
Hij deelt de artistieke leiding van Theater Froe Froe met broer Marc Maillard en creëerde producties als Roodkapje (2001) en Aliceke (2005).
Theater Froe Froe won de Vlaamse Cultuurprijs voor Jeugdtheater in 2006. Jan Maillard is de geestelijk vader van Bumba.
Hij verkocht zijn creatie aan Studio 100 die het vrolijke clowntje in productie bracht.
Voor televisie bedacht hij eerder al De grote boze wolf show, die te zien was op Ketnet.
De grote boze wolf show en Bumba werden allebei bekroond met de prijs van de Vlaamse Gemeenschap voor beste jeugdprogramma én laureaat van de Kinderkast-televisieprijzen in Nederland en de Prix de jeunesse in Frankrijk.
Meer bekende poppen van zijn hand komen voor in De (v)liegende doos (van Bart Peeters), Het Liegebeest, Carlos & Co en De grote boze wolf show. (Diverse bronnen, Wikipedia en Joepie 16 februari 1986)





Tommy Rettig startte zijn carrière in 1946 in het toneelstuk Annie Get Your Gun.
Rettig was hoofdzakelijk actief als acteur tijdens zijn kindertijd.
Zo speelde hij in de jaren 50 onder meer in The Jackpot (1950) naast James Stewart, in The 5,000 Fingers of Dr. T. naast Mary Healy, in So Big (1953) naast Jane Wyman en Sterling Hayden en in River of No Return naast Robert Mitchum en Marilyn Monroe.
In 1954 werd hij gecast voor een rol in de televisieserie Lassie.
Op het einde van zijn leven werd Rettig informaticus.
Hij overleed in 1996 op 54-jarige leeftijd.(Diverse bronnen en Wikipedia)









In 1979 onthuld historicus Lou de Jong, dat koningin Juliana een halfbroer zou hebben.
De minnares Mien Abbo-Wenneker van prins Hendrik (vader van Juliana) kreeg toen de spottende titel ‘Elisabeth Le Roi’.
Prins Hendrik zou haar ontmoet hebben in 1917, bij zijn masseur die praktijk hield in een huis waar zij woonde.
Om alles te verdoezelen, trouwde luitenant Jan Derk Lier met Mien Wenneker, waarbij hij Pim erkende als zijn zoon.Lier senior zou hiervoor volgens Pim Lier honderdduizend gulden ineens en een maandelijkse vergoeding van duizend gulden hebben ontvangen.
De maandelijkse bijdrage zou al snel zijn gehalveerd door François van ’t Sant. (Van ’t Sant was hoofdcommissaris in Den Haag en vertrouweling van het hof.
Hij kreeg toen onder meer te maken met een dossier over financiële verplichtingen die Hendrik van Mecklenburg-Schwerin, de echtgenoot van koningin Wilhelmina, was aangegaan in verband met buitenechtelijke kinderen.
Inzake de door Hendrik verwekte zoon die door het leven ging als Pim Lier, halveerde Van ’t Sant de maandelijkse toelage van duizend gulden.
In zijn eigen woning, Huize Windekind, arrangeerde hij voor Hendrik ontmoetingen met prostituees, zodat hij over Hendriks seksuele escapades enig overzicht behield)
Mien Lier zou die 500 gulden hebben ontvangen tot aan haar dood in 1973.
De buitenechtelijke zoon Albrecht Willem (Pim) Lier uit die relatie, zou later jurist advocaat en procureur worden.
Pim hoopte door de koninklijke familie als lid erkend te worden, maar werd compleet genegeerd.
In de media werd hij daarom ook wel ‘King Lier’ genoemd, een woordspeling op het personage van Shakespeare.
Pim werd tot een gevangenisstraf veroordeeld na de moord in 1986 op zijn ongeneeslijk zieke echtgenote.
Dit was geen echte moord, meer een vorm van euthanasie.
Zijn vrouw Petra had kanker en vreesde een zwaar ziekbed. Pim wilde dat voorkomen.
Hier kreeg hij vierenhalf jaar gevangenisstraf voor.
De buitenechtelijke halfbroer van prinses Juliana is in totale anonimiteit op 9 april 2015 overleden op 96-jarige leeftijd.
Had Lier zijn afkomst kunnen bewijzen, dan viel hij in een ruime categorie Buitenechtelijke Oranjes, waaronder ook Alicia en Alexia, de erkende scharreldochters van prins Bernhard en Mildred, de vermoedelijke dochter die hij niet erkende. (Diverse bronnen en De Post van 15 februari 1981)



