60 jaar geleden, reclame voor rum van het merk Jacsi (november-december 1960)
30 jaar geleden, Bay ( Bé de Meyer) met haar debuutsingle sland of love (De Post 23 november 1990)
40 jaar geleden, de gevoelige Top 10 van Sade (Joepie 17 november 1985)
Hits de wereld rond (Joepie 24 november 1985)
BRT Top 30 ( joepie van 24 november 1985)
U.S.A Top 10 singles en Lp’s en Franse Top 10 (Joepie 24 november 1985).
Black Charts Top 10 Singles en Lp’s ( 24 novempber 1985).
Engelse Top 10 singles en Lp’s (Joepie 24 november 1985).
Super Vlaamse Top 15 (Joepie 24 november 1985).
Gouden harp voor Ramses Shaffy en Jerney van Earth en Fire (Joepie 23 november 1980)
Vandaag 40 jaar geleden, is de Gentse kunstschilder Maurice de Clercq te komen overlijden.
Aan de academie in Gent studeerde hij samen met Roger Raveel, Pierre Vlerick, Antoon de Clercq en Camille D’havé.
Hij kreeg er les van Jos Verdegem.
Het allereenvoudigste voorwerp wordt uit de banaliteit geheven en tot kunstwerk gepromoveerd.
Het spreekt vanzelf dat alleen een echte kunstenaar daarin slaagt.
En Maurice de Clercq behoorde daar ongetwijfeld toe, ook al heeft hij in zijn geboortestad Gent steeds weinig erkenning gekregen.
Zoals voor vele anderen moest die erkenning ook weer uit het buitenland komen.
De voorwerpen die Maurice de Clercq schilderde, zijn op zijn minst op de werkelijke grootte weergegeven.
Soms vergrootte hij ze zelfs om het banale indrukwekkender te maken.
Hij wilde er een blikvanger van maken.
Meteen viel ook het perspectief weg, want alles kwam immers op de voorgrond te staan.
Er bestond gewoon geen achtergrond meer.
Toch wilde Maurice de Clercq de al te nuchtere werkelijkheid vermijden.
Hij heeft het realisme dan ook steeds een vleugje lyriek geschonken.
Net zoals destijds de Vlaamse expressionisten een heel eigen schilderkunst hebben gevonden, die geënt was op het Duitse expressionisme, heeft ook Maurice de Clercq een Vlaams hyperrealisme gevonden, dat geënt was op het Amerikaanse.
Zo bleef deze Vlaamse hyperrealist in zijn werk steeds nauw betrokken bij de mens, zelfs al werd de mens er niet in uitgebeeld.
Want aan de schijnbaar objectieve uitbeelding van een paar strandstoelen of een gordijn voor een raam gaat steeds een subjectieve keuze van een detail uit een hoeveelheid waargenomen objecten vooraf.
Dit detail is nooit willekeurig gekozen, maar beantwoordt aan de persoonlijke gevoelswereld van de kunstenaar.
Het typisch Vlaamse karakter van Maurice de Clercqs hyperrealisme verklaart ongetwijfeld zijn succes in het buitenland.
De werkelijkheid was voor hem spannender geworden dan de rijkste fantasie.
Een boeiend avontuur werd door de dood plotseling afgebroken.(Diverse bronnen, Willem M. Roggeman en foto’s De Post 6 juli 1980)
Erich von Stroheim (echte naam Erich Oswald Stroheim) was een Amerikaans filmregisseur, acteur en scenarioschrijver van Oostenrijkse afkomst.(Foto november 1950)
In Hollywood had hij de bijnaam “The Man You Love to Hate” vanwege de vele slechteriken die hij in films speelde
Vandaag is het ook al 40 jaar geleden dat de Gentse kunstschilder Maurice de Clercq is overleden.
Aan de academie in Gent studeerde hij samen met Roger Raveel, Pierre Vlerick, Antoon de Clercq en Camille D’havé.
Hij kreeg er les van Jos Verdegem.
Het allereenvoudigste voorwerp wordt uit de banaliteit geheven en tot kunstwerk gepromoveerd.
Het spreekt vanzelf dat alleen een echte kunstenaar daarin slaagt.
En Maurice de Clercq behoorde daar ongetwijfeld toe, ook al heeft hij in zijn geboortestad Gent steeds weinig erkenning gekregen.
Zoals voor vele anderen moest die erkenning ook weer uit het buitenland komen.
De voorwerpen die Maurice de Clercq schilderde, zijn op zijn minst op de werkelijke grootte weergegeven.
Soms vergrootte hij ze zelfs om het banale indrukwekkender te maken.
Hij wilde er een blikvanger van maken. Meteen viel ook het perspectief weg, want alles kwam immers op de voorgrond te staan.
Er bestond gewoon geen achtergrond meer. Toch wilde Maurice de Clercq de al te nuchtere werkelijkheid vermijden.
Hij heeft het realisme dan ook steeds een vleugje lyriek geschonken.
Net zoals destijds de Vlaamse expressionisten een heel eigen schilderkunst hebben gevonden, die geënt was op het Duitse expressionisme, heeft ook Maurice de Clercq een Vlaams hyperrealisme gevonden, dat geënt was op het Amerikaanse.
Zo bleef deze Vlaamse hyperrealist in zijn werk steeds nauw betrokken bij de mens, zelfs al werd de mens er niet in uitgebeeld.
Want aan de schijnbaar objectieve uitbeelding van een paar strandstoelen of een gordijn voor een raam gaat steeds een subjectieve keuze van een detail uit een hoeveelheid waargenomen objecten vooraf.
Dit detail is nooit willekeurig gekozen, maar beantwoordt aan de persoonlijke gevoelswereld van de kunstenaar.
Het typisch Vlaamse karakter van Maurice de Clercqs hyperrealisme verklaart ongetwijfeld zijn succes in het buitenland.
De werkelijkheid was voor hem spannender geworden dan de rijkste fantasie.
Een boeiend avontuur werd door de dood plotseling afgebroken.(Diverse bronnen, Willem M. Roggeman en foto’s De Post 6 juli 1980)
60 jaar geleden, reclame voor het automodel Floride van Renault (november-december 1960)
Hits de wereld rond (Joepie 23 november 1980)
Brt Top 30 ( 23 november 1980)
Disco en USA Top 10 singles en Lp’s (Joepie 23 november 1980)
Engelse Top 10 singles en Lp’s en Franse Top 10 singles (Joepie 23 november 1980).
BRT Vlaamse Top 10 (23 november 1980).
Polderpopparade van de week van 23 november 1980.
40 jaar geleden, reclame voor frituurvet van het merk Ozo (november-december 1980)
Brt Top 30 (week van 22 november 1990)
Vlaamse Top 10 (week van 22 november 1990)
Will Tura in de De Post van 22 november 1980
Paris Match van 15 en 29 oktober en van 5, 19 en 26 november 1960
Vandaag 15 jaar geleden, wordt de Nederlands componist en toetsenist Rick van der Linden opgenomen in het Academisch Ziekenhuis in Groningen nadat hij is getroffen door een herseninfarct.
De voormalig toetsenist van Session, Ekseption, Trace en Mistral is voor de helft verlamd, en kan niet meer spreken.
In 1969 werkte Van der Linden korte tijd samen met Boudewijn de Groot, als onderdeel van diens studioband Session.
Ook in 1969 won Van der Linden met zijn band Ekseption het Loosdrecht Jazz Concours, wat hen in één klap beroemd maakte en een platencontract bezorgde.
Met Ekseption toerde Van der Linden door Europa en Israël, en ook met Trace was Van der Linden korte tijd succesvol.
Met de band Mistral (met o.a. Robbie van Leeuwen van Shocking Blue) had hij een drietal hits in eigen land.
Daarnaast maakte hij diverse soloalbums met voornamelijk bewerkingen van klassieke thema’s.
Als gast speelde Van der Linden met artiesten als Brand X, Phil Collins, Deep Purple, Joachim Kühn, Jack Lancaster, Conny Vandenbos, Dee Dee en Vangelis..
Van der Linden was tussen 1971 en 1983 getrouwd met danseres Penney de Jager (Toppop), met wie hij een zoon had.
In 1989 trouwde Van der Linden met zangeres en manager Inez Zwart.Rick van der Linden leed al lange tijd aan diabetes, en moest hiervoor o.a. aan zijn ogen worden geopereerd.
Rick van der Linden overlijdt op 22 januari 2006 op 59-jarige leeftijd aan de gevolgen van zijn herseninfarct.
