60 jaar geleden, te gast bij de Franse beeldhouwer César Baldaccini.

In 1943 kwam de jonge kunstenaar Baldaccini, geboren uit Italiaanse ouders, naar Parijs om er als smid een lange academische vorming door te maken.

Zijn eerste expositie was bij galerie Lucien Durand, te Parijs in 1955. Zijn insecten, zijn personages, zijn uit oud ijzer gelaste portretten trokken meteen de aandacht.

Zijn succes werd twee jaar later hernieuwd bij galerie Claude Bernard, ook in Parijs.

César was een meester in de metaalsculptuur. Virtuoos smeedde hij ingenieuze beelden zoals Punaise en Bas-relief à l’insecte in 1955, Aile in 1956, L’Homme de Draguignan en La Tortue in 1958.

Met zijn vrouw Rosine en zijn dochter Anna woonde César in de Rue Boulard van het Quartier du Montparnasse in het 14e arrondissement.

Al in 1960 had César opzien gebaard, toen hij voor de jaarlijkse ‘Salon de Mai’ drie blokken van geperste autowrakken had ingestuurd.

Het Franse tijdschrift Paris Match stuurde een fotograaf, de burgerij had haar schandaal. Is dit kunst? César vond van wel. In 1962 zei hij tegen Vrij Nederland: ‘Mij komt het vaderschap toe van het nieuwe materiaal. Op een dag zag ik dat blok, dat bestond uit vermorzelde auto’s. Ik zag het… ik ben ernaar toegegaan en heb het getekend met mijn naam: César. Het was van mij. Ik had het gezien.’

César heeft zijn autowrakken, zijn compressies, nooit verlaten. Net zo min als hij zijn expansions – zijn soms fallische uitstulpingen van gestold polyethuraan – zijn empreintes, lichaamsafdrukken van vooral zijn eigen duim, en zijn academische beginnersbeeldjes van naakten, mannen en dieren vaarwel kon zeggen.

Zelfs ontwierp hij in 1976 de ‘César’, de Franse Oscar, die de Franse filmindustrie jaarlijks uitreikt.

Enkele van zijn werken zijn: Zittend naakt, waarmee César verwees naar de versteende slachtoffers van de Pompeïaanse vulkaanuitbarsting; Le Centaure, een hommage aan zijn vriend Picasso; Le Pouce; Compression Motobécane; Compression de voiture; Le Sein; Françis Bacon; Grosse Ginette of de Venus de Villateneuse; Gustave Eiffel en een reeks Marionettes.

Met Gérard Blandin, een juwelier uit Nice, verwerkte hij goud en edelstenen van gedragen juwelen tot compressies die goed verkochten.

In 1988 ontmoette César op 67-jarige leeftijd zijn nieuwe partner, de jonge Stéphanie Busutti.

Hij overleed in 1998 op 77-jarige leeftijd in zijn woning te Parijs aan de gevolgen van kanker. (diverse bronnen en Wikipedia)

60 jaar geleden, te gast bij de Franse beeldhouwer César Baldaccini.
60 jaar geleden, te gast bij de Franse beeldhouwer César Baldaccini.
60 jaar geleden, te gast bij de Franse beeldhouwer César Baldaccini.
60 jaar geleden, te gast bij de Franse beeldhouwer César Baldaccini.

30 jaar geleden, Sterrenwacht-kandidaten Patrick Hebb en Patricia Ceysens voor zaterdag 14 juli 1990.

Vanaf 1994 leren we Patricia Ceysens als politieker voor de Open-Vld.
Bij de eerste rechtstreekse verkiezingen voor het Vlaams Parlement van 21 mei 1995 werd ze verkozen in de kieskring Leuven.


Ook na de volgende Vlaamse verkiezingen van 13 juni 1999 bleef ze Vlaams volksvertegenwoordiger tot juni 2003.


Bij de federale regeringswissel in juni 2003 verving Ceysens Jaak Gabriëls in de Vlaamse regering.
Ze kreeg de bevoegdheden economie, buitenlands beleid en e-government.


Na de regionale verkiezingen van 13 juni 2004 kreeg ze echter geen nieuwe ministerpost en was ze van juli 2004 tot oktober 2007 fractieleidster in het Vlaams Parlement voor de Open Vld.

Op 10 oktober 2007 volgde ze in de Vlaamse regering Fientje Moerman op als minister van Economie, Ondernemen, Wetenschap, Innovatie en Buitenlandse Handel.


Haar beleid concentreerde zich op de vergroening van de economie in Vlaanderen en op het versterken van de Vlaamse aanwezigheid in nieuwe groeimarkten.


Bij de Vlaamse verkiezingen van 7 juni 2009 behield Patricia Ceysens als lijsttrekker voor Vlaams-Brabant het aantal zetels in deze kieskring en werd ze opnieuw Vlaams volksvertegenwoordiger tot mei 2014.

Door de tegenvallende verkiezingsresultaten nam de Open Vld echter niet deel aan de vorming van de regering-Peeters II.


Na het vertrek van interim-voorzitter Guy Verhofstadt werd Alexander De Croo, met running mates Patricia Ceysens en Vincent Van Quickenborne, op 12 december 2009 verkozen tot nieuwe voorzitter van de Open Vld.

Vervolgens was Ceysens van 2009 tot 2012 ondervoorzitter van de partij.


In september 2011 werd zij lid van het beschermcomité van de Vlaamse liberale denktank Libera!.

In 2014 kwam ze op voor de federale verkiezingen, waarvoor ze de derde plaats op de Vlaams-Brabantse Open Vld-lijst kreeg.


Ze raakte verkozen in de Kamer van volksvertegenwoordigers.


Ceysens bleef Kamerlid tot in 2019. Bij de verkiezingen van dat jaar stond ze als laatste opvolger op de Vlaams Brabantse Kamerlijst voor Open Vld.

In 2020 werd ze bestuurslid van Econopolis Wealth Management.
Ze is daarnaast ook CEO van WeWatt.


Patricia Ceysens is meter van Kai-Mook, de allereerste olifant geboren in de Antwerpse zoo.

Sterrenwacht-kandidaten Patrick Hebb en Patricia Ceysens voor zaterdag 14 juli 1990.

Vandaag 70 jaar geleden, Ronde van Frankrijk met aankomst in Luik.

De winnaar van de dag was de Italiaanse renner Adolfo Leoni.


In totaal namen er 16 Belgen en 6 Nederlanders deel aan de Tour van 1950.


Twee Belgen wonnen dat jaar een rit, namelijk Stan Ockers won de 4e etappe van Rijsel naar Rouen en Maurice Blomme won de 12e etappe van Saint Gaudens naar Perpignan.


Eindwinnaar Ronde van Frankrijk 1950 was de Zwitser Ferdy Kübler.


Op de tweede plaats, de Vlaamse renner Stan Ockers en de derde plaats was voor de Franse renner Louison Bobet.

Onze landgenoot Raymond Impanis eindigde op de achtste plaats.


In 1950 was er geen Nederlandse etappe-overwinning.

Vandaag 70 jaar geleden, Ronde van Frankrijk met aankomst in Luik.
Vandaag 70 jaar geleden, Ronde van Frankrijk met aankomst in Luik.
Vandaag 70 jaar geleden, Ronde van Frankrijk met aankomst in Luik.