



Foto's, en reportages en voor 95 % niet terug te vinden op Google uit ons ver verleden, over Gent, Vlaanderen, film, muziek, sport, politiek en zoveel meer uit tijdschriften en kranten en jaarboeken. Vanaf de jaren 1900 tot en met gisteren. Meer foto's en artikelen terug te vinden op onze Fb groep Gisteren nog vandaag en de Fb groep Weetjes over popmuziek




Ali’s weigering van de dienstplicht en zijn lidmaatschap van de Nation of Islam maakten hem het middelpunt van vele discussies en maakten van de uitgesproken en populaire kampioen een van de meest herkenbare en controversiële figuren van een tijdperk.
Ali verscheen aan de zijde van Elijah Muhammed op bijeenkomsten van de Nation of Islam en toonde zich trouw aan hem, terwijl het grootste deel van Amerika hem op dat moment met argusogen volgde.
Velen reageerden hier verontwaardigd op.
Ali voedde de verongelijkte reacties door zich openlijk uit te spreken voor separatisme.Op 20 juni 1967 werd Ali na een beraadslaging van slechts 21 minuten door de (uitsluitend blanke) jury van de federale rechtbank van Houston schuldig bevonden aan het weigeren van de dienstplicht.
Hij wordt door rechter Joe Ingraham veroordeeld tot de maximale gevangenisstraf van vijf jaar en een geldboete van tienduizend dollar.
Eerder, op 28 april 1967, had de Atletiek Commissie van de staat New York hem ook al zijn bokslicentie voor drie jaar en zijn kampioenstitel ontnomen.
Door het aantekenen van een hoger beroep en het betalen van een borgsom bleef Ali wel op vrije voeten.
Tijdens de jaren van zijn schorsing manifesteerde Ali zich steeds meer als een politiek activist en hield op campussen van colleges en universiteiten vurige pleidooien voor de emancipatie van de Afro-Amerikanen (Civil Rights Movement) en voor de stopzetting van de Vietnamoorlog.
In die periode werd hij financieel ondersteund door Joe Frazier, die er in die periode tevens bij Amerikaanse president Nixon op aan drong de straf tegen Ali op te heffen.
Hoewel de beroepsprocedure nog steeds hangende was, kreeg Ali dankzij de steun van senator Leroy R. Johnson op 11 augustus 1970 van de Atletiek Commissie van de stad Atlanta, toch reeds een licentie om in Georgia, de enige staat zonder bokscommissie, te vechten.
Vandaag op 26 oktober 1970 stopte hij Jerry Quary af, die het gevecht als gevolg van een snee na drie ronden moest staken.
Op 11 september 1970 besloot het New Yorkse Hooggerechtshof dat de Bokscommissie van de staat New York Ali onrechtmatig een bokslicentie had afgenomen.
Nu Ali weer in staat was in New York te vechten kampte hij op 7 december 1970 in de Madison Square Garden tegen Oscar Bonavena.
Na veertien zware ronden stopte Ali Bonavena na een technisch knock-out in de vijftiende ronde af, waarmee de weg naar een titelgevecht tegen Joe Frazier open lag.
Op 28 juni 1971 besliste het Amerikaanse Hooggerechtshof in de zaak Clay versus United States unaniem om de eerdere veroordeling in beroep terug te wijzen wegens het ontbreken van een motivering bij de afwijzing van Ali’s dienstweigering als gewetensbezwaarde.
Ali mocht nu opnieuw in alle staten van de VS boksen.(Diverse bronnen en Wikipedia)





Marcel Cerdan geboren in Algerije, begon al op de leeftijd van acht jaar te boksen
Op de leeftijd van 18 jaar vocht hij te Meknes zijn eerste wedstrijd als beroepsbokser.
Marcel Cerdan diende in het vreemdelingenlegioen met stamnummer 60.140 – 1948.
Op 27 januari 1943 trouwde hij met Marinette Lopez en samen kregen ze drie zonen: Marcel Cerdan Jr (4 december 1943), René (1 april 1945) en Paul (1 oktober 1949).
Hij verhuisde naar Parijs en werd er vijfmaal kampioen van Frankrijk en vier keer Europees kampioen.
Op 21 september 1948 werd hij wereldkampioen door Tony Zale te verslaan in de twaalfde ronde.
Rond die tijd werd hij de minnaar van de zangeres Édith Piaf.
Op 16 juni 1949 versloeg Jake LaMotta hem te Detroit.
Een revanche was gepland op 2 december 1949 in Madison Square Garden te New York.
Op 27 oktober 1949 ging Cerdan aan boord van een Lockheed Constellation om van Parijs naar New York te vliegen.
Het vliegtuig stortte in de nacht van 27 op 28 neer op de Pico de Vara, een berg op het eiland São Miguel van de Azoren.
Alle 48 inzittenden kwamen om bij deze vliegtuigramp.(Diverse bronnen en Wikipedia)

“Ik gebruikte de urine van mijn zonen”, zegt ‘Iron Mike’.
Hoe ik dat dan aan boord legde bij de dopingcontrole?
Met een fake penis die ik bij me had. De meeste dokters, zelfs al zijn ze gay, voelen zich oncomfortabel als je je geslachtsdeel bovenhaalt.
Dus draaiden ze zich telkens weg als ik mij klaarmaakte om een plasje te doen.
Zo kon ik rustig mijn gang gaan. In het begin dacht ik eraan om de urine van mijn vrouw te gebruiken.
Maar ze zei tegen mij: ‘Stel je voor dat je dan zwanger blijkt’.
Daarom nam ik de urine van één van mijn zonen mee.”







Marcel Cerdan geboren in Algerije, begon al op de leeftijd van acht jaar te boksen.
Op de leeftijd van 18 jaar vocht hij te Meknes zijn eerste wedstrijd als beroepsbokser.
Marcel Cerdan diende in het vreemdelingenlegioen met stamnummer 60.140 – 1948.
Op 27 januari 1943 trouwde hij met Marinette Lopez en samen kregen ze drie zonen: Marcel Cerdan Jr (4 december 1943), René (1 april 1945) en Paul (1 oktober 1949).
Hij verhuisde naar Parijs en werd er vijfmaal kampioen van Frankrijk en vier keer Europees kampioen.
Op 21 september 1948 werd hij wereldkampioen door Tony Zale te verslaan in de twaalfde ronde.
Rond die tijd werd hij de minnaar van de zangeres Édith Piaf.
Op 16 juni 1949 versloeg Jake LaMotta hem te Detroit.
Een revanche was gepland op 2 december 1949 in Madison Square Garden te New York.
Op 27 oktober 1949 ging Cerdan aan boord van een Lockheed Constellation om van Parijs naar New York te vliegen.
Het vliegtuig stortte in de nacht van 27 op 28 neer op de Pico de Vara, een berg op het eiland São Miguel van de Azoren.
Alle 48 inzittenden kwamen om bij deze vliegtuigramp. (Diverse bronnen en Wikipedia)
