Adolphe Sax wordt op 6 november 1814 geboren in Dinant in Wallonië.

Zijn vader, Charles-Joseph Sax, is instrumentenbouwer die bekend wordt vanwege enkele belangrijke veranderingen die hij aanbrengt aan de hoorn.

Lerend van zijn vader die de baas is van een blaasinstrumentenfabriek in Brussel, begint Adolphe Sax al op jonge leeftijd met het bouwen van instrumenten.

Hij doet op 15-jarige leeftijd bijvoorbeeld mee aan een wedstrijd waarbij hij een fluit en een klarinet bouwt.

Sax volgt onder meer onderwijs aan de koninklijke zangacademie in Brussel.

Na zijn schooltijd begint Sax te experimenteren met het bouwen van nieuwe ontwerpen voor instrumenten.

Zijn eerste belangrijke uitvinding is een verbetering van het ontwerp van de basklarinet.
Op zijn twintigste ontvangt Adolphe Sax patent op deze uitvinding.

In 1842 vertrok hij naar Parijs, op verzoek van luitenant-generaal graaf De Rumigny.
Deze zag in Sax de geschikte persoon om de Franse militaire muziekkapellen van betere instrumenten te voorzien.

In 1843 opende Sax in Parijs, in een oude schuur, zijn eerste instrumentenfabriek: “Adolphe Sax & Cie”.

Zijn productie was op industriële leest geschoeid en op het hoogtepunt van zijn activiteit had hij 200 arbeiders in dienst.

Al een jaar later toonde hij een groot aantal vormgegeven en opzienbarende muziekinstrumenten op een grote Industriële Expositie in Parijs.

Enkele ministeriële decreten bezorgden hem achtereenvolgens een monopolie als leverancier van saxofoons aan de Franse militairen.

In 1848, na de Franse omwenteling, werd het decreet dat zijn saxhoorns van een vaste plaats in de militaire bands verzekerde, ingetrokken.

Onder andere als gevolg van dit alles ging zijn bedrijf in 1852 voor de eerste maal failliet.

In 1853, na de dood van zeven van zijn kinderen, en als gevolg van financiële problemen, voegde Sax senior zich bij zijn zoon in Parijs.

Ook Sax’ jongere broer had zich al wat eerder als medewerker bij hem gevoegd.

Gelukkig voor hem werd in 1854 onder Napoleon III het decreet opnieuw ingevoerd en ook dankzij de steun van de keizer zelf, kon Sax zijn bedrijf weer verder opbouwen.

In 1858 werd Adolphe Sax op welhaast miraculeuze wijze genezen van kanker, dankzij een zwarte dokter die Indische planten gebruikte.

Tijdens de Frans-Duitse oorlog stortte de productie weer in, deze keer voorgoed.
Hierbij werd Sax’ persoonlijke instrumentenverzameling, bestaande uit 467 stukken, zelfs openbaar verkocht.

Daardoor kwamen zijn enige inkomsten alleen nog uit zijn functie als muzikaal directeur van de Opera, ook omdat inmiddels veel van zijn patenten waren verlopen.

Sax overleed begin 1894 op 79-jarige leeftijd in Parijs en wordt begraven op de begraafplaats van Montmartre.

Hij was nooit bijzonder rijk geworden.

Door de aanhoudende processen liet hij zelfs een berg schulden na, maar hij kreeg wel de erkenning die hem toekwam.

Adolph Sax was onder meer bij ons te zien op het oude bankbiljet van 200 frank en in zijn geboorteplaats Dinant is een beeld van de instrumentenbouwer te vinden.(Diverse bronnen, Historiek en Wikipedia)