Ook al 15 jaar geleden dat de Amerikaanse actrice Sandra Dee is overleden.

Sandra Dee werd geboren als Alexandra Zuck in Bayonne, New Jersey, op 23 april 1942 (sommige bronnen spreken van 1944).

Op 12-jarige leeftijd was ze een succesvol model, en op de leeftijd van veertien jaar was ze al te zien in haar eerste film.

Twee jaar later, boekte ze een groot succes de film Gidget.

De film A Summer Place bevestigde haar status als filmster.

De film zelf heb ik nooit gezien, maar het themanummer uit deze film kennen we natuurlijk allemaal. Het nummer was geschreven door Max Steiner en op single gebracht door het grote orkest van Percy Faith in 1959.

Op de filmset Come September leerde ze popidool Bobby Darin kennen en al vlug trouwde ze met elkaar in 1960.

Samen met haar huwelijk, stopte ook haar film carrière in 1967.

Dit kwam vooral doordat het publiek moe was van de brave films waarin Sandra Dee steeds het brave meisje speelde. Dit beeld van Sandra Dee is zelfs terug te vinden in de film Grease en het nummer Look at me I’m Sandra Dee.

Sandra Dee en Bobby Darin hadden samen één kind, Dodd Mitchell Darin.

Dodd Mitchell schreef later een boek over zijn ouders, Dream Lovers: The Magnificent Shattered Lives van Bobby Darin en Sandra Dee.

Een biografie over onder meer de anorexia van zijn moeder, haar drugs- en alcoholproblemen en het seksueel misbruik dat Dee onderging toen ze kind was.

Zes jaar na hun scheiding, in 1973, stierf Bobby Darin.

In de jaren zeventig was ze af en toe nog te zien in de tv reeksen zoals Night Gallery en Fantasy Island.

Sandra Dee stierf aan complicaties van een nierziekte in februari 2005 in Thousand Oaks, Californië.

Het droevige verhaal van Hervé Villechaize, die vandaag 26 jaar geleden eindigde….

Hervé Villechaize was een dwerg met als oorzaak een slecht endocrien systeem.

Hij was geadopteerd door chirurg André Villechaize en ondanks diens contacten met vele klinieken was er niets aan zijn ziekte te doen.

Zijn biologische vader kwam van de Filipijnen.

Op school werd hij altijd gepest en hij stortte zich op het kunstschilderen op het Beaux-Arts college.

In 1964 vertrekt hij naar New York en via het schilderen, fotograferen leert hij ook toneelspelen.

Hij gaat naar Off-Broadway producties en gaat foto’s maken voor het magazine “National Lampoon”.

In 1966 maakt hij zijn debuut in de film Chappaqua.

Zijn tweede film is Item 72-D: The Adventures of Spa and Fon.

En zo kreeg hij nog meer rollen in films.

Zoals onder meer Crazy Joe (1974), Seizure, Forbidden Zone, Two Moon Junction en The Gang That Couldn’t Shoot Straight.

Zijn grote doorbraak was in de James Bond-film The Man with the Golden Gun in 1974 met Christopher Lee.

Dat was mooi op tijd, want op dat moment was hij bankroet en woonde in een auto en had werk als een rattenvanger.

Hij profileerde zich daarna als voorvechter tegen kindermishandeling en was daar zo actief in dat hij vaak slachtoffers bezocht, motiveerde en ze uit het criminele circuit hield.

In de jaren zeventig was hij af en toe “te zien” als Oscar Mopperkont in de Amerikaanse Sesamstraat.

Daarna speelde hij Tattoo in de televisieserie Fantasy Island.

Na een paar jaar had hij vaak ruzie met de producers over zijn teksten, beledigde vrouwen en wilde een veel hoger salaris.

Tattoo was zo populair geworden dat hij meer zeggenschap wilde.

Hij werd ontslagen, zijn vriendin verliet hem, de serie draaide nog een jaar door maar wel met veel lagere kijkercijfers.

Het gemis van Tattoo was de doodsteek van Fantasy Island.

Daarna speelde hij nog een keer Tattoo in de persiflagefilm Airplane II: The Sequel.

Hij speelde een gastrol in Diff’rent Strokes en Taxi en werd populair in Spanje vanwege zijn imitaties van voormalig premier Felipe González in de TV-show “Viaje con nosotros” (“reizen met ons”), met showman Javier Gurruchaga.

Zijn hele leven heeft hij medische problemen door zijn slechte endocriene systeem.

Hij leed ook aan maagzweren en een spasme.

In 1992 sterft hij bijna door een longontsteking.

Op 4 september 1993 pleegt hij zelfmoord.

Hij schiet zichzelf neer in zijn huis. Villechaize sterft in het ziekenhuis in North Hollywood in de armen van zijn vriendin Kathy Self.

In een briefje laat hij weten dat hij zijn medische problemen niet langer kon verdragen.

In 2018 is er een televisiefilm uitgekomen van Sacha Gervasi met Peter Dinklage over Hervé Villechaize.

Al zijn interviews en zijn laatste dagen zijn daarin verwerk. (Diverse bronnen, Wikipedia en Story van augustus 1979)

Hervé Villechaize in de Post van 20 januari 1980