Vandaag mag de Franse zanger Serge Lama 81 kaarsjes uitblazen

Met zijn eerste single À 15 Ans uit 1964 viel hij al meteen op bij de pers en het Franse publiek.

Een jaar later, op 12 augustus 1965, werd Serge Lama het slachtoffer van een verkeersongeval.

Zijn manager Jean-Claude Ghrenassia die toen het voertuig bestuurde was meteen dood.

Jean-Claude Ghrenassia was de broer van de Franse zanger Enrico Macias.

Serge Lama overleefde het ongeluk, maar verbleef voor een lange periode in de kliniek.

Door het ongeval verloor hij voor een groot gedeelte zijn linkerbeen.

Pas na een jaar had hij terug de kracht om verder te gaan met zijn muziekcarrière.

Gisteren nog vandaag

Na enkele singles bereikte hij het grote publiek dankzij het nummer Sans Toi in 1967.

Vlaanderen en Nederland leren hem kennen in 1969 met het nummer D’aventure en aventure.

In 1971 nam hij deel aan het Eurovisiesongfestival met het lied Un jardin sur la terre, hij werd slechts tiende, wat voor Frankrijk een pover resultaat was in die tijd.

In 1973 had hij zijn grootste succes met het nummer Je suis malade dat in Frankrijk de eerste plaats in de hitparade bereikte.

Ook in Vlaanderen bereikt het nummer de achtste plaats in de hitparade.

Het nummer gaat over zijn geliefde Michèle Potier die hij leerde kennen in 1969.

Ze is helaas al getrouwd en heeft ook al een kind. Over die periode gaat het nummer.

Maar gelukkig voor hem kan hij haar overhalen om toch weg te gaan van haar man.

Vanaf 1971 zijn ze dan ook officieel een koppel.

Toch trouwen ze pas maar in 1981.

Een jaar later krijgt het koppel een zoon met de naam Frédéric.

Gisteren nog vandaag

Ook Dalida zou trouwens met haar cover van het nummer Je suis malade in 1973 de hitparade bereiken in Vlaanderen (vijfentwintigste plaats)

Hij schreef ook nummers voor andere artiesten zoals onder meer voor Mireille Mathieu, Gilbert Bécaud en Melina Mercouri.

Verdere hits waren onder meer Les ports de l’Atlantique, Mourir en France (1976), Le dernier baiser (1977), Femme, femme, femme (1978) en Napoleon (1982).

Zijn vader, die ooit probeerde een carrière als operazanger op te bouwen, helaas zonder succes. Besloot dan maar om vertegenwoordiger te worden voor een bierbrouwer.

In 1981 kreeg zijn vader Georges Chauvier dankzij zijn zoon Serge Lama (zijn echte naam was dus Serge Chauvier) een platencontract bij Philips.

Op dit album Lama Père Et Fils staan er twee duetten op met Serge Lama en zeven andere nummers voor zijn vader alleen.

Op 14 december 1984, kreeg hij te horen dat zijn ouders het slachtoffer zijn van een auto-ongeluk.

Dit met zware gevolgen, want zijn vader was meteen dood en zijn moeder overleed drie maanden later.

Tijdens het onderzoek naar het ongeval, bleek dat de bestuurder die het ongeval veroorzaakte reed zonder lichten en onder invloed was van alcohol.

Gisteren nog vandaag

In 2010 werd Serge Lama grootvader.

Zijn zoon Frédéric Lama en zijn vrouw Leah kregen een dochtertje.

Op 25 oktober 2016 stierf zijn vrouw Michèle Potier op 71-jarige leeftijd aan beroerte.

Een jaar later verscheen zijn album Où Sont Passés Nos Rêves.

Op dat album staat er ook het nummer Casablanca dat hij samen zingt met Carla Bruni.

Ook bevat het album nog een ander duet en dit met de Franse zanger Francis Cabrel.

Zijn laatste album Aimer is van 2022.

Gisteren nog vandaag

Gisteren nog vandaag

Serge Lama inspireert door Napoleon (Story 9 juli 1985)

Vandaag is het ook al 22 jaar geleden dat de Franse zanger Gilbert Bécaud is overleden.

Zijn muzikale carrière begon na de bevrijding toen hij naar Parijs ging en begon te werken als pianist in diverse nachtclubs.

Al vlug wordt hij opgemerkt en wordt de begeleider van de zanger Jacques Pills, de echtgenoot van Edith Piaf.

Gisteren nog vandaag

Zij moedigt hem aan zelf de microfoon ter hand te nemen en brengt hem in contact met tekstschrijvers Louis Amade en Pierre Delanoë.(schoonbroer van Frank Gérald).

Het succes laat niet lang op zich wachten.

Na enkele optredens in trendy Parijse nachtclubs is Gilbert Bécaud in 1954 de hoofdact in de Olympia.

Gisteren nog vandaag

De vonk slaat over en het publiek breekt zowat de zaal af, wat hem de bijnaam ‘monsieur 100.000 volts’ oplevert.

Bécaud zal nog een dertigtal keer terugkeren naar de Olympia en ontwikkelt er een speciale band mee.

In 1997 mag hij de zaal na renovatie heropenen.

Zijn hits aan het eind van de jaren vijftig waren onder andere “La corrida” (1956), “Le jour où la pluie viendra” (1957) en “C’est merveilleux l’amour” (1958).

Zijn eerste hit in de Engelstalige wereld was met Jane Morgans vertaling van “Le jour où la pluie viendra” (The Day the Rains Came).

Gisteren nog vandaag

Op het toppunt van zijn roem geeft Bécaud 250 optredens per jaar, binnen Frankrijk en ver daarbuiten.

In 1966 prijkt zijn naam drie weken op Broadway.

Zijn “Et Maintenant” scheert in een Engelse versie “What now my Love” hoge toppen aan de andere kant van de oceaan, in een vertolking van Jane Morgan, Shirley Bassey, Frank Sinatra en Johnny Mathis.

Hij ontving in 1974 de prestigieuze onderscheiding van het Legioen van Eer voor zijn bijdrage aan de Franse cultuur.

Gisteren nog vandaag: Gilbert Bécaud met zijn zoon Gaya Bécaud en Marlene Dietrich (november 1962)

Hij werkte samen met bekende artiesten als Pierre Grosz en Neil Diamond en creëerde ook de Broadwaymusical “Madame Roza” met Julian More.

Hij schreef meer dan 400 liedjes en had minstens 20 hits.

Zijn laatste album, uitgebracht in 1999, bevatte enkele intieme nummers waarin hij zijn naderende dood door kanker onder ogen zag.

Gisteren nog vandaag

Gilbert Bécaud, stierf op 18 december 2001 op zijn woonboot in Parijs.

Hij ligt begraven op de prestigieuze begraafplaats Père-Lachaise, waar veel beroemdheden hun laatste rustplaats hebben.

Ondanks zijn ziekte bleef Bécaud muziek maken tot het einde van zijn leven.

Zijn zoon Gaya bracht in 2002 een postume cd uit met enkele van zijn laatste opnames.

Zijn stem klinkt soms zwakker, maar zijn passie blijft onverminderd.

Gisteren nog vandaag

Brigitte Bardot mag vandaag 89 kaarsjes uitblazen.

Brigitte Bardot, een van de meest iconische filmsterren en sekssymbolen van de 20e eeuw, viert vandaag haar 89e verjaardag.

Haar leven is een aaneenschakeling van hoogte- en dieptepunten, zowel op het gebied van film, muziek als privé.

In dit artikel blikken we terug op haar carrière en haar persoonlijke worstelingen.

Bardot begon haar loopbaan als model op 15-jarige leeftijd, toen ze werd ontdekt door een modefotograaf.

Al snel maakte ze de overstap naar de filmwereld, waar ze haar debuut maakte in 1952 met de komedie Le Trou Normand.

Haar grote doorbraak kwam in 1956 met de film Et Dieu… créa la femme, waarin ze een sensuele en rebelse tiener speelde die de hoofden van drie mannen op hol brengt.

De film veroorzaakte een schandaal vanwege de expliciete erotiek, maar maakte Bardot ook wereldberoemd.

Ze werd het boegbeeld van de Franse nouvelle vague, een stroming van vernieuwende en experimentele films.

Bardot werkte samen met enkele van de grootste regisseurs uit die tijd, zoals Jean-Luc Godard, Louis Malle en Roger Vadim, met wie ze ook getrouwd was.

Ze speelde in meer dan 45 films, waarvan sommige klassiekers zijn geworden, zoals Le Mépris, Viva Maria! en Les Femmes.

Naast acteren waagde Bardot zich ook aan zingen. Ze nam verschillende liedjes op, soms samen met andere artiesten zoals Serge Gainsbourg en Sacha Distel.

Haar bekendste nummer is waarschijnlijk Je t’aime… moi non plus, dat ze in 1967 opnam met Gainsbourg, maar dat pas in 1969 werd uitgebracht nadat Bardot haar echtgenoot had gevraagd om het niet te publiceren.

Bardot’s privéleven was echter niet zo rooskleurig als haar professionele succes.

Ze had te kampen met depressie, zelfmoordpogingen en verslavingen.

Ze trouwde vier keer: Roger Vadim, Jacques Charrier, Gunther Sachs en haar huidige man en politicus Bernard d’Ormale.

Ze had ook talloze affaires, onder andere met zangers Gilbert Bécaud, Sacha Distel, Serge Gainsbourg, acteur Warren Beatty.

In 1973 besloot Bardot om op 39-jarige leeftijd te stoppen met acteren. Ze wijdde zich sindsdien aan de dierenrechtenbeweging, waarvoor ze haar eigen stichting oprichtte.

Bardot is echter ook controversieel geworden door haar politieke standpunten en uitspraken.

Ze heeft zich herhaaldelijk uitgesproken tegen immigratie, islam en homoseksualiteit.

Ze is meerdere keren veroordeeld voor het aanzetten tot rassenhaat en discriminatie. Ze heeft ook kritiek gekregen voor haar steun aan het extreemrechtse Front National en haar bewondering voor Marine Le Pen.

Brigitte Bardot is een vrouw die zowel bewonderd als verguisd wordt.

Ze heeft een onuitwisbare stempel gedrukt op de Franse cultuur en de internationale cinema.