Gina, die eigenlijk Luigina Lollobrigida heet, is geboren op 4 juli 1927.

Haar vader is een meubelmaker en ze woont in een klein dorp in de bergen.

Ze begint al jong met modellenwerk en doet mee aan verschillende schoonheidswedstrijden.

In 1947 schrijft ze zich in voor de Miss Italia-verkiezing, waar ze veel concurrentie heeft van andere toekomstige filmsterren.

Lucia Bosè wint de verkiezing, maar Gina wordt derde en het publiek is dol op haar.

Ze krijgt al snel aanbiedingen om in films te spelen.

Een contract met Howard Hughes in Hollywood gaat niet door, maar ze speelt wel in veel succesvolle romantische komedies, zoals “Miss Italia” (1950).

De media noemen haar “la Lollo” of “de mooiste vrouw ter wereld”, naar een van haar films, “La più bella donna del mondo” uit 1955.

Ze trouwt in 1949 met de Joegoslavische dokter Milko Skofic, die ook haar manager wordt.

Ze krijgen samen een zoon, Andrea Milko Junior.

In 1966 had ze een affaire met de komiek Jerry Lewis, waarna ze in 1968 scheidde van Milko Škofič.

Toch zou het duren tot 1971, de scheiding officieel was.

Gina heeft ook veel bewonderaars, zoals Jerry Lewis, Burt Lancaster, Gary Cooper, Frank Sinatra, prins Rainier van Monaco, Buzz Aldrin en Christiaan Barnard.

Lollobrigida is vooral bekend om haar hoofdrol in de succesvolle film “Pane, amore e fantasia”, een romantische komedie van Luigi Comencini uit 1953.

De film wordt beschouwd als een van de beste Italiaanse films ooit gemaakt. Lollobrigida speelt er een mooie en pittige dorpsmeid die het hart verovert van een carabinieri-officier, gespeeld door Vittorio De Sica.

De actrice maakt ook carrière in Hollywood, waar ze samenwerkt met grote sterren zoals Marcello Mastroianni, Sean Connery en Burt Lancaster.

Ze speelt onder meer in “The hunchback of Notre Dame” (1956), waarin ze de rol van Esmeralda vertolkt naast Anthony Quinn als Quasimodo.

Een andere bekende film is “Beat the devil” (1953), een avontuurlijke komedie van John Huston met Humphrey Bogart en Peter Lorre.

In 1959 speelt ze de koningin van Sheba in “Solomon and Sheba” met Yul Brynner.

Ook in Frankrijk is ze populair, onder meer door haar rol in “Fanfan la Tulipe” (1952), een historische komedie met Gérard Philipe.

Lollobrigida wordt vier keer op rij verkozen tot beste internationale actrice door het Duitse tijdschrift Bambi, van 1956 tot 1959.

Naast acteren hield ze zich begin jaren zeventig bezig met fotojournalistiek.

Ook exposeerde ze een aantal keren met door haar gemaakte beeldhouwwerken.

Het geld dat ze daarmee verdiende, werd geschonken aan goede doelen als Artsen Zonder Grenzen en UNICEF.

In 1985 werd ze door de Franse president François Mitterrand opgenomen in het Legioen van Eer.

In 1999 nam ze zonder succes deel aan de Europese Parlementsverkiezingen 1999.

In 2006 kwam ze in het nieuws door in Barcelona te trouwen met de 34 jaar jongere Javier Rigau y Rafols.

In 2013 deed ze hem een proces aan, claimend dat de trouwceremonie een vorm van oplichting was geweest met een ‘fake’-bruid en dat hij haar later papieren had laten tekenen waarvan ze de inhoud niet begreep.

Haar eisen werden in 2017 afgewezen.

In 2018 kreeg ze voor haar filmcarrière een ster op de Hollywood Walk of Fame.

Het huwelijk met Rigau werd in 2019 ontbonden.

Sindsdien leidde ze een teruggetrokken leven, met haar 60 jaar jongere assistent Andrea Piazzolla aan haar zijde.

In 2021 haalde ze het nieuws doordat haar zoon Milko haar onder financiële curatele wilde laten stellen.

In Italië ontvangt ze verschillende onderscheidingen voor haar acteerwerk. Maar een Oscar wint ze echter nooit.

Ze speelt in totaal in ongeveer 70 films.

Lollobrigida overleed op 16 januari 2023 op 95-jarige leeftijd

Gina Lollobrigida geeft een generatie die niet meer kan dansen het voorbeeld (Piccolo december 1960)

Gina Lollobrigida met haar zoon Miko (augustus 1959)

Gina Lollobrigida in de film Solomon en Sheba (1959)