Vandaag 45 jaar geleden overlijdt de veertienjarige David, de zoon van Romy Schneider, na een klimongeluk.

Op 5 juli 1981 voltrok zich een onvoorstelbaar drama in het leven van de beroemde actrice Romy Schneider, toen haar veertienjarige zoon David om het leven kwam bij een tragisch ongeluk.

In de periode voorafgaand aan dit fatale incident probeerde Romy haar leven wanhopig weer op de rit te krijgen.

Haar grootste drijfveer om af te kicken van haar afhankelijkheid van alcohol en pillen was haar diepe verlangen om de beschadigde relatie met David te herstellen.

De band met haar zoon was namelijk flink bekoeld geraakt na haar recente scheiding van haar tweede echtgenoot, Daniel Biasini, een man met wie David juist heel goed overweg kon.

De tiener was destijds zo overstuur door de breuk dat hij zijn moeder niet meer wilde zien. Romy toonde echter enorme wilskracht en doorstond haar ontwenning met succes.

Helaas kreeg ze daarna fysiek zware tegenslagen te verwerken: ze brak haar voet en moest een ingrijpende nieroperatie ondergaan waarbij een tumor werd verwijderd.

Toch was het de dood van haar geliefde zoon die de ultieme en onoverkomelijke genadeslag bleek.

Het fatale ongeluk vond plaats in het Franse Saint-Germain-en-Laye, bij de woning van de ouders van haar ex-man Daniel Biasini, waar David op dat moment verbleef.

Omdat het grote toegangshek gesloten was, besloot de jongen over de twee meter hoge muur met het smeedijzeren hekwerk te klimmen, iets wat hij overigens wel vaker deed.

Deze keer verloor hij echter zijn evenwicht en viel hij op de scherpe, metalen punten van het hek.

Een van de punten doorboorde zijn dijslagader.

Hoewel de zwaargewonde David nog de kracht vond om naar binnen te strompelen en om hulp te roepen, mocht het helaas niet baten.

Hij overleed later die dag in een ziekenhuis in de regio Parijs aan de gevolgen van massaal bloedverlies.

Vanuit dat bewuste ziekenhuis pleegde een totaal verwoeste Romy een hartverscheurend telefoontje naar haar eigen moeder, Magda Schneider.

Al huilend sprak ze de ontroostbare woorden: “Mammie, mijn kind… Mijn kind is dood.”

Het verdriet werd in de dagen daarna nog verder vergroot door meedogenloze paparazzi.

Fotografen verkleedden zich zelfs als verpleegkundigen om de afdeling van het ziekenhuis binnen te dringen en heimelijk foto’s van de overleden jongen te maken.

Romy heeft deze grove schending van hun privacy nooit kunnen verkroppen en sprak zich hier later in een televisie-interview ongekend fel tegen uit.

De actrice was mentaal volledig gebroken en zou de tragedie nooit meer te boven komen.

Nog geen jaar na het verlies van David, op 29 mei 1982, kwam de 43-jarige Romy Schneider in Parijs te overlijden.

Aanvankelijk deden er direct hardnekkige geruchten de ronde dat een bewuste overdosis slaappillen haar fataal zou zijn geworden.

Dit werd echter ontkracht: de officiële doodsoorzaak werd vastgesteld op een hartaanval.

Uit respect voor de zwaarbebroefde actrice en om haar eindelijk rust te gunnen, besloot de Franse magistraat destijds om geen autopsie te laten verrichten.

Vrienden, bekenden en fans wisten echter wel beter en spraken er vaak over dat Romy in werkelijkheid is gestorven aan een gebroken hart.

Vandaag 85 jaar geleden, de geboorte van Romy Schneider

Ze was de dochter van Magda Schneider en Wolf Albach-Retty, die beiden ook acteur waren.

Omdat haar moeder Duitse was en Wenen tijdens haar geboorte bij Duitsland hoorde, kreeg Romy de Duitse nationaliteit.

Haar grootmoeder Rosa Albach-Retty was eveneens een bekende Oostenrijkse actrice.

65 jaar geleden, op de set van de Franse film Christine in 1958 werden Romy Schneider en Alain Delon een koppel.

Schneider had haar grote doorbraak drie jaar voordien gekend met de iconische klassieker “Sissi”, de geromantiseerde biopic van prinses Elisabeth van Beieren die zich later keizerin mocht noemen.

Blog Gisteren nog vandaag

60 jaar geleden, wat is er met Romy Schneider aan de hand (Piccolo januari 1961)

Schneider volgde dolverliefd Delon naar Parijs, waar ze in 1959 hun verloving aankondigden.

Niet zomaar een oversteek, maar een professionele zet, want zo kon de actrice aan de slag in de interessantere (en lucratievere) Franse filmindustrie.

In Duitsland waren pers en publiek ontzet.

Pas na haar dood vergaven ze Schneider dat ze “overgelopen” was naar een ander land.

Schneider en Delon zouden vijf jaar samen blijven, tot hij haar van de ene dag op de andere liet zitten.

Gisteren nog vandaag

Romy Schneider en Alain Delon, hun laatste kerst (Story 22 december 1987)

Hij liet wel een briefje achter: “Ben naar Mexico vertrokken met Natalie.” Schneider antwoordde met een mislukte zelfmoordpoging.

De twee zouden zich later verzoenen en gingen weer samenwerken in “La piscine” (1969) en “The assassination of Trotsky” (1972).

Tot een huwelijk is het echter nooit meer gekomen.

Schneider leidde een tragisch leven, zo pleegde haar eerste echtgenoot Harry Meyen zelfmoord en stierf haar 14-jarige zoon David na een klimongeluk over een hek.

Gisteren nog vandaag

Romy Schneider zoon David overlijdt na een klimongeluk

Schneiders tweede huwelijk met Daniel Biasini liep dan op de klippen en ze werd ook behandeld voor een tumor in de nieren.

De actrice omschreef zich in die periode niet als een filmster, maar gewoon als “een ongelukkige vrouw van 42”.

Een goede maand later, na de première van La passante du Sans-Souci (op 14 april 1982 in Frankrijk), werd ze dood teruggevonden op haar appartement in Parijs, aan haar bureau met een lege fles wijn erop.

Gisteren nog vandaag

40 jaar geleden, heeft Romy Schneider de moed verloren (De Post 28 juni 1981)

Er werd aangenomen dat een cocktail van slaappillen en alcohol haar fataal werden.

De officiële doodsoorzaak luidde een hartaanval.

Na haar vroegtijdige dood schreef Delon op haar graf: “Tu n’as jamais été aussi belle, tu vois j’ai appris quelques mots allemands pour toi: Ich liebe dich meine Liebe.”

Hij zorgde er ook voor dat haar zoon bij haar in haar graf werd gelegd.

Voor Delon is Schneider altijd zijn eerste grote liefde geweest.(diverse bronnen, Sandra Cardoen, Ward Verrijcken en Wikipedia)

Gisteren nog vandaag