Vandaag 50 jaar geleden, de Vlaamse Leeuw Jean-Pierre Coopman getemd door Muhammad Ali.

De voorbereiding van Jean-Pierre Coopman op zijn legendarische kamp tegen Muhammad Ali verliep onder loodzware druk.

De media gaven de Belgische bokser vrijwel geen kans. Een journalist spotte zelfs dat Coopman de naam van zijn sponsor, Flandria, beter op zijn schoenzolen kon laten zetten in plaats van op zijn broek, omdat die zolen vaker in beeld zouden komen tijdens zijn val.

Terwijl hij in eigen land bekendstond als De Leeuw van Vlaanderen, noemde Ali hem smalend “a sweet little pussycat”.

De sfeer werd grimmiger toen er in de Amerikaanse media een vals gerucht verspreid werd dat Coopman een racist zou zijn.

Ali reageerde hierop met extra agressie, maar Coopman wist de spanning te breken door de bokslegende bij hun eerste ontmoeting spontaan te omhelzen.

Later bleek dat de organisatie zelf achter de roddels zat om de match te promoten.

Ondanks het gebaar bleef Ali verbaal uithalen; hij waarschuwde tv-zenders dat ze hun reclamespots niet zouden kunnen uitzenden, omdat de wedstrijd simpelweg te kort zou duren.

Op 20 februari 1976 stonden de twee tegenover elkaar in het San Clemente-stadion in Puerto Rico.

Na bijna vijftien minuten boksen viel de beslissing in de vijfde ronde.

Na een reeks harde slagen op het hoofd ging Coopman neer.

Hij besloot op te geven om blijvende fysieke schade te voorkomen.

Na afloop toonde Ali zich respectvol en noemde hij zijn tegenstander een gentleman.

Coopman hield 4 miljoen frank over aan de match, een bedrag dat hij investeerde in het café De Beurze in Roeselare.

Door wanbeheer ging de zaak echter failliet.

Zijn sportieve carrière kende nadien nog diverse hoogte- en dieptepunten.

Zo werd hij Europees kampioen tegen de Bask Jose Manuel Urtain, maar na een nederlaag tegen Cookie Wallace en een verliespartij tegen Rudy Gauwe in 1980 stopte hij definitief met boksen.

Ook buiten de ring bleef Coopman een kleurrijk figuur.

In 1995 maakte hij een filmuitstapje door tegen Freddy De Kerpel te boksen in Camping Cosmos.

In 2005 dook zijn naam op in de verkiezing van De Grootste Belg, waar hij op plek 509 strandde.

Vandaag de dag heeft de voormalige bokser de handschoenen verruild voor het penseel; hij legt zich toe op het maken van olieverfschilderijen van beroemde collega-boksers.

.

Mr. T, uit de tv-serie The A-Team, onthult zijn ware roeping .

Mr. T, geboren als Laurence Tureaud in Chicago op 21 mei 1952, groeide op in een arme buurt in Chicago als de jongste zoon in een gezin met twaalf kinderen.

Hij was een ster in American football en worstelen op school en studeerde wiskunde aan de Prairie View A&M University in Texas, maar werd na een jaar geschorst.

Hij diende daarna in het leger als militaire politie en probeerde een carrière als professioneel football-speler, maar moest stoppen door een knieblessure.

Hij werd vervolgens bodyguard voor beroemdheden als Muhammad Ali, Michael Jackson en Diana Ross en verdiende daar veel geld mee.

Hij veranderde zijn naam in Mr. T omdat hij vond dat hij respect verdiende als een man.

In 1982 werd Mr. T ontdekt door Sylvester Stallone, die hem een rol gaf in Rocky III.

Daarna kreeg hij de rol van B.A. in The A-Team, die hem wereldberoemd maakte.

Hij verdiende naar verluidt 80.000 dollar per week met deze rol en 15.000 dollar per commercieel optreden.

Na The A-Team werd Mr. T professioneel worstelaar en werkte hij samen met Hulk Hogan.

Hij was ook gastscheidsrechter bij de World Wrestling Federation.

Tureaud is bekend om zijn kapsel en de gouden sieraden om zijn nek.

Mr. T is 1 meter 80 lang en weegt tussen de 98 en 108 kg.

De sieraden die Mr. T. rond zijn nek droeg zijn 300.000 dollar waard.

Na de orkaan Katrina verklaarde hij dat hij zijn sieraden af zou doen.

De grote armoede die hij in New Orleans en omgeving gezien had, overtuigde hem dat hij niet zo opzichtig met gouden kettingen kon rondlopen.

Hij doneerde alle sieraden aan een goed doel voor de heropbouw van New Orleans.

Tegenwoordig woont Mr. T in Sherman Oaks, Californië.

Hij is gescheiden en heeft twee dochters en een zoon met zijn ex-vrouw.

Hij verschijnt af en toe nog in films en reclames.

In 2014 werd hij opgenomen in de WWE Hall of Fame voor zijn bijdrage aan het worstelen (Joepie 5 februari 1984).

Vandaag 50 jaar geleden, de comeback van Muhammad Ali.

Ali’s weigering van de dienstplicht en zijn lidmaatschap van de Nation of Islam maakten hem het middelpunt van vele discussies en maakten van de uitgesproken en populaire kampioen een van de meest herkenbare en controversiële figuren van een tijdperk.

Ali verscheen aan de zijde van Elijah Muhammed op bijeenkomsten van de Nation of Islam en toonde zich trouw aan hem, terwijl het grootste deel van Amerika hem op dat moment met argusogen volgde.

Velen reageerden hier verontwaardigd op.

Ali voedde de verongelijkte reacties door zich openlijk uit te spreken voor separatisme.Op 20 juni 1967 werd Ali na een beraadslaging van slechts 21 minuten door de (uitsluitend blanke) jury van de federale rechtbank van Houston schuldig bevonden aan het weigeren van de dienstplicht.

Hij wordt door rechter Joe Ingraham veroordeeld tot de maximale gevangenisstraf van vijf jaar en een geldboete van tienduizend dollar.

Eerder, op 28 april 1967, had de Atletiek Commissie van de staat New York hem ook al zijn bokslicentie voor drie jaar en zijn kampioenstitel ontnomen.

Door het aantekenen van een hoger beroep en het betalen van een borgsom bleef Ali wel op vrije voeten.

Tijdens de jaren van zijn schorsing manifesteerde Ali zich steeds meer als een politiek activist en hield op campussen van colleges en universiteiten vurige pleidooien voor de emancipatie van de Afro-Amerikanen (Civil Rights Movement) en voor de stopzetting van de Vietnamoorlog.

In die periode werd hij financieel ondersteund door Joe Frazier, die er in die periode tevens bij Amerikaanse president Nixon op aan drong de straf tegen Ali op te heffen.

Hoewel de beroepsprocedure nog steeds hangende was, kreeg Ali dankzij de steun van senator Leroy R. Johnson op 11 augustus 1970 van de Atletiek Commissie van de stad Atlanta, toch reeds een licentie om in Georgia, de enige staat zonder bokscommissie, te vechten.

Vandaag op 26 oktober 1970 stopte hij Jerry Quary af, die het gevecht als gevolg van een snee na drie ronden moest staken.


Op 11 september 1970 besloot het New Yorkse Hooggerechtshof dat de Bokscommissie van de staat New York Ali onrechtmatig een bokslicentie had afgenomen.

Nu Ali weer in staat was in New York te vechten kampte hij op 7 december 1970 in de Madison Square Garden tegen Oscar Bonavena.

Na veertien zware ronden stopte Ali Bonavena na een technisch knock-out in de vijftiende ronde af, waarmee de weg naar een titelgevecht tegen Joe Frazier open lag.

Op 28 juni 1971 besliste het Amerikaanse Hooggerechtshof in de zaak Clay versus United States unaniem om de eerdere veroordeling in beroep terug te wijzen wegens het ontbreken van een motivering bij de afwijzing van Ali’s dienstweigering als gewetensbezwaarde.

Ali mocht nu opnieuw in alle staten van de VS boksen.(Diverse bronnen en Wikipedia)

Vandaag 50 jaar geleden, de comeback van Muhammed Ali.
Vandaag 50 jaar geleden, de comeback van Muhammed Ali.
Vandaag 50 jaar geleden, de comeback van Muhammed Ali.
Vandaag 50 jaar geleden, de comeback van Muhammed Ali.
Vandaag 50 jaar geleden, de comeback van Muhammed Ali.
De Post 8 november 1970

55 jaar geleden, Cassius Marcellus Clay wordt Muhammad Ali

Hij onthulde lid te zijn van de Nation of Islam (waaraan toen gerefereerd werd als Black Muslims) en Malcolm X doopte Cassius Clay om in Cassius X, waarmee hij diens achternaam, als symbool van het slavernijverleden van zijn voorouders, verwierp.

Malcolm X en andere leden van de Nation of Islam waren Ali hierin voorgegaan.

In 1964 maakte Malcolm X bekend dat aan Clay zijn ‘X’ zou worden toegekend. Elijah Muhammad, de toenmalig leider van de Nation of Islam, nam diezelfde avond een telefonische verklaring op, die de radio zou worden uitgezonden, waarin hij bekendmaakte dat Clay voortaan als Muhammad (de profeet van de islam) Ali (de vierde kalief) door het leven zou gaan.

In het Nederlands wordt deze naam vaak als “Mohammed Ali” weergegeven.

Slechts enkele journalisten (Howard Cosell als meest vooraanstaande) accepteerden dit toen.

Zijn nieuwe naam stond symbool voor zijn nieuwe identiteit als lid van de Nation of Islam.(Diverse bronnen, Wikipedia en Foto’s 1 Ali met zijn gouden kampioensgordel, Foto 2 in de schoenenwinkel, Foto 3 Ali en zijn vrouw naar de krantenwinkel op het blad Muhammad Speaks te kopen en Foto 4 samen met zijn vrouw en vrienden in een snackbar in Corona, Long Island in New York waar Ali toen woonde.