50 jaar geleden, de Amerikaanse sitcom Chico and the Man te zien elke woensdag op de BRT (nu Vrt).

Op het scherm verschijnt een aftandse garage in Los Angeles, gerund door een knorrige oude man. Zijn leven wordt volledig overhoop gehaald door een jonge, optimistische Latino met een onweerstaanbare glimlach.

De sitcom, die in Amerika in 1974 was gestart, draaide volledig om de chemie tussen de twee hoofdrolspelers.

Enerzijds was er Ed Brown (Jack Albertson, overleden op 25 november 1981), de verbitterde garagehouder die in alles een probleem zag.

Anderzijds was er Chico Rodriguez, gespeeld door de piepjonge en razend populaire Freddie Prinze.

Hij was de frisse wind die door de stoffige garage en het leven van Ed waaide.

Hun gekibbel en de langzaam groeiende vader-zoonrelatie vormden het hart van de show.

Tel daar de onvergetelijke begintune, ingezongen door de legendarische José Feliciano, bij op, en je had dé reden waarom miljoenen kijkers, ook in Vlaanderen, aan de buis gekluisterd zaten.

De ster van de show was zonder twijfel Freddie Prinze. Geboren als zoon van een Hongaarse vader en een Porto-Ricaanse moeder, groeide hij op in een ‘getto’ in New York.

Zoals Joepie het treffend omschreef, ontwikkelde hij daar een “onverbeterlijke drang naar zelfbescherming”, die hij omzette in een scherp gevoel voor humor.

Na wat optredens in kleine clubs belandde hij in de legendarische “Tonight Show”.

Die ene avond veranderde alles: een producent zag hem en bood hem de rol van zijn leven aan. Op zijn twintigste was Freddie Prinze een wereldster.

Maar het succesverhaal kende een tragische afloop. Amper anderhalf jaar nadat het lovende artikel in Joepie verscheen, in januari 1977, maakte Prinze op 22-jarige leeftijd een einde aan zijn leven.

De makers probeerden de serie nog te redden door een nieuw personage te introduceren, maar de ziel was eruit.

Zonder de charismatische Chico was de magie verdwenen. Na een vierde seizoen stopte dan ook de reeks.

45 jaar geleden, David Soul is er weer bovenop

David Soul, geboren als David Richard Solberg en voornamelijk bekend van zijn rol als Ken ‘Hutch’ Hutchinson in de televisieserie “Starsky & Hutch”, had een veelzijdige carrière.

Hij begon zijn loopbaan in de jaren zestig als zanger en bracht onder verschillende namen singles uit.

De grote doorbraak als acteur volgde in 1976 met “Starsky & Hutch”, waarin hij ook enkele van zijn eigen nummers zong.

Dit leidde tot aanzienlijk muzikaal succes, met name in het Verenigd Koninkrijk waar hij vier top 10-hits scoorde, waaronder de nummer 1-hit “Don’t Give Up on Us” in 1977.

Na het einde van de serie in 1979 zette Soul zijn acteercarrière voort met rollen in diverse films en televisieproducties, zoals “Salem’s Lot”, “Magnum Force” en “The Fifth Musketeer”.

Hoewel hij ook muziek bleef maken, evenaarde hij zijn eerdere successen niet. In 2004 maakte hij een cameo als de originele Hutch in de filmversie van “Starsky & Hutch” en in 2017 bracht hij het verzamelalbum “Gold” uit.

Op persoonlijk vlak is David Soul vijf keer getrouwd geweest en kreeg hij zes kinderen.

Sinds zijn scheiding van actrice Julia Nickson in 1997 woonde hij in Londen.

Zijn laatste huwelijk was in 2010 met pr-manager Helen Snell.

David Soul overleed in Londen op 4 januari 2024 op 80-jarige leeftijd

45 jaar geleden, achter de schermen van de tv-serie Dick Turpin.

Het is 1739 en Dick Turpin, een beruchte struikrover, keert terug naar Engeland na drie jaar dienst in het Britse leger in het buitenland.

Hij ontdekt dat zijn ouders door de rijke landeigenaar Sir John Glutton uit hun huis zijn gezet en van honger zijn omgekomen.

Samen met zijn kompaan Swiftnick zweert Turpin wraak. Ze besluiten Glutton en andere rijken te beroven. De buit die ze verzamelen, delen ze vaak met de armen, waardoor ze razend populair worden bij het volk.

Helaas kunnen ze niet lang van hun populariteit genieten, want kapitein Spiker en zijn mannen zetten een genadeloze achtervolging in.

Deze reeks is gebaseerd op het leven van de historische Richard Turpin, beter bekend als Dick Turpin.

Hij was een Engelse crimineel die leefde van 21 september 1705 tot 7 april 1739. Turpin was betrokken bij stroperij, inbraak, gewapende overvallen en moord, maar is vooral bekend als struikrover.

Hij werd uiteindelijk veroordeeld voor paardendiefstal en in York ter dood gebracht.

40 jaar geleden, thuis bij de nieuwe Dallas-ster Deborah Shelton.

Deborah Shelton, geboren op 21 november 1948 in Washington D.C., is een Amerikaanse actrice en voormalig schoonheidskoningin, die bij het grote publiek vooral bekendheid geniet als Mandy Winger uit de iconische soapserie Dallas.

Haar jeugd bracht ze door in Norfolk, Virginia en ze omschrijft zichzelf als een “echte losbol” die vroeger niets liever deed dan voetballen.

In 1970 begon haar opmerkelijke reis naar de schijnwerpers, want nadat de oorspronkelijke winnares, Betsy Ulrich, haar titel als Miss Virginia USA opgaf vanwege haar huwelijk, werd Shelton gekroond tot de nieuwe Miss Virginia USA.

Dit succes opende de deur naar de nationale Miss USA verkiezingen in Miami, waar ze prompt de felbegeerde titel in de wacht sleepte.

Alsof dat nog niet genoeg was, behaalde ze ook nog eens de eervolle tweede plaats in de Miss Universe verkiezing, eveneens in Miami, vlak achter de Puerto Ricaanse schone Marisol Malaret.

Een indrukwekkende prestatie, te meer omdat haar voorgangster als Miss USA, Wendy Dascomb, óók uit Virginia kwam. Hiermee won de staat voor het eerst twee jaar op rij de nationale titel, een unicum in de geschiedenis van de missverkiezingen.

Na haar triomfen in de missverkiezingen richtte Shelton haar pijlen op Hollywood en dit met een gedurfde fotoshoot voor het magazine Playboy in maart 1974.

Daarmee zorgde ze voor de nodige publiciteit, en al snel bemachtigde ze gastrollen in populaire televisieseries als Fantasy Island, The A-Team, T.J. Hooker, Riptide en The Love Boat.

In 1984 speelde ze een rol in de thriller Body Double, geregisseerd door Brian De Palma. Ze noemt haar rol in de serie The Yellow Rose als de rol die uiteindelijk de deuren opende naar grotere projecten.

Haar grote doorbraak kwam echter met de rol van Mandy Winger, de verleidelijke minnares van J.R. Ewing, in de wereldberoemde soapserie Dallas.

Van 1984 tot 1987 vertolkte ze de rol met verve, en Mandy groeide uit tot een geliefd personage onder de miljoenen kijkers.

De chemie tussen Shelton en Larry Hagman, die J.R. speelde, spatte van het scherm en gaf een extra dimensie aan de complexe intriges binnen de Ewing-familie.

In 2013 maakte ze een gedenkwaardige comeback als Mandy voor de begrafenis van J.R. in de vernieuwde Dallas-serie.

Ook na haar Dallas-avontuur bleef Shelton acteren, zo was ze te zien in films als Blind Vision (1992) en Plughead Rewired: Circuit Man II (1994).

In 1971, kort na het doorgeven van haar Miss USA-titel, trouwde ze met Vici Castro, een Cubaanse vluchteling.

Ze kregen samen een zoon, Christopher, maar het huwelijk strandde binnen vijf jaar.

In 1977 stapte ze in het huwelijksbootje met de Joods-Israëlische muziekproducent Shuki Levy, bekend van het duo Shuki & Aviva en de muziek voor talloze tekenfilmseries.

Samen kregen ze een dochter, Tamara.

Shelton schreef ook enkel nummers met haar man, zoals het nummer “Magdelena”, die verscheen op een album van Demis Roussos en “Sad” voor Andy Williams.

Het huwelijk eindigde ook met Levi, maar ze bleven wel vrienden.

Na een verloving met componist en muziekproducer Ron Carpenter bleef ze ongehuwd.

Vandaag, op haar zesenzeventigste, geniet ze van haar pensioen.

65 jaar geleden, Angie Dickinson met haar eerste rol in de film Rio Bravo en toen te zien in de Vlaamse bioscoop.

Dickinson was van 1952 tot 1960 getrouwd met Gene Dickinson.

Ze had een goede relatie met Frank Sinatra, die ze vaak “de belangrijkste man in haar leven” noemde.

Ze bleven goede vrienden tot aan zijn dood in 1998.

Van 1965 tot 1980 was Dickinson getrouwd met Burt Bacharach.

Samen kregen ze in 1966 een dochter (Lea Nikki Bacharach).

Ze werd drie maanden te vroeg geboren, wat leidde tot chronische gezondheidsproblemen.

Ook bleek ze het syndroom van Asperger te hebben. Dickinson sloeg veel rollen af om meer tijd met haar dochter door te kunnen brengen.

Uiteindelijk besloot ze haar onder te brengen in het Wilson Center.

Op 4 januari 2007 pleegde haar dochter zelfmoord in haar appartement in Los Angeles.

45 jaar geleden, te gast bij de Amerikaanse actrice Lauren Tewes (die we beter kennen als Julie McCoy in de televisieserie ‘The Love Boat)

Lauren Tewes, geboren als Cynthia Lauren Tewes op 26 oktober 1953, groeide op in een arbeidersgezin en ontdekte al vroeg haar passie voor acteren.

Na haar verhuizing naar Californië, blonk ze uit in drama op de middelbare school en won ze driemaal de prijs voor Beste Actrice.

Haar talent en doorzettingsvermogen leidden haar naar de Pacific Conservatory Theatre, waar ze haar podiumdebuut maakte.

Tewes’ grote doorbraak kwam met haar rol als Julie McCoy in de televisieserie ‘The Love Boat’, waarmee ze internationale bekendheid verwierf.

Ondanks haar succes, kende Tewes ook persoonlijke uitdagingen, waaronder een strijd tegen verslaving die haar carrière tijdelijk ontspoorde.

Ze verloor haar huis, haar eerste echtgenoot en haar baan door haar cocaïneverslaving en leed het tragische verlies van haar pasgeboren baby enkele jaren later.

Tewes herpakte zich echter en vond, hernieuwde voldoening in het regionale theater, waar ze zichzelf opnieuw uitvond als acteur en regisseur.

Tegenwoordig blijft ze actief in de theatergemeenschap van Seattle.(diverse bronnen en Joepie 16 december 1979)