
De Post van 21 september 1975

Foto's, en reportages en voor 95 % niet terug te vinden op Google uit ons ver verleden, over Gent, Vlaanderen, film, muziek, sport, politiek en zoveel meer uit tijdschriften en kranten en jaarboeken. Vanaf de jaren 1900 tot en met gisteren. Meer foto's en artikelen terug te vinden op onze Fb groep Gisteren nog vandaag en de Fb groep Weetjes over popmuziek

De film van regisseur Herbert Curiel, met Willeke van Ammelrooy als Toni en Rutger Hauer als Pierre, is een bewerking van de gelijknamige roman van Hugo Claus.

Claus baseerde het intense liefdesverhaal op zijn eigen, turbulente relatie met actrice Kitty Courbois.
Interessant is het verschil in symboliek: in het boek sterft Toni aan kanker (kreeft in het Duits is ‘Krebs’), terwijl de film zich volledig richt op de eigenschappen van haar sterrenbeeld.
De rol van Pierre werd Hauer aangeboden nadat Rijk de Gooyer had geweigerd.

De Gooyer vond het boek maar niets en had geen vertrouwen in de regisseur.
Criticus Gerrit Komrij beschreef de film als een verhaal over “psychische verwarring” en “Allesverslindende Liefde”, waarin Pierre ontroerd wordt door de onvolkomenheden van Toni, een vrouw die hem zowel tederheid als ergernis bezorgt en in seksueel opzicht frigide blijkt te zijn.





In de regie van Paul Collet en Pierre Drouot:
Hoofdrolspeelster Willeke van Ammelrooy zorgde ervoor dat haar man Leendert Janzee een kleine rol kreeg in deze film.
In oktober 1972 pleegde hij zelfmoord en liet hij zijn gezin achter.

Met onder meer Willeke van Ammelrooy, Roger Van Hool, Alison Macro, André van den Heuvel, Lo van Hensbergen, Joris Collet, Bert André, Jet Naessens, Martha Dewachter, Hugo Metsers, Cara van Wersch en Annelies Vaes.


Zangeres Ann Christy zong het themalied van deze film.
Muziek geschreven door Roger Mores en Ziggy Roth en de tekst was van Ke Riema. (Diverse bronnen, De Post 5 mei 1971 en Wikipedia)











Met in de hoofdrollen Willeke van Ammelrooy en Rutger Hauer.
De regie was in handen van Herbert Curiel.
De Vlaamse schrijver Hugo Claus verhuisde in maart 1970 naar Amsterdam.
Hier ontmoette hij actrice Kitty Courbois met wie hij tot 1971 een stormachtige verhouding had.
Courbois verliet de schrijver en na de breuk verwerkte Claus zijn ervaringen in de roman Het jaar van de kreeft.
Anders dan in de film sterft Toni in het boek aan kanker (‘cancer’ en ‘krebs’, respectievelijk het Engelse en Duitse woord voor kreeft, betekent in die talen ook kanker).
In de film ligt de nadruk op de eigenschappen van het sterrenbeeld van Toni, Kreeft.
Aanvankelijk was het de bedoeling dat Rijk de Gooyer de rol van Pierre zou spelen.
Hij had daarvoor in ieder geval de juiste leeftijd.
Maar De Gooyer weigerde de hoofdrol.
Hij was een liefhebber van de meeste boeken van Claus, maar vond Het jaar van de Kreeft op het niveau van een keukenmeidenroman, daarbij zag hij ook weinig in de samenwerking met de hem onbekende regisseur Herbert Curiel.
Rutger Hauer nam de rol over, al was hij eigenlijk te jong.
‘Sex, dood, tranen staan ruim gedoseerd in dit verhaal van psychische verwarring.
Het jaar van de kreeft is het liefdesverhaal tussen een geslaagde man van de wereld, Pierre, en Toni, een kapster in het revue-wezen, of wat daarvoor door gaat.
Zij is geen schoonheid, maar haar onvolkomenheden ontroeren Pierre juist.
Zij wekte verdriet in hem, tederheid, en tegelijkertijd was zij een vreemdelinge waarvan de eigengereide geslotenheid hem ergerde en verwarde.
Al gauw blijkt dat Toni in seksueel opzicht frigide is.
Ze herinnert zich slechts één keer klaargekomen te zijn, toen haar echtgenoot, Karel, haar ontmaagdde.
Maar goed, het is dus niet alleen seks geblazen, maar ook Allesverslindende Liefde.’ – Gerrit Komrij in Vrij Nederland

