
Gisteren nog vandaag
Foto's, en reportages en voor 95 % niet terug te vinden op Google uit ons ver verleden, over Gent, Vlaanderen, film, muziek, sport, politiek en zoveel meer uit tijdschriften en kranten en jaarboeken. Vanaf de jaren 1900 tot en met gisteren. Meer foto's en artikelen terug te vinden op onze Fb groep Gisteren nog vandaag en de Fb groep Weetjes over popmuziek

Gisteren nog vandaag

Gisteren nog vandaag

Gisteren nog vandaag

Gisteren nog vandaag




Gisteren nog vandaag

Gisteren nog vandaag
De regie voor dit openluchtspel was in handen van Guido Cafmeyer.
Guido Cafmeyer was een zoon van Michel Cafmeyer en Albertina Blondeel.
Hij trouwde met Maria Luyssaert (1913-1999).
Hij was oorspronkelijk banketbakker.
Bij de dood van zijn vader in 1940 onderbrak hij zijn studies aan het Sint-Jozefsinstituut in Torhout en ging in de leer voor banketbakker.
Zijn vader was een groot toneelliefhebber en toen hij zes was kreeg Guido een eerste rolletje.
Hij werd tevens amateur-acteur in Toneelkring Sint-Rembert en werd er in 1949 voorzitter en regisseur.
In 1949 schreef hij zich in aan het conservatorium in Gent.
Vanaf twee uur ’s nachts tot de middag was hij bedrijvig in de bakkerij en trok dan per trein naar Gent, om tegen eenentwintig uur weer thuis te komen.
Hij verliet de school in 1954 als laureaat voordracht en toneel.
Het Sint-Jozefsinstituut in Torhout bood hem twee lesuren aan, vanaf 1958 zestien uren en vanaf 1959 een volledig lesrooster, in dictie en voordracht. Dit was het einde van Cafmeyer als banketbakker.
In 1959 speelde hij met groot succes de hoofdrol in koning Oedipus.
Hij kreeg voortaan regieopdrachten vanwege het provinciebestuur en leidde de Torhoutse Toneelkring Sint-Rembert naar de categorie ‘Uitmuntendheid’.
De kring werd tot vijftienmaal prijswinnaar bij het Landjuweel. Onder de leiding van Cafmeyer werd de kring viermaal de eerste in de rangschikking voor het Landjuweel.
Guido Cafmeyer is de vader van de leraar dictie en toneel- en stoetenregisseur Bart Cafmeyer (°1956) (Kattenstoet, Ieper) en de grootvader van actrice Maaike Cafmeyer.(Diverse bronnen, Wikipedia en Zondagsvriend 10 juli 1958)

Gisteren nog vandaag

Gisteren nog vandaag
Rond half drie die dag reed een tankwagen met een capaciteit van ongeveer 45 m3 op de weg ter hoogte van de camping.
De wagen was beladen met ongeveer 25 ton vloeibaar gas (propeen), hoewel slechts 19 ton geladen had mogen worden.
Er zijn verschillende hypothesen over wat er vervolgens gebeurde:
De tankwagen is eerst tegen een muur gereden, waarna de tank is gescheurd.
De tank scheurde spontaan door overdruk.
De tankwagen lekte vloeibaar gas, dat verderop is ontbrand, waarna het vuur de tankwagen bereikte en deed exploderen.
Mogelijk heeft de bestuurder de tankwagen zelf bij de camping tot stilstand gebracht, om de tank te inspecteren.
De tankwagen kreeg ter hoogte van de camping duidelijk hoorbaar een lek, waarna de bestuurder de tankwagen zelf bij de camping tot stilstand heeft gebracht, om de tank te inspecteren.
Het gas (dat zwaarder is dan lucht) ontsnapte uit de tank en verspreidde zich over het campingterrein.
Ergens op het terrein heeft zich een ontstekingsbron bevonden, waarna het gas ontbrandde.
De vlammen bereikten de tankwagen, die vervolgens ontplofte (mogelijk trad hierbij een zogenaamde bleve op).
Een vuurzee verspreidde zich over het campingterrein.
Rond de vrachtwagen blies de explosie alles weg en in het midden van de camping werd een diepe krater geslagen.
Delen van de vrachtwagen werden over een gebied van honderden meters teruggevonden.
De hitte veroorzaakte een reeks andere ontploffingen, vooral van gasflessen die op de camping gebruikt werden.
Niet alleen mensen op de camping vonden de dood, maar ook zij die zich in de zee bevonden of op een luchtbed dobberden.
Vooral het gedeelte ten zuiden van de ingang van de camping werd getroffen, maar ook aan de overkant van de weg, waar zich een dancing-restaurant en een paar appartementen bevinden, vielen slachtoffers.
Het brandende wrak van de tankauto blokkeerde aanvankelijk de weg; zwaargewonden aan de ene kant van de tankwagen werden naar Barcelona gebracht en ontvingen onderweg in ziekenhuizen, medische zorg in dichtbijgelegen ziekenhuizen in Amposta en Tortosa; slachtoffers aan de andere zijde werden voor het grootste deel direct naar Valencia gebracht, een rit van 160 km, vaak zonder enige medische zorg.
Ondanks de betere medische zorg die de slachtoffers op weg naar Barcelona ontvingen, was het uiteindelijke sterftecijfer onder beide groepen vergelijkbaar, wat erop wijst dat de meeste van deze slachtoffers hoe dan ook te zwaar verbrand waren om te kunnen overleven.
Het aantal slachtoffers was zeer hoog en bleef onzeker.
Men sprak van 180 doden, onder wie 36 Belgen en 10 Nederlanders, maar veel zwaargewonden overleden in de dagen na de ramp.
Enkele weken later meldden de Spaanse autoriteiten meer dan 270 slachtoffers en tientallen vermisten en gewonden.
Andere bronnen spraken van 215 of 216 slachtoffers en een zestigtal vermisten.
Uit het officiële onderzoek na de ramp bleek dat de tankwagen overbeladen was.
Deze overbelading is mogelijk (mede) de oorzaak geweest van het scheuren van de tank: bij verwarming van de tank is er dan onvoldoende ruimte voor het gas om te verdampen en uit te zetten, en de druk loopt te hoog op.
De ramp bij Los Alfaques was in verschillende landen directe aanleiding om voor het eerst op politiek niveau maatregelen te bespreken voor een betere regulering van het vervoer van gevaarlijke stoffen, het zgn ADR.
Zo werd in Spanje het vervoer van gevaarlijke stoffen door woonwijken verboden, voerde men in Duitsland een diplomaplicht in voor chauffeurs die met gevaarlijke stoffen rijden, en werd de relatief brosse staalsoort waarvan de tank gemaakt was, uiteindelijk verboden voor dergelijk vervoer.
De plek van de ramp ziet er nu weer idyllisch uit.
De sfeer is er rustgevend en bedrukkend tegelijk.
Op de zijgevel van een van de vroegere bungalows op de camping zijn 270 sterren aangebracht, symbool voor elk verloren leven.(Diverse bronnen, Wikipedia en De Post)

Gisteren nog vandaag

Gisteren nog vandaag

Gisteren nog vandaag

Gisteren nog vandaag


Gisteren nog vandaag
De stoet zag het licht in 1907 als evenement bij de opening van de haven van Zeebrugge. Het scenario was opgemaakt door rijksarchivaris Albert van Zuylen van Nyevelt. De stoet werd naderhand niet meer herhaald.
In 1958 werd dit evenement opnieuw leven ingeblazen, naar aanleiding van de Wereldtentoonstelling van 1958.
Het ging om een heel ander scenario dan voor de stoet van 1907.
De hoofdbedenker was historicus Antoon Viaene. De stoet kreeg een opvallende stijl door de rijke en heraldisch verantwoorde uitdrukking die Arno Brys eraan gaf.
Sindsdien wordt de stoet vijfjaarlijks georganiseerd.
Op 19 en 20 augustus 2017 lokte de dertiende editie van dit tweedaagse evenement in totaal 75.000 bezoekers naar Brugge.
Zowel organisator Brugge Plus als de stad Brugge waren erg tevreden over deze nieuwe, ingekorte versie.
Niet iedereen in Brugge deelde die mening.
Er kwam onder meer kritiek op de, volgens sommigen, politiek-correcte verwijdering van enkele taferelen die verwijzen naar de kruistochten.
Ook de kledij, in sommige groepen vernieuwd, kon volgens critici de vergelijking met die ontworpen door Arno Brys niet doorstaan.
De stoet wordt verzorgd door ongeveer 2000 figuranten, 6 stadsreuzen, dromedarissen, schapen, veel paarden en 12 praalwagens.

Gisteren nog vandaag

Gisteren nog vandaag

Gisteren nog vandaag

Gisteren nog vandaag

Gisteren nog vandaag

Gisteren nog vandaag

Gisteren nog vandaag

Gisteren nog vandaag

Gisteren nog vandaag