Hij kreeg toen ook de langste staande ovatie in de geschiedenis van de Oscars.

Oona O’Neill was de dochter van de Nobel- en Pulitzerprijs winnende toneelschrijver Eugene O’Neill en van de schrijfster Agnes Boulton.

Opgevoed door haar moeder, na de scheiding met haar vader, die ze nog zelden zag, woonde ze hoofdzakelijk aan de Oostkust van de VS.

Al van in haar schooltijd (Brearley School in New York) in 1940-1942, ging ze tot de jetset behoren, met vriendinnen zoals Carol Marcus en Gloria Vanderbilt, langs wie ze ook bevriend werd met Truman Capote.

Toen ze in de Stork Club verkozen werd tot “The Number One Debutante” voor het seizoen 1942–1943 wekte ze volop de aandacht op van de media.

Dit bracht haar tot de beslissing te gaan acteren en weldra trok ze naar Hollywood.

In deze tijd had ze ook een relatie met de schrijver J.D. Salinger.

In 1942 trad Salinger opnieuw in militaire dienst en dat betekende ook het einde van hun relatie.

In Hollywood werd ze voorgesteld aan Charlie Chaplin die voor haar een rol in een volgende film voorzag.

Er kwam echter niets van nadat ze verliefd werden op elkaar en in juni 1943 trouwden.

Zij was net 18, hij was 54 en het was zijn vierde huwelijk.

De weinige contacten die Oona met haar vader had, werden als gevolg van dit huwelijk compleet en definitief afgebroken.

Een huwelijk van Chaplin was op zich nieuws, de jeugdige leeftijd van zijn partner en het leeftijdsverschil, maakte er een gebeurtenis met aanzienlijke mediabelangstelling van.

De jonge vrouw gaf elk idee van een filmcarrière op.

Doorheen moeilijke jaren en tot aan zijn dood in 1977 bleven ze zeer met elkaar verbonden en ze kregen acht kinderen, drie jongens en vijf meisjes.

Vanaf hun huwelijk woonden ze in Beverly Hills.

Het waren moeilijke jaren voor Chaplin die achtervolgd werd als mogelijke communist door senator MacCarthy.

In september 1952 bevond het echtpaar zich met de kinderen op de Queen Elisabeth, onderweg naar Londen voor de première van Limelight toen hen het nieuws bereikte dat Chaplins visum voor terugkeer naar de VS was ingetrokken.

Ze beslisten toen permanent in Europa te blijven wonen.

Ze liquideerden alles wat ze bezaten in de VS en kochten een domein aan, de Manoir de Ban in het Zwitserse Corsier-sur-Vevey.

Kort daarop verzaakte O’Neill aan haar Amerikaans staatsburgerschap en werd ze Brits onderdaan.

Na het overlijden van Charlie Chaplin woonde ze opnieuw deeltijds in New York.

Ze was, zoals destijds haar vader, aan alcohol verslaafd en ze leefde stilaan toch vooral een zeer teruggetrokken leven in Vevey.

Ze overleed er aan pancreaskanker in 1991 en was toen 66.