
40 jaar geleden reclame voor de albums van Yoko Ono, The Tazmanian Devils, The Tapes, Echo en The Bunnymen, Pointer Sisters en Starguard (juni 1981)

Foto's, en reportages en voor 95 % niet terug te vinden op Google uit ons ver verleden, over Gent, Vlaanderen, film, muziek, sport, politiek en zoveel meer uit tijdschriften en kranten en jaarboeken. Vanaf de jaren 1900 tot en met gisteren. Meer foto's en artikelen terug te vinden op onze Fb groep Gisteren nog vandaag en de Fb groep Weetjes over popmuziek















Zijn tragikomedie Les Valseuses genoot enorm veel bijval en werd in 1974 aan de Franse filmkassa’s enkel verslagen door Emmanuelle en Walt Disney’s Robin Hood.
De film betekende niet alleen Bliers doorbraak bij het grote publiek, maar ook die van Gérard Depardieu, Patrick Dewaere en Miou-Miou, de drie hoofdacteurs.
Blier werkte hier voor de vierde keer samen met zijn fetish acteur Gérard Depardieu.
In een café is Monique bezig haar vriend Antoine de huid vol te schelden.
In haar ogen is hij een nietsnut, een angsthaas en een mislukkeling. Ze verwijt hem vooral hun armzalig leven in een uitgeleefde caravan.
Antoine laat al haar beledigingen over zich heen gaan en weet niets beters te antwoorden dan dat hij haar graag ziet.
Plotseling komt Bob tussen: hij verkoopt haar een ferme oorvijg en hij gooit haar een bundel bankbiljetten achterna.
Bob, een charmante babbelaar, vertelt het verbouwereerde koppel dat hij veel geld verdient met inbraken in chique villa’s en hij neemt hen op sleeptouw naar een residentiële wijk.
Bob is zo overrompelend dat hij hen overtuigt samen binnen te breken in een villa.
Vanaf dat ogenblik verandert hun leven helemaal en vormen ze een onafscheidelijk trio.
Andere inbraken volgen.
Algauw blijkt Bob meer geïnteresseerd in Antoine dan in Monique.






Bambergen was oorspronkelijk diamantslijper.
In zijn vrije tijd speelde hij met Fred Plevier gitaar.
Ze kregen succes toen ze met Johnny Jordaan een tour door Nederland en Belgie maakten.
Rudi Carrell raadde hen aan om sketches te gaan spelen.
Na hun ontdekking door Rudi Carrell traden zij ook op televisie op.
Toen Plevier in 1965 overleed, werd de rol van aangever overgenomen door René van Vooren (pseudoniem voor René Sleeswijk).
Alhoewel Bambergen en van Vooren in privé geen vrienden waren, vormden zij een uiterst succesvol duo.
Ook acteerde Bambergen in een aantal films en toneelstukken.
Zijn laatste rol is die van Alfred P. Doolittle in de Nederlandse versie van My Fair Lady.
Na 36 voorstellingen kreeg hij gezondheidsproblemen en moest terugtreden.
In de laatste jaren van zijn leven woonde hij in het Noord-Hollandse stadje De Rijp, waar hij havenmeester was.
Piet Bambergen overleed op 65-jarige leeftijd aan een hartaanval toen hij zijn dochter Tanya bezocht op Kreta.



