50 jaar geleden, reclame voor soep van het merk Unox (juni 1970)
Auteur: Patrick De Graeve
Patrick De Graeve is een gepassioneerde blogger die schrijft over zijn ervaringen en inzichten in de wereld van de popmuziek en geschiedenis. Hij is de oprichter en beheerder van de Facebookgroepen Gisteren nog vandaag en Weetjes over Popmuziek, waar hij regelmatig interessante feiten, anekdotes en trivia deelt met andere muziekliefhebbers. Patrick is ook een fervent verzamelaar van tijdschriften, vooral van het populaire Belgische blad Joepie. Hij heeft een volledige collectie vanaf september 1973 tot en met eind december 1989, die hij zorgvuldig bewaart en koestert. Patrick's blog, Gisteren nog vandaag, is een bron van inspiratie en nostalgie voor iedereen die meer wil weten over de geschiedenis van Vlaanderen en dat via oude tijdschriften, foto's, tv-reeksen, films en reclame.
40 jaar geleden, John Horton in de Joepie van 8 juni 1980
85 jaar geleden, de Engelse jazztrompettist, orkestleider en zanger Nat Gonella met zijn versie van het gekende nummer Basin Street Blues.
50 jaar geleden, reclame voor de deodorant Printil van L’Oréal (juni-juli 1970)
60 jaar geleden, Parijs maakt kennis met de toen zeventienjarige Franse actrice Françoise Dorléac in het toneelstuk Gigi.
Ze is de één jaar oudere zus van de actrice Catherine Deneuve.
Hun ouders, Maurice Dorléac en Renée Simonot, waren eveneens acteurs.
Françoise Dorléac debuteerde in 1960 op de planken én op het grote scherm.
In het theater speelde ze een eerste titelrol in Gigi, een stuk waarvoor scenariste Anita Loos inspiratie gevonden had in de gelijknamige roman van Colette.
Haar filmdebuut, het drama Les Loups dans la bergerie, liep ongeveer gelijktijdig in de zalen.
Ze was een tijdje verloofd met Jean-Pierre Cassel.
In 1962 deelde ze twee keer de affiche met hem in de komedies Arsène Lupin contre Arsène Lupin en La Gamberge.
Daarna was ze even de partner van François Truffaut.
Ze was ook mannequin voor Christian Dior.
In 1964 werd ze een echte vedette dankzij de vrouwelijke hoofdrol in de avonturenfilm L’Homme de Rio, waar ze Jean-Paul Belmondo als tegenspeler had.
De film kende ongelooflijk veel succes en andere belangrijke rollen volgden.
In de François Truffaut-film La Peau douce vertolkte ze de minnares van Jean Desailly en in de Polański-thriller Cul-de-sac werd ze samen met haar oudere echtgenoot Donald Pleasence bedreigd door twee gewonde misdadigers op de vlucht.
Ze verscheen drie keer aan de zijde van Catherine Deneuve, onder meer in de muziekfilm Les Demoiselles de Rochefort (1967), haar voorlaatste en bekendste film.
Dorléac kwam op 25-jarige leeftijd om het leven toen ze in een gehuurde Renault 10 op hoge snelheid en bij hevige regen de afslag naar de luchthaven van Nice miste.
Ze verloor de macht over het stuur en sloeg meermalen over de kop.
In Nice had ze het vliegtuig naar Londen willen nemen voor de vertoning van de Engelse versie van Les Demoiselles de Rochefort.
Ze is begraven in Seine-Port.(Diverse bronnen, Wikipedia en foto’s april 1960)
40 jaar geleden, Will Tura over zijn nieuwe single Vaarwel (Joepie 9 juni 1980)
Patricia Paay van de Star Sisters in de Joepie van 9 juni 1985
Bruce Springsteen, Jackson Browne en Tom Petty (Juni 1980)
20 jaar geleden, reclame voor bier van het merk Rodenbach (juni-juli 2020)
40 jaar geleden, Herman Brood in de Muziek Expres van juni 1980
60 jaar geleden, te gast bij de Sjah Mohammed Reza Pahlevi van Iran en zijn vrouw Farah
De Belgisch actrice en filmregisseur Marion Hänsel, geboren als Marion Ackermann is vandaag overleden.
Hänsel werd in 1949 geboren in Marseille, maar groeide op in Antwerpen om daarna de hele wereld rond te reizen, vaak met de camera in de aanslag.
Met haar film “Dust”, een bewerking van “In the heart of the country” van Nobelprijswinnaar J.M. Coetzee, won Hänsel op het Filmfestival van Venetië in 1985 de Zilveren Leeuw.
Geen enkele Belgische regisseur heeft haar dat sindsdien nagedaan. In de film waren onder meer Jane Birkin en Trevor Howard te zien.
Zij regisseerde onder meer Between the Devil and the Deep Blue Sea, die draaide op het Filmfestival van Cannes van 1995.
Haar laatste film was La tendresse van 2013.(Diverse bronnen, Frank Segers en Wikipedia)
De Amerikaanse zangeres Bonnie Pointer van The Pointer Sisters is deze ochtend komen te overlijden(69).
De vier zusters Ruth, Anita, Bonnie en June begonnen hun zangcarrière in de jaren zestig in de kerk van hun vader.
In 1969 besloten ze een carrière in de muziekwereld als The Pointer Sisters.
In 1973 hadden ze hun eerste grote hit met het nummer Yes We Can Can
In totaal namen ze vijf albums op, voordat Bonnie Pointer in 1977 de groep verliet om voortaan soloplaten op te nemen.
Ze tekende bij Motown en bracht in 1978 en 1979 twee albums uit.
De single Heaven Must Have Sent You uit 1979 was haar grootste hit.
Als soloartiest maakte ze uiteindelijk vier albums.
Haar laatste album Like a Picasso is van 2011.
In 2010 speelde ze zichzelf in de film Road to Nowhere van Monte Hellman
40 jaar geleden, Pete Townshend in de Muziek Expres van juni 1980
35 jaar geleden, de droomcruise van John Terra (Joepie 9 juni 1985)
Toen gisteren nog vandaag was 