Axel Merckx behaalt een medaille (brons) op de Olympische Spelen van Athene. Iets waar zijn vader Eddy nooit in slaagde.
35 jaar geleden, te gast bij Eddy en Axel Merckx (Story 8 oktober 1985)
Categorie: Beroemde mensen uit Vlaanderen en Nederland
Vandaag is het ook al vijf jaar geleden dat de Vlaamse schrijver Jos Vandeloo is overleden.
Jos Vandeloo begon zijn schrijverscarrière met tientallen verhalen en reportages voor tijdschriften en kranten als De Zweep, Ons Volk en Het Belang van Limburg.
In 1953 publiceerde de auteur uit Zonhoven zijn eerste kortverhalenbundel “Mensen strijden elke dag”.
Eind jaren 50, begin jaren 60 brak hij door met de verhalenbundel “De muur” en de romans “Het gevaar” en “De vijand”.
In “Het gevaar” uit 1960 waarschuwt de schrijver voor de gevaren van nucleaire energie.
“Het gevaar” was decennialang verplichte leesstof op de leeslijsten van de middelbare scholen. “Dat ik in de lijst met meest gehate boeken sta, kan ik begrijpen. Mensen die niet graag lezen, willen graag kiezen wat ze lezen.
Als je op de lijst met verplichte literatuur staat, kan dat veel weerstand oproepen. Ik zou zelf ook liever de vrije keuze hebben”, zei Vandeloo daarover in 2004.
Jos Vandeloo schreef niet alleen romans en kortverhalen, hij was ook een gelauwerde dichter en schreef scenario’s voor de Vlaamse en de Nederlandse televisie en toneelstukken.
Walter van den Broeck heeft jarenlang samen met Vandeloo onderdak gevonden bij uitgeverij Manteau. “Ik herinner me Jos Vandeloo als een heel aimabele man die vol verhalen zat.
Hij had altijd wel iets te vertellen”, aldus Van den Broeck.”Jos Vandeloo is een van de eerste auteurs die de moderniteit en de gevaren van de moderniteit heeft toegelaten in de Vlaamse letteren.
Zijn boek “Het gevaar” is daar een mooi voorbeeld van. Dat gaat over een ongeval met kernenergie.
Zijn oeuvre gaat ook over de angst en de eenzaamheid die de moderniteit met zich meebrengt”, klinkt het.Jos Vandeloo heeft in zijn boeken een weinig optimistische levensvisie, waarin de mens het moet afleggen tegen de gevaren van de modernisering van de maatschappij.
Het werk van Vandeloo werd bekroond met verscheidene literaire prijzen en vertaald in meerdere Europese talen, onder meer in het Russisch.
In de stripreeks Nero (strip) door Marc Sleen waren in Nero’s boekenkast regelmatig boeken van Jos Vandeloo te zien. In “De Gele Gorilla” (1971) leest Nero in strook 27 een boek door Jos Vandeloo.
Marc Sleen was zelf een fan van Vandeloo.
Jos Vandeloo werd negentig jaar.(Diverse bronnen, Ludwig De Wolf, Wikipedia
40 jaar geleden, te gast bij de Nederlands schrijver, liedjesschrijver en copywriter Herman Pieter de Boer.
Herman Pieter de Boer werd in 1928 geboren in Rotterdam.
Nadat hij de HBS had afgerond en zijn dienstplicht van drie jaar had vervuld, richtte hij in 1954 samen met Dimitri Frenkel Frank en Hans Ferrée een Amsterdams reclame- en ideeënbureau op.
Later ging De Boer onder meer schrijven voor weekblad De Tijd.
Hij publiceerde onder meer columns, verhalenbundels en gedichten en werkte mee aan cabaretprogramma’s.
De Boer was ook actief als muziekschrijver.
Zo schreef hij bijvoorbeeld, onder het pseudoniem Johnny Austerlitz, de tekst van het lied Oh Waterlooplein (1969).
Het origineel is een nummer van Jason Crest, dat daarna vertaald wordt in het Frans.
Onder de naam Johnny Austerlitz schrijft Herman Pieter de Boer de Nederlandse vertaling.
Midden jaren zeventig verschijnen er drie platen van Conny Vandenbos. De Boer schrijft teksten voor elke plaat.
In 1977 komt het debuut van André Hazes uit: Zo Wil Ik Leven.
De Boer schrijft vier liedteksten voor de Amsterdamse volkszanger.
Hij krijgt van producer Eric Boom een bandje en bladmuziek van het lied Ma Dernière Volonté.
Of hij daar iets moois van wil maken voor Ramses Shaffy.
Er is haast bij want ze zijn al aan het opnemen.
Een paar dagen later belt Shaffy in de holst van de nacht De Boer op en zegt met veel gestommel op de achtergrond dat hij toch een tekst zou willen hebben.
De volgende middag sluit De Boer zich op in een kamer, luistert nog eens naar het bandje en schrijft in twintig minuten de tekst van Laat Me.
Een van de bekendste liedjes van Ramses Shaffy.
Een ander bekende liedtekst van zijn hand is Visite en Maar Ja dat door Lenny Kuhr werd gezonden.
Zij was ook zo’n twaalf jaar de levenspartner van De Boer.
Met Boudewijn de Groot schrijft hij het nummer Annabel.
Het nummer is bedoeld voor zijn plaat Van Een Afstand, maar De Groot laat het liedje links liggen.
Hans de Booij scoort er even later een grote hit mee.
Verder schreef Herman Pieter de Boer verschillende teksten voor Kinderen voor Kinderen.
De bekendste daarvan zijn Ik heb zo waanzinnig gedroomd en Op een onbewoond eiland.
In 2009 werd het laatstgenoemde nummer uitgeroepen tot grootste Kinderen voor Kinderen-klassiek.
In 1984 scoort Hans de Booij een hit met de single Thuis Ben. Herman Pieter de Boer tekent voor de tekst.
Herman Pieter de Boer schrijft verschillende teksten voor Dana Winner die op meerdere albums terechtkomen: Regenbogen (1993), Mijn Paradijs (1994), Regen Van Geluk (1995) en Waar Is Het Gevoel (1996).
In 1994 scoort Winner een hit met het door De Boer geschreven Westwind.
In 2002 wint Herman Pieter de Boer een Gouden Harp.In april wordt Herman Pieter de Boer benoemd tot Officier in de Orde van Oranje Nassau.
Herman Pieter de Boer overlijdt in de nieuwjaarsnacht in 2014 in zijn woonplaats Eindhoven.
Hij is 85 jaar geworden.
Vandaag 40 jaar geleden, John Terra met jeugdvriendin naar het altaar (Joepie 24 augustus 1980)
35 jaar geleden, Corry Konings gaat scheiden van Piet Roelen (Story 20 augustus 1985)
30 jaar geleden, Hugo Claus over zijn internationale doorbraak met zijn boek Het Verdriet van België
Vandaag is het ook 25 jaar geleden, dat de Nederlandse (toneel)actrice, voordrachtskunstenares, chansonnière en musicalster Georgette Hagedoorn is overleden.
De Vlaamse schrijver Paul Koeck mag vandaag 80 kaarsjes uitblazen.
Na zijn studies aan de Rijksnormaalschool te Lier en het Instituut voor Journalistiek te Brussel, werkte hij tot 1971 in het Antwerps onderwijs om vanaf toen fulltime schrijver te worden.
Hij volgde cursussen voor het schrijven van film- en televisiescripts in Hilversum, Londen, Brussel en Sydney.
Hij doceerde scriptwriting bij Maatwerk, Brussel.
Van 1990 tot 2000 adviseerde hij onder andere de VTM voor de afdeling Eigen Drama.
In mei 2001 werd hij voorzitter van P.E.N.-centrum Vlaanderen.Romans en verhalen van hem werden vertaald in het Frans, Duits Engels en Litouws.
Toneelstukken in het Engels, Duits en Catalaans. Films die naar zijn scripts werden gedraaid, werden in het Engels, Duits en Spaans nagesynchroniseerde versies uitgezonden in ongeveer dertig landen.(Diverse bronnen, Foto’s juni 1990 en Wikipedia)
De Vlaamse acteur Frank Vercruyssen mag vandaag 55 kaarsjes uitblazen.
Vercruyssen volgde de toneelklas Dora van der Groen en studeerde in 1989 af aan het Koninklijk Conservatorium Antwerpen.
Hij is vooral theateracteur (bij het toneelgezelschap STAN), maar speelde ook al in enkele films.
In 1995 won hij de Plateauprijs als Beste Belgische acteur voor zijn rol in Manneken Pis.
Hij had ook al rollen in meerdere televisieseries waaronder Matroesjka’s, Koning van de Wereld, De Smaak van De Keyser en Vermist.
40 jaar geleden, Eddy Merckx te gast bij Adamo in zijn villa in Ukkel
Gisteren nog vandaag
Gisteren nog vandaag
Gisteren nog vandaag
40 jaar geleden, te gast bij journalist, columnist en schrijver Hugo Camps.
Jacky Lafon (juli 1985)
40 jaar geleden, vijfde Gouden Lp voor Gaston en Leo (Joepie 13 juli 1980)
30 jaar geleden te gast bij de Gentse opera-intendant Gerard Mortier.
Mortier was de zoon van een bakker uit het Gentse Muidekwartier.
Hij doorliep de middelbare school aan het Sint-Barbaracollege in Gent, waarna hij het diploma van doctor in de rechten en een licentiaat in de Communicatiewetenschappen behaalde aan de Rijksuniversiteit Gent.
Op 25 augustus 1970 publiceerde hij zijn aanklacht tegen het Gentse operabeleid “De koninklijke Opera van Gent: Een Vlaams Kultuurschandaal!” in het blad Jeugd-Opera.
Daarin pakte hij de directeur van de opera en het stadsbestuur zwaar aan. Hij bepleitte de oprichting van een “Opera van Vlaanderen”.
Mortier werd bekend als opera-intendant bij De Munt in Brussel (1981-1991.
Hij werkte verder ook als directeur van de Salzburger Festspiele (1992-2001 en in de Opéra National de Paris (2004-2008).
Tijdens zijn loopbaan kreeg Mortier tal van eerbewijzen, onder andere een eredoctoraat van de universiteiten van Antwerpen en Salzburg, en in februari 2005 de Prijs van de Vlaamse Gemeenschap voor Algemene Culturele Verdienste 2004 voor zijn hele oeuvre.
Daarnaast was hij ook lid van de Akademie der Künste in Berlijn.
Hij werd in 2007 in de adelstand verheven met de titel van baron.
In 2009 zou Mortier beginnen als intendant bij de New York City Opera.
Toen het jaar voordien echter bleek dat Mortier niet de middelen ter beschikking zou krijgen die hem waren beloofd, bedankte hij voor de job.
Zijn laatste opdracht volbracht hij vanaf 2010 als intendant bij het Teatro Real in Madrid.
Hij werd daar, ondanks een contract tot 2016, in 2013 ontslagen. Uiteindelijk mocht hij nog een jaar aanblijven als adviseur.
In het voorjaar van 2013 werd bij Mortier tijdens een routinecontrole pancreaskanker vastgesteld.
‘In één dag veranderde mijn leven’, zei hij daarover eind vorig jaar in een interview in De Standaard. ‘Ik deel mijn ervaringen, zonder ze op te dringen.
Wat je nog mee te delen hebt als het einde in zicht is: het is een vraag waar je automatisch bij uitkomt.’
Gerard Mortier is 70 jaar geworden.
60 jaar geleden, te gast bij de Vlaamse componist, dirigent, muziekpedagoog en organist Renaat Veremans
Met het patriottisch lied Vlaanderen werd hij in 1910 als componist beroemd. Maar hij schreef muziek voor vele genres, bijvoorbeeld opera’s, operettes, cantates, film- en toneelmuziek.
Rustig leeft hij, als een waar zoon van zijn volk. In een zetel met een goed boek of voorlezend aan kleinzoon Michel. (geschreven door zijn vriend Felix Timmermans)
Toen gisteren nog vandaag was 