Foto's, en reportages en voor 95 % niet terug te vinden op Google uit ons ver verleden, over Gent, Vlaanderen, film, muziek, sport, politiek en zoveel meer uit tijdschriften en kranten en jaarboeken. Vanaf de jaren 1900 tot en met gisteren. Meer foto's en artikelen terug te vinden op onze Fb groep Gisteren nog vandaag en de Fb groep Weetjes over popmuziek
Viviens carrière begon in het theater met The Green Sash, maar het stuk Mask of Virtue maakte van haar een ster.
In 1935 begon ze haar filmcarrière met films zoals The Village Squire, Things are Looking Up en Look Up and Laugh.
Haar droom is echter de hoofdrol spelen in de verfilming van ‘Gone with the wind’, het boek van Margaret Mitchell dat ze een paar jaar eerder heeft gelezen.
Op dat moment zijn de regisseur en producent al enkele jaren aan het zoeken naar de perfecte Scarlett O’Hara.
De grootste namen uit Hollywood zijn al overwogen en dan is daar opeens dat Britse meisje.
Het blijkt een kwestie van “the right girl at the right time”, ze krijgt de rol en wint er later zelfs een Oscar mee.
In 1944 werd vastgesteld dat zij tuberculose in haar linkerlong had.
Alhoewel ze nog verschillende succesvolle stukken maakte, zoals Thornton Wilders The Skin of Our Teeth en de film Caesar and Cleopatra in 1946, ging haar gezondheid sterk achteruit.
Toch won ze in 1951 haar tweede Oscar, dit keer voor haar rol als Blanche DuBois in A Streetcar Named Desire.
Vivian Mary Hartley trouwde op haar 19e met Leigh Holman en kreeg een dochter, Suzanne, in 1933.
In 1940 scheidde ze van Holman en trouwde met de beroemde Britse toneelspeler Laurence Olivier.
In het Engeland van die tijd is het koppel bijna net zo populair en geliefd als de Queen.
Maar net als de royals krijgen Laurence Olivier en Vivien Leigh de rioolpers op hun dak.
De bipolariteit van Vivien voedt bovendien de stroom aan geruchten en halve waarheden.
Soms lijkt ze zich te vereenzelvigen met de personages die ze speelt.
Tegen de vroege jaren 60 had ze twee miskramen gehad en de tuberculose maakte haar erg zwak.
Vivien Leigh overleed aan chronische tuberculose in haar huis in Londen, nog geen 54 jaar oud.
Ze werd gecremeerd en haar as is uitgestrooid over het meer bij Tickerage Mill, in Sussex, Engeland.
Ze heeft een ster op de Hollywood Walk of Fame, bij 6773 Hollywood Blvd.
Vandaag is het ook al 55 jaar geleden dat de Britse actrice Vivien Leigh is overleden.
Leslie Caron werd wereldberoemd door haar rol als Lili Daurier in Lili en door haar rol in de musicals Gigi en An American in Paris.
Leslie Caron is drie keer getrouwd:
van 1951 tot 1955 met de Amerikaanse componist Geordie Hormel (1928-2006)
van 1956 tot 1965 met Peter Hall (1930-2017), de beroemde Britse theaterregisseur met wie ze twee kinderen kreeg: Christopher (geboren in 1957) en Jennifer (geboren in 1958)
Terwijl ze getrouwd is met Peter Hall, ontmoet ze op een etentje om zijn Oscarnominatie voor The Indiscreet Room in 1963 te vieren, acteur Warren Beatty, een van haar grote bewonderaars.
Ze beginnen dan een affaire die minstens twee jaar zal duren.
Van 1969 tot 1980 met de Amerikaanse regisseur en scenarioschrijver Michael Laughlin.
Van 1993 tot 2009 had ze haar eigen restaurant “La Lucarne aux chouettes” in La Lucarne aux chouettes. (diverse bronnen, Wikipedia, Ons Land en foto 1 met haar tweede man Peter Hall)
Lulu Basler, actrice (15 juni 1937 – 8 oktober 1947) (gescheiden) Judith Holzmeister (16 oktober 1947 – 1955) (gescheiden) Eva Bartok (13 augustus 1955 – 1957) (gescheiden, kreeg met haar 1 dochter) Simone Bicheron (14 september 1958 – 1977) (gescheiden) Margie Schmitz (21 maart 1978 – 18 juni 1982) (tot aan zijn dood)
Curd Jürgens
Ingrid Bergman en Curd Jurgens (Juni 1959)
Curd Jürgens met zijn vijfde vrouw Margie Schmitz (januari 1981)
60 jaar geleden, Charlie Chaplin, ik leef alleen voor mijn gezin (De Post 17 juni 1962)60 jaar geleden, Charlie Chaplin, ik leef alleen voor mijn gezin (De Post 17 juni 1962)
45 jaar geleden, de Amerikaanse actrice Rita Hayworth geïnterneerd (De Post mei 1977)45 jaar geleden, de Amerikaanse actrice Rita Hayworth geïnterneerd (De Post mei 1977)
Hayworth werd geboren op 17 oktober 1918 in New York als de dochter van flamencodanser Eduardo Cansino en Volga Hayworth. Ze zat in een beroemde familie met Spaanse dansers.
Ze spendeerde bijna heel haar jeugd met dansen
Op dertienjarige leeftijd gebruikte haar vader haar reeds als sensuele danspartner.
Volgens biografe Barbara Lea misbruikte hij haar trouwens ook seksueel.
In 1941 stond ze prachtig te dansen aan de zijde van Fred Astaire in “You’ll never get rich”.
De ultieme filmdanser Fred Astaire zou later zeggen dat Hayworth zijn favoriete danspartner was.
Verrassend aangezien hij 10 keer aan de zijde van Ginger Rogers stond waarmee hij uitgroeide tot het legendarische filmdansduo.
Het hoogtepunt in de carrière van Hayworth is “Gilda” uit 1946. Daarin speelt ze een wondermooie femme fatale met lange haren die ook goed kan zingen. Iedereen kent natuurlijk nog het nummer “Put the blame on mame” waarin ze heel subtiel 1 handschoen uittrekt terwijl ze zingt en danst.
Die scène wordt nog altijd gezien als één van de meest erotische ooit. Glenn Ford was toen haar tegenspeler.
Misschien wel de beste film van Rita Hayworth is “The lady from Shanghai” uit 1947 van en met Orson Welles met wie ze later ook zal trouwen.
Dit is een heel intrigerende film noir die aanvankelijk flopte, maar later aan reputatie heeft gewonnen.
Hij staat nu in de geschiedenisboeken als één van de beste films noirs aller tijden.
Rita Hayworth trouwde vijf keer, waarvan dat met Orson Welles het tweede was. (De eerste, de twintig jaar oudere Eddie Judson, komt wel de “eer” toe de persona Rita Hayworth te hebben gecreëerd, ook al deed-ie dat dan vooral om er geld aan te verdienen, wat hem er bijvoorbeeld toe inspireerde haar aan te zetten om met Hollywood-producers naar bed te gaan.)
Welles werd verliefd op Hayworth toen hij in “Life” van 11/8/1941 een pin-up-foto ( In deze periode poseerde ze als een pin-upgirl.
Toen de VS zich in de Tweede Wereldoorlog mengde, werd haar afbeelding door miljoenen soldaten bewonderd.
Dit maakte haar een van de top twee pin-upmeisjes in de oorlogsjaren, de andere was de blonde Betty Grable) van haar zag, waarop ze uitnodigend geknield in zwarte lingerie op een bed zat.
Ze trouwden in 1943, maar al kort na de geboorte van hun dochter Rebecca (17/12/1944) begon Welles haar steeds brutaler te behandelen. Hun huwelijk loopt dan ook op de klippen.
Rita trouwt op 27 mei 1949 met de Egyptische prins Ali Khan.
Op de dag van hun huwelijk geeft hij haar zestien kilo edelstenen en laat hij het zwembad vollopen met eau de Cologne, maar na de geboorte van hun dochter Yasmine (die later in het koor van de Metropolitan Opera zou zingen), begint hij haar eveneens te verwaarlozen. Hayworth raakt aan de drank.
In 1953, na een huwelijk van vijf jaar, keerde ze terug naar de filmbusiness.
In 1955 klaagde ze Columbia Pictures aan om van haar contract af te komen. Jaren na het overlijden van Harry Cohn, de baas van Columbia Pictures, was Hayworth nog steeds kwaad op hem: ze leefde onder het “bezit” van de studio, had geen vrijheid.
Ook was ze geïrriteerd om het feit dat de studio geen rekening hield met haar wens om te leren zingen.
Hierdoor was ze vaak beschaamd omdat de soldatentroepen haar vaak vroegen om te zingen voor hen. Cohn toonde zijn frustraties dan weer in Time Magazine.
Ondanks haar wankele gezondheid blijft Rita Hayworth ook doorwerken in de jaren 50 en 60.
Ze maakt nog interessante en ook wel bevreemdende cinema in het geval van “Road to Salina” uit 1969.
Op de set moet Rita Hayworth haar replieken aflezen van kaartjes, verborgen in het decor.
Later zal blijken dat dit toch niet zozeer door de drank kwam.
Hayworth raakte in februari 1987 in een halve coma en stierf enkele maanden later op 68-jarige leeftijd aan Alzheimer.
Ze werd begraven op het Holy Cross Cemetery in Culver City, Californië.
Op haar grafsteen staat: “To yesterday’s companionship and tomorrow’s reunion” (“Op de kameraadschap van gisteren en de hereniging van morgen”). (Diverse bronnen, Wikipedia, Ronny De Schepper, Stefan Mertes, Ward Verrijcken en Story 26 mei 1987)
Vandaag is het ook al 35 jaar geleden dat de Amerikaanse actrice Rita Hayworth is overleden (14 mei 1987)Vandaag is het ook al 35 jaar geleden dat de Amerikaanse actrice Rita Hayworth is overleden (14 mei 1987)
Hij was Koreaanse Oorlog veteraan en docent drama in onder anderen Sonora.
In 1955 begon zijn acteercarrière en hij werd bekend in 1957 door Outer Space Jitters, een film met de Three Stooges.
Hij mocht ondertussen ook 2 afleveringen meedoen in Gunsmoke.
Ook in Wagon Train had hij een rolletje.
Hij werkte samen met Chuck Connors, George Montgomery, Audrey Totter, Linda Darnell en David Janssen en werd daarna wereldberoemd door zijn rol in Bonanza.
Hij was gehuwd met Dolphia Parker en ze kregen vier kinderen.
David, inmiddels filmregisseur en Dirk, inmiddels acteur en tweelingzusjes Danna Lynn en Debra Lee.
Ze woonden in een groot herenhuis met landgoed in Inglewood en hadden Nat King Cole als buurman.
In mei 1972 onderging hij in een ziekenhuis in Los Angeles een operatie aan de galblaas en kreeg vervolgens een longembolie, waaraan hij op 43-jarige leeftijd overleed.
Door zijn plotselinge overlijden was het snel gedaan met de serie Bonanza, die liep van 1959 tot 1973.
Hij werd begraven in zijn geboorteplaats De Kalb.(Diverse bronnen, Wikipedia en De Post 21 mei 1972)
Vandaag is het ook al vijftig jaar geleden, dat de Amerikaanse acteur Dan Blocker is overleden (23 mei 1972)Vandaag is het ook al vijftig jaar geleden, dat de Amerikaanse acteur Dan Blocker is overleden (23 mei 1972)Vandaag is het ook al vijftig jaar geleden, dat de Amerikaanse acteur Dan Blocker is overleden (23 mei 1972)Vandaag is het ook al vijftig jaar geleden, dat de Amerikaanse acteur Dan Blocker is overleden (23 mei 1972)Vandaag is het ook al vijftig jaar geleden, dat de Amerikaanse acteur Dan Blocker is overleden (23 mei 1972)
50 jaar geleden, camera’s in beroemde handen (De Post mei 1972) 50 jaar geleden, camera’s in beroemde handen (De Post mei 1972)50 jaar geleden, camera’s in beroemde handen (De Post mei 1972)
Toen gisteren nog vandaag was 