Vandaag is de Vlaams acteur Raymond Bossaerts overleden.

Raymond Bossaerts is geboren te Brasschaat op 23 juni 1938, als zoon van Raymond en Philomena Beckers.


Al sinds de jaren 60 is hij een vaste waarde in het Vlaamse tv- en theaterlandschap.


Hij vervulde enkele grote rollen in onder andere Kapitein Zeppos, Keromar, Jan zonder vrees, het gezin van Paemel en Wittekerke.


De jongere televisiekijkers onder ons kennen hem van gastrollen in ‘Postbus X’, ‘Rupel’, ‘Recht op recht’ en ‘Het park’.


Hij was lange tijd verbonden aan het Speelteater Gent van Eva Bal.

Bossaerts is 81 jaar oud geworden. (Diverse bronnen en Wikipedia)

Raymond Bossaerts
Raymond Bossaerts
Raymond Bossaerts
Raymond Bossaerts
Raymond Bossaerts
Raymond Bossaerts

Jacques Brel vond eeuwige rust op zijn Paradijseiland (Joepie 10 februari 1980)

Jacques Brel stierf op 9 oktober 1978 aan longkanker.

De dag na zijn dood liet Maddly op zijn grafsteen een gedenkplaatje hangen, waarop zij en Brel in profiel te zien zijn.

Gedurende twintig jaar bezoeken talrijke toeristen het fleurige kerkhof in de baai van Atouna om foto’s te nemen van de gedenkplaat.


In 1998 besluit Brels familie – ter gelegenheid van de twintigste verjaardag van zijn dood – de reis naar de archipel in de Stille Oceaan te maken om het “onzedig” plaatje te vervangen door twee andere. “Het is ronduit onbeleefd om je portret op een graf te plaatsen, als je nog springlevend bent”, aldus France Brel, dochter van de beroemde zanger. “Door Brel werd Maddly’s immense zucht naar roem bevredigd”.


Enkele maanden later is Maddly op doortocht in Atouna. Met de steun van een deel van de lokale bevolking haalt ze de twee nieuwe gedenkplaatjes weg en hangt het oude weer op.

“Jacques besliste dat ik zijn herinnering zou zijn.

Veel bezoekers doen hun beklag omdat ze het beeld van het graf, zoals het door de hele wereld gekend is, niet meer terugvinden”, verdedigt Maddly zich.


Het geschil over de gedenkplaten verdeelt de bevolking van Atouna. Burgemeester Guy Rauzy vindt de “onaangename en betreurenswaardige publiciteit rond het graf” spijtig, want volgens hem ontvluchtte Brel de maatschappij om op het verlaten eiland rust en vrede te vinden.

In 1975 verkoos Brel, net zoals de Franse schilder Paul Gauguin, de verlatenheid en buitengewone schoonheid van het eiland boven de drukte van Parijs om zijn laatste levensjaren door te brengen.

Jacques Brel werd op 8 april 1929 geboren in Schaarbeek als zoon uit een katholieke bourgeoisfamilie.

Op school was hij geen briljant leerling en zijn vader besloot hem dan maar te werk te stellen in zijn kartonbedrijf. Jacques kon er niet aarden.

Op 20-jarige leeftijd besliste hij op de “echte” planken van de Brusselse cabarets te staan.


In 1953 werd Brel ontdekt door de Parijse producer Jacques Canetti, maar pas drie jaar later kwam de grote doorbraak met het lied “Quand on a que l’amour”.

In 1959 volgen de klassiekers “Ne me quitte pas”, “Les Flamandes” en “La valse à mille temps”. In zijn liedjesteksten nam de zanger geen blad voor de mond.

In 1966 zegt de chansonnier het podium vaarwel.

Naast muziek was Brel ook door film gepassioneerd.

Zo speelde hij in 1973 in “L’emmerdeur” van Edouard Molinaro.

Ook zijn vertolking van Don Quichote in de musical “L’homme de la Mancha” (1968) is onvergetelijk.

In 1974 krijgt Brel te horen dat hij longkanker heeft. Samen met vriendin Maddly trekt hij zich terug op de Markiezeneilanden. (Diverse bronnen, GVA en Wikipedia)

Vandaag mag Natalie Imbruglia 45 kaarsjes uitblazen.

Natalie leren we kennen als actrice, en is onder meer bekend van de Australische televisieserie Neighbours.

Net als Kylie Minogue en Jason Donovan stapt Natalie Imbruglia uit deze serie om in Engeland als zangeres haar geluk te beproeven.

Torn is haar eerste hit, en bereikt in Australië en Vlaanderen de eerste plaats en in Nederland de tweede plaats in de Top 40.

Natalie Imbruglia had in het verleden relaties met onder meer Josh Hartnett, David Schwimmer en Lenny Kravitz en ze was zelfs vijf jaar getrouwd met muzikant Daniel Johns, maar dat liep allemaal op de klippen.

Verleden jaar in juli maakte ze bekend dat ze zwanger was en zei ze het volgende: “Zij die me kennen weten dat het iets is waar ik lang heb naar uitgekeken en ik voel me gezegend dat het via de weg van IVF en een spermadonor gelukt is. Meer wil ik er echter niet over kwijt”, schreef ze toen.

Op 9 oktober 2019 liet ze via Instagram weten, dat ze bevallen was van een zoon.

Vandaag 50 jaar geleden, doneren John Lennon en Yoko Ono een zak met hun haar aan Michael X

De persconferentie gebeurde op het hoofdkwartier van de Black Centre.

Het was de bedoeling om het haar en een broek van Muhammad Ali via een veiling te verkopen en dat de opbrengst naar de instelling zou gaan.

Het centrum was het hoofdkwartier van enkele commissies en bewegingen, geleid door activist Michael X (geboren als Michael de Freitas in Trinidad in 1933, en ook bekend als Michael Abdul Malik en Abdul Malik).

Een paar maanden later in de herfst van 1970 stopte de instelling met haar werking en van het haar of de broek hebben we niets meer vernomen.

Het enige wat we weten is dat kort erna het gebouw in mysterieuze omstandigheden in vuur en vlam stond en volledig uitbrandde.

Van Michael X was er geen spoor meer van hem te vinden.

Tot twee jaar later in 1972, kwam de pers te weten dat Michael X in zijn land veroordeeld was voor moord en dat hij drie jaar later in Trinidad werd opgehangen.

Foto John Lennon en Yoko Ono met Michael X

Vandaag is het ook al 30 jaar geleden dat Rajneesh Chandra Mohan is overleden.

Bhagwan werd op 11 december 1931 in een welgestelde familie in India geboren.

In 1957 sloot hij een universitraire studie wijsbegeerte af.

Daarna werd hij docent aan de universiteit van Jajabalpura.

In die tijd begon hij in India rond te reizen en kreeg hij bekendheid door zijn onorthodoxe en prikkelende uitspraken.

Hij stichtte in 1974 in Poona een ashram (leefgemeenschap) waar enige honderden volgelingen, tegen betaling van een niet onaanzienlijk bedrag aan geld, een onderkomen vonden.

Vele duizenden mensen uit het Westen trokken naar Poona, waar Bhagwan dagelijks lezingen hield over uiteenlopende onderwerpen als Zen, Taoïsme en het leven van mensen als Christus en Boeddha.

Velen keerden naar hun nieuwe land terug, voorzien van een nieuwe naam, zich sannyasin noemende (in dit verband: volgeling van Bhagwan), in oranje gekleed en omhangen met een 108-kralige ketting met een fotootje van Bhagwan.

Na een „periode van stilte” ging hij in 1981 naar de Verenigde Staten waar hij in Antelope in de staat Oregon de commune Rajneeshpuram stichtte.

In november 1985 werd Bhagwan gedwongen de Verenigde Staten te verlaten, nadat in de commune allerlei onregelmatigheden aan het licht waren gekomen.

Hij bekende schuld inzake de aanklacht dat hij Amerikaanse immigratiewetten had overtreden. Hij kreeg ook een boete van 13 miljoen dollar wegens belastingfraude.

De meeste aanhangers verwierf Bhagwan in de Duitse Bondsrepubliek en de Verenigde Staten, maar ook in Vlaanderen en Nederland kwamen er sannyasins.

Maar de onthullingen over de gebeurtenissen in Oregon deden de beweging geen goed.

Het diamanten horloge om de pols van de Bhagwan kostte 1 miljoen dollar.

Zo werd bekend dat hij over 93 Rolls Royces had beschikt.

Tien daarvan werden begin 1986 voor 175.000 gulden per stuk verkocht.”

Na lange omzwervingen belandde hij weer in Poona.

De ‘geestelijke leider’ is 58 jaar geworden.(Diverse bronnen, Digibron, Wikipedia en De Post van 26 januari 1990)

Vandaag 125 jaar geleden, wordt de Amerikaanse ingenieur Laurens Hammond geboren.

Na zijn afstuderen ging hij werken voor de McCord Radiator Company in Detroit Michigan, maar zijn carrière werd daar onderbroken door de Eerste Wereldoorlog.

Na te zijn tewerkgesteld in het Amerikaanse leger in Frankrijk bedacht Laurens een geluidsarme klok door de motor in te kapselen in een geluidsdichte kast.

Laurens Hammond was naast een goed technicus ook een briljant zakenman.

Hij dacht dat het mogelijk moest zijn om de dure en onderhouds intensieve pijporgels te vervangen door een goedkopere elektrische equivalent en dat daar een enorme markt voor moest zijn.

Hij kocht een oude piano, gooide alles weg behalve het toetsenbord en begon te experimenteren met allerlei schakelingen en kwam uiteindelijk uit op een zogeheten toonwielorgel.

In 1934 krijgt de Amerikaanse uitvinder Laurens Hammond patent op het toonwielorgel dat later door het leven zal gaan onder de naam Hammondorgel.

In 1935 koopt auto-industrieel Henry Ford het eerste toonwielorgel van Hammond, er zullen er in de halve eeuw die volgt nog ongeveer een miljoen verkocht worden.

In 1949 komt zijn populaire M3-orgel in productie. Het Hammondorgel wordt populair als huisorgel, maar wordt ook gebruikt in kerken en volop omarmd door pop- en jazzmuzikanten.

Veel artiesten, waaronder Procol Harum, Keith Emerson, Led Zeppelin, The Allman Brothers en The Faces maken vaak gebruik van de Hammond sound. Laurens Hammond gaf zijn baan als voorzitter van zijn bedrijf op in 1955.

Dit gaf hem meer tijd om nieuwe ideeën te ontwikkelen en onderzoeken. Op 12 februari 1960, toen hij 65 jaar was, ging hij volledig met pensioen.

Op dat moment had hij al 90 patenten. In de periode tussen zijn pensioen en zijn dood zouden er nog 20 patenten bijkomen.

Toen Laurens Hammond overleed, waren er meer dan eenendertig fabrikanten van elektrische of elektronische orgels.

Dit aantal zou nog stijgen door de grote vraag naar orgels eind jaren 1970.

Laurens Hammond overlijdt op 3 juli 1973.(Diverse bronnen, Hammond orgel club Nederland en Wikipedia)

In 1935 koopt auto-industrieel Henry Ford het eerste toonwielorgel van Hammond, er zullen er in de halve eeuw die volgt nog ongeveer een miljoen verkocht worden.
Laurens Hammond
Laurens Hammond
Laurens Hammond

Vandaag vijftien geleden, meldde Nelson Mandela dat zijn zoon Makgatho Mandela enkele uren daarvoor was overleden aan aids.

Enkele uren na het overlijden van zijn zoon belegde Mandela een persconferentie om het nieuws wereldkundig te maken, en om aan te dringen op meer openheid over aids.

Het is de enige manier waarop dit een gewone ziekte zal worden, net zoals tuberculose en kanker.


Mandela is drie keer getrouwd.


In 1944 trouwde hij met Evelyn Ntoko Mase.


Uit dit huwelijk werden vier kinderen geboren: zoon Madiba Thembekile, die in juli 1969 omkwam bij een verkeersongeval (Mandela bevond zich toen nog in gevangenschap en kreeg geen toestemming aanwezig te zijn op de begrafenis), zoon Makgatho en twee dochters die beiden Makaziwe heetten.


Hun eerste dochter overleed toen zij negen maanden oud was.


Naar haar is de tweede dochter vernoemd. Het huwelijk met Evelyn eindigde in 1957 in een echtscheiding.

Mandela huwde in 1958 voor de tweede keer met Nomzamo Winifred Madikizela (Winnie Mandela), een strijdbare mensenrechtenactiviste.


Uit dit huwelijk werden twee dochters geboren: Zenani en Zindziswa.

Na Mandela’s vrijlating in 1990 volgde al snel een reeks onthullingen over Winnies rol en die van haar privéknokploeg met de naam ‘Mandela United Football Club’, bij het martelen en doden van opponenten, alsook bij het ontvoeren en vermoorden in Soweto van de 14-jarige tiener James Seipei, bekend geworden onder zijn schuilnaam Stompie Moeketsi.


Sommige ANC-leiders drongen er bij Mandela op aan van haar te scheiden, maar hij besloot haar trouw te blijven totdat ze door een rechtbank schuldig zou worden verklaard.

Na andere onthullingen over een vermeende buitenechtelijke relatie verliet Nelson Mandela haar in 1992.


De echtscheiding werd in 1996 wettelijk bekrachtigd.
Met zijn derde echtgenote, Graça Machel, trouwde Mandela op zijn tachtigste verjaardag.


Ze was bovendien de achtentwintig jaar jongere weduwe van de voormalige president van Mozambique, Samora Machel (1933-1986).(Diverse bronnen, wikipedia en foto Nelson Mandela op de begrafenis van zijn zoon)

Vandaag vijftien geleden, meldde Nelson Mandela dat zijn zoon Makgatho Mandela enkele uren daarvoor was overleden aan aids.