Foto's, en reportages en voor 95 % niet terug te vinden op Google uit ons ver verleden, over Gent, Vlaanderen, film, muziek, sport, politiek en zoveel meer uit tijdschriften en kranten en jaarboeken. Vanaf de jaren 1900 tot en met gisteren. Meer foto's en artikelen terug te vinden op onze Fb groep Gisteren nog vandaag en de Fb groep Weetjes over popmuziek
Jean-Pierre Talbot was 17 jaar oud toen hij als sportmonitor op het strand van Oostende werd opgemerkt door Jacques Van Melkebeke, een vriend en medewerker van Hergé.
Hij leek erg op Kuifje en troostte op dat moment een kind: ‘iets wat Kuifje ook gedaan zou hebben’.
Hij werd voorgesteld aan Hergé en de twee konden het goed vinden.
Talbot kreeg daarop de titelrol in de film Kuifje en het geheim van het Gulden Vlies (1961).
Drie jaar later trad hij opnieuw op in Kuifje en de blauwe sinaasappels.
Een derde Kuifje-film, gepland voor 1967, werd uiteindelijk niet opgenomen.
Talbot heeft daarna nooit meer in een film gespeeld en ook geen poging daartoe gedaan.
Volgens een Belgische documentaire uit 2007 krijgt hij elke maand nog steeds zo’n veertig brieven van fans voor zijn vertolking van Kuifje.
Datzelfde jaar verscheen zijn autobiografie J’étais Tintin au cinéma.
Talbot was van beroep sportleraar.
Hij bracht het tot directeur van een school in zijn geboortestad en ging in 2000 met pensioen.
Hij woont nog altijd in Spa en deed altijd veel aan sport.
In zijn films kwam zijn sportiviteit goed van pas, want hij deed zijn eigen stunts.
In 2011 trad hij voor het eerst sinds het einde van zijn filmcarrière opnieuw op als acteur: hij speelde in een videoclip de rol van een astronaut.
Dit verhaal speelt zich af op de volgende locaties: café ‘n Bolleke, theater ’t Peertje, café het Verdriet van Vlaanderen, kasteel Hertoginnedal, een fort en het stadspark.
“Het Verdriet van Vlaanderen” is een allusie op Hugo Claus’ boek Het Verdriet van België (1983).
“Vlaanderen leeft” was in 1987-1988 een culturele campagne in Vlaanderen om het Vlaamse zelfbewustzijn aan te wakkeren.
Anna Plan is een allusie op het Sint-Annaplan van de regering-Martens VI.
Er wordt verwezen naar veel Bekende Vlamingen of Vlaamse historische figuren zoals Lutgart Simoens, Freddy Sunder, Armand Pien, Toots Thielemans, Raymond van het Groenewoud, Peter Benoit, Jacob van Artevelde,….
Volgende mensen komen echt in beeld: Gaston en Leo, Will Tura, Johan Verminnen, Urbanus, Eddy Wally en De Strangers.
Op pagina 55, strook 216 vechten alle bekende Vlamingen tegen Krimsons troepen. Tijdens de vechtpartij worden er verschillende uitspraken gedaan:
– Urbanus: “Wreed accident!” (“ernstig ongeluk”), een verwijzing naar een bekende sketch waarin hij een zogenaamde kettingbotsing heeft veroorzaakt.
– “Amaai m’n voeten ze kloppen op menne kop!”
– “’t Is v’r mee te doen aan het speil” verwijst naar het radio-typetje Vercruusse, bekend uit Radio Deprimo.
– “Hoger! Nee lager!” is een verwijzing naar het destijds populaire televisieprogramma Hoger, lager.
– “Allez, Tootske, blazen jong”, verwijst naar Toots Thielemans
– “Zo’n rettepetet die mé lullen heure tijd verschet” is een verwijzing naar het nummer “’n Rettepetet” (1987) door De Strangers.
– “Je veux de l’amour” verwijst naar het gelijknamige lied van Raymond van het Groenewoud
– “Ik voel me goed” verwijst naar het gelijknamige lied van Johan Verminnen
– “Oep m’n mansarde” verwijst naar Wannes Van de Veldes lied Mijn mansarde
– “Gordelen moet je doen” verwijst naar de slogan van De Gordel.
– “Heila Van ’t Groenewoud, in ’t Vlaams, hé zotteke!”
Aan het einde van het album wordt verwezen naar Marc Sleen en zijn reeks Nero, waar de hoofdpersonages van Suske en Wiske aan de wafelenbak bij Nero deelnemen.
Verschillende historische figuren in het album speelden ook al in vroegere Suske en Wiske-albums een belangrijke rol.
Zo dook Pieter Breughel de Oude al op in Het Spaanse spook en zijn gelijknamige schilderij in De dulle griet.
Naar Ambiorix werd al verwezen in het album Lambiorix.Peter Paul Rubens dook al eerder op in het album De raap van Rubens en Emmanuel Jozef Van Gansen in De gladde glipper.
Vandersteen maakte ooit twee stripalbums rond Tijl Uilenspiegel en De Geuzen is een andere stripreeks van hem.
In het verhaal is Schanulleke ineens verdwenen.
In andere albums gebeurt dat ook weleens, maar wordt ze altijd teruggevonden.
In dit verhaal echter niet.
Dit album is het enige Suske en Wiske-verhaal dat niet naar het Frans vertaald is.
Dit wegens de thematiek van het verhaal (Vlaams-nationalisme) dat ongeschikt bevonden werd voor een Waals publiek, alsook de vele referenties naar Vlaamse figuren en zaken die onbekend zijn in Wallonië.
In de plaats daarvan verscheen album 215 met twee gebundelde kortverhalen: De dappere duinduikers en Het monster van Loch Ness (Frans: “Les plongeurs des dunes” – “Le monstre du Loch Ness”) (Diverse bronnen en Wikipedia)
De Vlaamse striptekenaar Willy Vandersteen in de Post van 21 oktober 1962De Vlaamse striptekenaar Willy Vandersteen in de Post van 21 oktober 1962De Vlaamse striptekenaar Willy Vandersteen in de Post van 21 oktober 1962
60 jaar geleden, te gast bij de cartoonist en striptekenaar Pil (pseudoniem van Joseph (‘Joe’) Meulepas) (De Post 4 februari 1962)60 jaar geleden, te gast bij de cartoonist en striptekenaar Pil (pseudoniem van Joseph (‘Joe’) Meulepas) (De Post 4 februari 1962)
Op 16-jarige leeftijd verscheen er al een publicatie van Bosschaert in het stripblad Robbedoes. Vervolgens studeerde hij Vrije Grafiek aan het Sint-Lucasinstituut in Brussel.
Zijn eerste stripverhaal Icarus kwam uit in 1981. In 1983 verscheen Pest in ’t Paleis, een persiflage op de Belgische politiek, naar een scenario van Humo-journalist Guido Van Meir.
In 1998 tekende hij voor Urbanus het eerste album van een nieuwe stripreeks: De Geverniste Vernepelingskes.
In 2012 stopte hij tijdelijk met de reeks om zich meer bezig te houden met andere projecten.
Ander bekend werk van Bosschaert zijn de reeksen Sam en Jaguar.
Naast zijn stripverhalen is Jan Bosschaert bekend als kunstschilder en als illustrator. Dit laatste doet hij eerst en vooral voor de VRT, nadien voor een grote hoeveelheid uitgeverijen (onder andere Averbode, Uitgeverij Lannoo …), tijdschriften (Panorama) en schrijvers (onder anderen Marc de Bel, Katie Velghe). Ook enkele platenhoezen (onder anderen voor Pitti Polak, Plastic Bertrand, The Paranoiacs) en affiches (Saint-Amour) van zijn hand zijn verschenen.
Ter gelegenheid van 70 jaar Suske en Wiske tekende hij het stripverhaal De verwoede verzamelaar geschreven door Jan Verheyen.(Diverse bronnen, Wikipedia en De Post 11 januari 1991)
30 jaar geleden, te gast bij de Vlaamse stripauteur, kunstschilder en illustrator Jan Bosschaert.
Toen gisteren nog vandaag was 