Armand Pien studeerde af als licentiaat wiskunde met specialisatie sterrenkunde aan de Universiteit Gent.

Na de BBC was de Vlaamse televisie de eerste in Europa met een uitgebreid weerbericht op tv.

Toen de televisie startte, zocht men naar een weerman. Omdat hij de enige Nederlandstalige was in het Meteorologisch Instituut in Ukkel, was zijn aanstelling overduidelijk.

Behalve kijkers uit Vlaanderen, kreeg Pien ook steeds meer kijkers in Nederland. Na de invoering van de kabeltelevisie reikte zijn populariteit tot ver boven de grote rivieren. Pien bezat de gave om in eenvoudige bewoording complexe atmosferische verschijnselen over te brengen bij een breed publiek.

In zijn weerbericht besteedde hij altijd veel aandacht aan de straalstroom, die op geen enkele weerkaart ontbrak en onmisbaar was bij het voorspellen van het weer.

Pien was een geliefd persoon door zijn humorvolle presentatie en zijn guitige uitstraling.

Het weerbericht werd uitgezonden na het BRT-nieuws. Opvallend bij het weerbericht was dat er geen vastgestelde tijdsduur voor stond.

Afhankelijk van het weerbericht van Pien, kon de programmering meerdere minuten opschuiven. Een kwinkslag was nooit ver weg en als ergens geen weerspreuk voor bestond, vond hij er wel een uit: Een herfst zonder stormen is als een vrouw zonder vormen of nog een opmerkelijke uitspraak: mijn weerberichten kloppen altijd alleen het weer houdt er zich niet aan.

Zijn bekendste visuele grappen bestonden erin – uit schaamte voor het zoveelste totaal falen van de KMI-voorspelling – het weerbericht te presenteren met een roodgekleurd gezicht of zelfs zonder hoofd.

Zijn interesse in de natuur in het algemeen was groot en hij kon het nauwelijks laten overmaatse of vreemd gevormde groenten en fruit naar de studio te brengen.

Pien keerde zich tegen pseudowetenschap. Astrologie en ufo’s werden door hem bekritiseerd. In 1968 hield hij als aanklager op tv een debat met een astroloog.

Ook weigerde hij vanaf een zeker moment duivenberichten in zijn weerprogramma op te nemen, nadat hij kennis had genomen van de manier van transporteren van deze dieren naar hun losplaats.

Behalve op de BRT, waar hij zo’n 5000 weerpraatjes verzorgde, was hij ook wekelijks te beluisteren op de radio, waar hij 3000 keer te horen was.

In het programma van Lutgart Simoens op de vrijdagochtend op BRT-2 radio, wist hij de luisteraars tot soms wel een half uur telefonisch te vermaken met zijn weerpraatje.

Hij gaf dan ook antwoord op gestelde vragen, die in ruime zin betrekking hadden op het weer. Wanneer een uitzending op locatie plaatsvond was Pien meestal ook aanwezig. Het aantal belangstellenden was groot. Pien deelde na de uitzending weerkaarten uit en strooide royaal met zijn handtekening.

Hij overleed op 83-jarige leeftijd aan een hartinfarct. (diverse bronnen, Wikipedia en foto uit Zomer 1978 van Sten Kenis en uitgegeven door de Hotsy Totsy)