

Foto's, en reportages en voor 95 % niet terug te vinden op Google uit ons ver verleden, over Gent, Vlaanderen, film, muziek, sport, politiek en zoveel meer uit tijdschriften en kranten en jaarboeken. Vanaf de jaren 1900 tot en met gisteren. Meer foto's en artikelen terug te vinden op onze Fb groep Gisteren nog vandaag en de Fb groep Weetjes over popmuziek


Kunstschilder Jef Wauters werd op 26 februari 1927 geboren in Mariakerke (Gent) als zoon van een Gents schoenenfabrikant, werd mettertijd één van de bekendste en meest gegeerde hedendaagse Latemse schilders in het buitenland.
In 1950 werd Wauters laureaat van de Grote Prijs voor Monumentale Schilderkunst.
Deze onderscheiding bracht hem in de gerenommeerde Gentse Galerij Vyncke-Van Eyck, tot de tachtiger jaren de trendsetter van de Oost-Vlaamse kunstwereld.
Na zijn opleiding aan Sint-Lucas en later in de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Gent gaf hij jarenlang zelf les aan Sint-Lucas.
Wauters had jarenlang een fascinatie voor Venetië en maakte heel wat schilderijen, tekeningen en collages met het Venetiaanse carnaval als onderwerp.
Elk jaar ging hij er drie weken herbronnen tijdens het carnaval.
Na zijn opleiding aan Sint-Lucas en later in de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Gent gaf hij jarenlang zelf les aan Sint-Lucas.
Wauters had jarenlang een fascinatie voor Venetië en maakte heel wat schilderijen, tekeningen en collages met het Venetiaanse carnaval als onderwerp.
Elk jaar ging hij er drie weken herbronnen tijdens het carnaval.
Naast carnaval zorgden ook bloemen, jazz, justitie en de kerk voor inspiratie.
Hij woonde achtereenvolgens in Gent, Rome, Parijs en Deurle voordat hij in Roeselare terecht kwam.
Na een longontsteking bleef hij met zijn gezondheid sukkelen.
Hij overleed in Roeselare op 19 februari 2013.
Op 23 februari nam Sint-Martens-Latem in de St-Aldegondiskerk afscheid van deze minzame, wat teruggetrokken kunstenaar. (Diverse bronnen, Wikipedia en foto De Post van 20 maart 1960)







Vanaf 1915 tot en met 1960 was hij toneelspeler bij de K.N.S in Antwerpen.
Hij speelde ook in verschillende films, zoals in de eerste film van De Witte van Sichem van Ernest Claes met toen in de hoofdrol Jef Bruyninckx als de Witte(1934).
Ook speelde hij in de film Met den helm geboren (1939) en zijn laatste film was De zaak M.P. (1960)
In datzelfde jaar kreeg hij ook de cultuurprijs de Victor Driessensring. (De naam van deze toneelprijs is een eerbetoon aan de toneelspeler Victor Driessens die in 1853 de oprichter was van het Nationael Tooneel, het eerste professionele Nederlandstalige toneelgezelschap in Vlaanderen. Zeg maar de voorloper van het K.N.S in Antwerpen.
Hij was ook de eerste directeur van dit toneelgezelschap.
Remy Angenot zijn vrouw stierf in 1958 en zes jaar later op 5 december 1964 overleed hij in Antwerpen op de leeftijd van 70 jaar.(Diverse bronnen, De Post van 5 maart 1960)

Gisteren nog vandaag






–
Als je in Lier naar Wim De Ridder vraagt, zullen veel mensen wellicht hun wenkbrauwen fronsen.
Wimmeke Punk daarentegen kent iedereen.
De zanger van The Wolf Banes, de groep achter Belpopklassiekers As the bottle runs dry en Miles away.







Aan boord van zijn privéjacht Granma, genoemd naar de kotter, waarmee hij in 1957 naar Cuba terug kwam om er de revolutie te ontketenen.
Alleen maar zijn fidele secretaressen en zijn gezellin Celia Sanchez, weet dan waar hij heenvaart.
Uit angst dat Cubaanse ballingen hem zouden ontvoeren.
Als Fidel dan met zijn harpoengeweer de nodige grote vis heeft geschoten, hijst hij zich weer aan boord en zet het jacht koers naar de kust, waar zijn Russische Jeep of zijn nieuwe Franse Citroën Méhari op hem wacht. (De Post 5 maart 1970)



Gebaseerd op een autobiografische roman van Manfred Gregor (1958)
Naast een groot aantal filmprijzen, kreeg de film ook een Oscar voor de Beste Buitenlandse film.
Dankzij het succes en de onderscheiding voor de film, mocht hij mee werken aan de film The Longest Day.
In 2008 was er een remake van deze film en in regie van Wolfgang Panzer.





Bert Geenen begon zijn mediacarrière als freelancer voor de openbare omroep, de toenmalige BRT.
Hij was er reporter en muzieksamensteller en werd later ook presentator.
In 1981 ging Geenen voltijds aan de slag bij de radio.
Drie jaar later werd hij presentator en producer bij Studio Brussel.
Van juli 1996 tot november 2000 was hij nethoofd van Radio Donna.
In 2000 verliet hij de openbare omroep en stapte hij over naar de VMMa.
Aan de Medialaan in Vilvoorde ging Geenen aan de slag als programmadirecteur radio.
Hij begeleidde onder meer de start van het landelijke commerciële radiostation Q-Music.
De voorbije drie jaar was hij achtereenvolgens programmadirecteur en antennemanager van VTM.
Daarna ging hij terug radio maken bij 4 FM.
In 2017 ging op pensioen.
