
Deze week 25 jaar geleden, koning Albert en Paola op officieel bezoek aan Italië

Foto's, en reportages en voor 95 % niet terug te vinden op Google uit ons ver verleden, over Gent, Vlaanderen, film, muziek, sport, politiek en zoveel meer uit tijdschriften en kranten en jaarboeken. Vanaf de jaren 1900 tot en met gisteren. Meer foto's en artikelen terug te vinden op onze Fb groep Gisteren nog vandaag en de Fb groep Weetjes over popmuziek













Hij was de kleinzoon van koning Alfonso XIII van Spanje, een potentiële erfgenaam van de troon in het geval van herstel van de Spaanse monarchie, en een legitimistische eiser aan de ter ziele gegane troon van Frankrijk als Alphonse II.
Op 8 maart 1972 trouwde Alfonso in het paleis van El Pardo in Madrid met Doña María del Carmen Martínez-Bordiú y Franco, dochter van Don Cristóbal Martínez-Bordiú, 10e markies de Villaverde, en van zijn vrouw, Doña Carmen Franco y Polo (De enige dochter van Franco.
De getuigen van het huwelijk waren de moeder van Franco en de broer van Alfonso.
Op 22 november 1972 verleende generaal Franco Alfonso de Spaanse titel Duque de Cádiz met de waardigheid Grandee van Spanje , en hij ontving de aanspreektitel van Koninklijke Hoogheid.
De titel van Cádiz was in handen van Alfonso’s betovergrootvader, de Infante Francisco de Asís.
Doña Carmen kreeg in 1975 een titel en werd de 1e hertogin van Franco na de dood van Franco).
Het koppel kreeg twee zonen:
Francisco de Asís, hertog van Bourbon (Madrid, 22 november 1972 – Pamplona, 7 februari 1984).
Don Luis Alfonso Gonzalo Víctor Manuel de Borbón en Martínez-Bordiú (geboren in Madrid , 25 april 1974).
Gen. Franco stierf op 20 november 1975 en de familie verloor hun politieke macht.
Alfonso en Carmen gingen uit elkaar in 1979, kregen een burgerlijke echtscheiding in 1982 en een kerkelijke nietigverklaring in 1986.
In januari 1989 stierf Carmen’s eerste echtgenoot, de hertog van Anjou, bij een ski-ongeluk in Colorado.
Hij had de voogdij over hun zoon, prins Louis Alphonse, en Carmen raakte verwikkeld in een juridische strijd met haar voormalige schoonmoeder om de voogdij over haar zoon.
Ze verloor de strijd en haar schoonmoeder kreeg de voogdij.
Nadat ze gescheiden was van de hertog van Anjou, had Carmen een relatie met de Fransman, Jean-Marie Rossi (geboren in Parijs, 18 november 1930), die 20 jaar ouder was dan zij.
Carmen en Rossi trouwden tijdens een burgerlijke ceremonie op 11 december 1984 in Rueil-Malmaison.
Carmen was tegen die tijd al ongeveer vijf maanden zwanger.
In februari in 1984 stierf de zoon van Carmen, Francisco de Asís, bij een auto-ongeluk.
Op 28 april beviel Carmen van haar dochter María CynthiaFrancisca Matilda Rossi en dit amper vier maanden na haar huwelijk.
Carmen en haar tweede echtgenoot Rossi gingen in 1994 uit elkaar en scheidden in 1995.
Na de scheiding woonde ze daarna samen met de Italiaanse Roberto Federici. Maar ook deze relatie eindigde.
Op 18 juni 2006 trouwde ze in Cazalla de la Sierra , Sevilla , voor de derde keer met de Spanjaard, José Campos García (geboren in Santander en 13 jaar jonger dan zij).
Ze is op 6 maart 2007 oma geworden van kleindochter Eugenia.
In 2006 nam ze deel aan het tv-programma ” Mira quién baila!” De Spaanse versie van ” Strictly Come Dancing “.
Op 28 mei 2010 kreeg Carmen twee kleinzonen, Luis en Alfonso.
Op 1 februari 2019 volgde nog een kleinzoon, Henri.





Haar man prins Reinier III van Monaco lag toen in bed wegens griep.
Op foto 3 Grace van Monaco met haar twee kinderen Caroline en Albert II van Monaco.






Het is in het Spaans geschreven en uitgebracht onder de titel Los doce Cuentos maravillosos in 1955 door Ediciones Sinpoples, Madrid.
In 1961 werd de sprookjesverzameling door Lia Timmermans naar het Nederlands vertaald en uitgebracht als De Twaalf Wonderlijke Sprookjes van Koningin Fabiola.

Het boek is ook naar het Frans vertaald onder de titel Les douzes Contes Merveilleux de la Reine Fabiola door Marie Gevers.
De opbrengsten van het boek kwamen ten goede aan het Nationaal Werk voor Kinderwelzijn.

Het boek bevat twaalf sprookjes, waarvan het vijfde, De Indische Waterlelies, in de Efteling is uitgebeeld.
De Indische Waterlelies is een sprookje over een heks in een oerwoud, die zo jaloers is op de schoonheid van de sterrenkinderen die dansen op een meer in het maanlicht, dat ze hen betovert in waterlelies.
Ter gelegenheid van het vijftienjarige bestaan van de Efteling opende het park in 1966 het jubileumsprookje

Voor de zang van de heks heeft de Efteling gebruikgemaakt van de stem van Yma Súmac met gedeeltes uit de nummers Taita Inty (Maagd van de zonnegod) en Choladas (Dans van het maanfestival).
Alhoewel ze niet bij de opening is, bezoekt Fabiola het sprookje op 21 juni 1967.
Samen met Prinses Paola en haar drie kinderen landt ze om 14.30 uur op vliegbasis Gilze-Rijen.
Ze laat zich daarnaast vergezellen door haar particulier secretaris, de Hofmaarschalk van Prinses Paola en Dr. W. van Cauwenberg die dan ambassadeur van België is in Nederland.
Het gezelschap komt om 15.00 uur aan in de Efteling, waar ze worden opgewacht door stichtingsvoorzitter Van der Heijden, directeur Diender, Anton Pieck en Peter Reijnders.
Acht dagen later mag de Efteling een brief ontvangen van de ambassadeur. In naam van de koningin schrijft hij hoezeer ze onder de indruk was van alles en voornamelijk De Indische Waterlelies.
Vijf jaar geleden, kreeg de attractie een update. (Diverse bronnen, Wikipedia, foto 2: Het eerste exemplaar ging naar een ziek Nederlands jongetje en zijn kleiner broertje die in Brugge woont en foto 4: Lia Timmermans en de Post van 10 december 1961)










