50 jaar geleden, koning Boudewijn, koningin Fabiola, prins Albert, prinses Paola, prins Louis Napoléon Bonaparte en prinses Alix de Foresta samen op vakantie (De Post 6 augustus 1972)

Prins Lodewijk Napoleon (bekend als Louis Napoléon Bonaparte) was de zoon van Napoleon Victor Bonaparte en Clementine van België, de jongste dochter van Leopold II.

Aangezien leden van voorheen regerende geslachten destijds uit Frankrijk waren verbannen, groeide hij op in België en bracht hij ook tijd door bij de bejaarde keizerin Eugénie, de vrouw van Napoleon III, in het Verenigd Koninkrijk.

Zijn opleiding ontving hij in Leuven en Lausanne.

Nadat premier Édouard Daladier had geweigerd hem in Franse dienst te laten treden, nam hij dienst in het Vreemdelingenlegioen.

Na de wapenstilstand van 1941 keerde hij terug naar Zwitserland, waar hij destijds verbleef.

In 1942 werd hij door de Duitsers gearresteerd, maar later vrijgelaten.

Hoewel onder beperkingen wist hij lid te worden van de Organisation de résistance de l’armée, waar hij diende in de Karel Martel-brigade. Na de oorlog verhuisde hij naar Parijs, hoewel de verbanningswet pas in 1950 werd ingetrokken.

Lodewijk deed zaken in de Franse en Belgische koloniën in Afrika en wijdde zich ook aan de sport, motorracen – hij was voorzitter van de Association Sportive de l’Autoclub – en wintersport.

Al sinds de dood van zijn vader in 1926 was hij troonpretendent.

Lodewijk huwde op 16 augustus 1949 met Alix de Foresta (4 april 1926).

Uit het huwelijk werden vier kinderen geboren:

Karel Marie Jérôme Victor (1950), gehuwd met Béatrice van Bourbon-Sicilië, dochter van Ferdinand, hertog van Castro

Cathérine Elisabeth Albérique Marie (1950), gehuwd 1) met Nicolò San Martino d’Agliè dei Marchesi di Fontanetto en 2) met Jean Dualé

Laure Clémentine Geneviève (1952), gehuwd met Jean-Claude Leconte

Jérôme Xavier Marie Jozef Victor (1957)

Per testament onterfde hij zijn zoon Karel Napoleon vanwege diens scheiding van prinses Béatrice van Bourbon-Sicilië, waarmee Karels zoon Jean-Christophe Napoléon pretendent werd.

Louis Napoléon Bonaparte kwam te overlijden op 3 mei 1997.(Diverse bronnen en De Post 6 augustus 1972)

50 jaar geleden, koning Boudewijn, koningin Fabiola, prins Albert, prinses Paola, prins Louis Napoléon Bonaparte en prinses Alix de Foresta samen op vakantie (De Post 6 augustus 1972)

Vandaag 60 jaar geleden, praalstoet ‘De luister van de Nederlandse taal’ in Kortrijk in aanwezigheid van koning Boudewijn en koningin Fabiola (8 juli 1962)

Op zondag 8 juli 1962 bezocht het jonge vorstenpaar Boudewijn en Fabiola de inhuldiging van het net gerestaureerde stadhuis, het Nationaal Leiemonument aan het Koning Albertpark met onder meer een bronzen sculptuur van Leopold III te paard en in de namiddag de derde en laatste praalstoet ‘De luister van de Nederlandse taal’.

35 jaar geleden, sfeerbeelden van het officiële bezoek van Koning Boudewijn en koningin Fabiola aan Rwanda (2 tot en met 4 juli 1987)

Vandaag 60 jaar geleden, de geboorte van Mathilde, dochter van Carl van Württemberg en Diane d’Orléans (1 juli 1962)

Carl van Württemberg volgde in 1975 zijn vader Philipp op.

Carl is de tweede zoon van Philipp (1893-1975) en aartshertogin Rosa van Habsburg (1906-1983).

Aangezien zijn oudste broer Ludwig in 1959 afzag van zijn rechten als hoofd van het huis Württemberg werd hij in 1960 erfopvolger van het huis.

Vandaag 60 jaar geleden, de geboorte van Mathilde, dochter van Carl van Württemberg en Diane d’Orléans (1 juli 1962)

Vanuit het familieslot Altshausen gaf hij leiding aan het huis en over het beheer van 5500 hectare bos en 2000 hectare weiden in Duitsland.

Tevens bezit de familie nog 700 stukken grond verspreid over de wereld, bossen in Spanje, Canada en Oostenrijk en aandelen in bedrijven.

Diane d’Orléans werd geboren in Brazilië als zesde kind van prins Henri van Orléans (1908-1999), graaf van Parijs, troonpretendent voor de Orléanisten, en Isabelle van Orléans (1911-2003).

Diane d’Orléans beoefent de schilder- en de beeldhouwkunst.

Zij heeft haar werk verschillende malen geëxposeerd sinds 1971.

Daarnaast organiseert de hertogin elke twee jaar in de tuinen van het slot een tentoonstelling met werk van jonge kunstenaars.

Daarnaast ondersteunt ze charitatieve stichtingen waarvan de Parijse stichting “Les Enfants de la Vie” de belangrijkste is.

Op 18 juli 1960 trouwde zij op het kasteel van Altshausen met Carl van Württemberg (1936), sinds 1975 hoofd van het huis Württemberg.

Zij hebben samen zes kinderen:

Friedrich (1961-2018), getrouwd met Marie Prinzessin zu Wied (1972).

Zij zijn de ouders van Wilhelm (1994), Amélie (1996) en Dorothée (1997); hun zoon Wilhelm is na het overlijden van zijn vader de vermoedelijke opvolger als chef van het Huis.

Het gezin bewoont het Schloß Friedrichshafen.

Mathilde (1 juli 1962), getrouwd met Erich Fürst von Waldburg zu Zeil und Trauchburg (1962).

Eberhard (20 juni 1963), deed in 2011 voor hem en al zijn afstammelingen afstand van alle rechten op opvolging als chef van het huis, van 2011 tot 2015 getrouwd met Désirée Copf (1969); zij zijn de ouders van Alexander (2010) die geen hertogstitel draagt.

Philipp (1 november 1964), getrouwd met Marie Herzogin in Bayern (1969). Zij zijn de ouders van Sophie (1994), Pauline (1997), Carl Theodor (1999) en Anna (2007).

Michael (1 december 1965), getrouwd met Julia Ricarda Storz (1965); dit huwelijk werd in 2012 als ebenbürtig aangemerkt door de Chef van het huis.

Fleur (4 november 1977), getrouwd met Moritz Graf von Goëß (1966).

Mathilde trouwde dus met Erich von Waldburg naar Zeil en Trauchburg.

Erich von Waldburg-Zeil bezit diverse bedrijven en met ongeveer 10.000 hectare bos en landbouwgrond is de familie een van de grootste particuliere grondbezitters in Duitsland.

De familie bezit ook aanzienlijke bosgebieden in Argentinië.

Ze zijn ook aandeelhouder in het mediabedrijf Schwäbischer Verlag GmbH & Co. KG en daardoor controle over de particuliere omroepen Radio 7, Radio Seefunk, drie regionale televisiestations en tal van andere dochterondernemingen.

Verder runt de familie het regionale vliegveld Leutkirch-Unterzeil , de Holzhof Zeil en diverse casino’s , de Hochgratbahn en sinds 1958 een keten van revalidatieklinieken en kuurcentra ( Waldburg-Zeil Kliniken , met 17 faciliteiten met ca. 3400 bedden en meer dan 3000 medewerkers).

Het privévermogen van de familie wordt geschat op zo’n 650 miljoen euro.

Dus kunnen we gerust zeggen dat het met Mathilde goed gaat.

Carl van Württemberg kwam te overlijden verleden maand op 7 juni 2022.

Vandaag 60 jaar geleden, doop van prinses Astrid (21 juni 1962)

50 jaar geleden, te gast in het domein van Boechout, aan de rand van de Brusselse grootstad, wordt de wereld groen

Het 17de-eeuwse Hof van Boechout ligt een beetje verstopt op een groot domein aan de rand van het centrum.

Al in de Middeleeuwen werd over dit domein gesproken. Men vermoedt dat op deze grond eerst een hoeve stond.

Het kasteel zelf was lang in het bezit van ‘De Heren van Boechout’.

Door de jaren heen werd het kasteel regelmatig verbouwd en aangepast aan de mode.

In 1879 kocht koning Leopold II het kasteel voor zijn zuster Charlotte.

Zij trouwde met Maximiliaan van Oostenrijk die in 1864 keizer van Mexico werd. Mexico was destijds bezet door Frankrijk.

Nadat de Amerikaanse Burgeroorlog was beëindigd, werd het leger van Napoleon III door de Amerikanen gedwongen Mexico te verlaten.

Dit plaatste Maximiliaan in een benarde positie, maar hij weigerde Mexico te verlaten, ondanks het aandringen van zijn echtgenote.

In 1867 werd hij door de Mexicaanse republikeinen gevangengenomen en gefusilleerd.

Sindsdien was de geestelijke conditie van Charlotte zwak en leidde zij een teruggetrokken leven op het Kasteel van Bouchout.

In 1884 kocht koning Leopold eveneens het aangrenzende kasteel van Meise en integreerde het geheel in één groot domein.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd het domein regelmatig als toevluchtsoord voor de lokale bevolking gebruikt.

Keizerin Charlotte was de schoonzuster van Frans Jozef van Oostenrijk, bondgenoot van de bezetter, zodat het Bouchoutse domein door de Duitse soldaten werd gerespecteerd.

Charlotte stierf in 1927 op het domein van Bouchout, waarna een groot deel van de inboedel van het kasteel werd verplaatst naar het Koninklijk Kasteel van Laken.

De kunstschilder Edwin Ganz die goed bevriend was met de koninklijke familie en de rijpaarden ervan geschilderd had, mocht er tot aan zijn dood (1948) in een bijgebouw blijven wonen.

Afgezien van wat vrienden, leefde Ganz er als een kluizenaar en bestudeerde hij de geschiedenis van Kasteel Bouchout en zijn bewoners, waar hij ook over publiceerde.

In 1938 kocht de Belgische staat het volledige domein met het oog op de creatie van de Nationale Plantentuin van België die sinds de overdracht naar de Vlaamse overheid in 2014 de naam Plantentuin Meise kreeg.

Tijdens de mobilisatie van 1939 waren er Belgische soldaten ingekwartierd in de bijgebouwen van het kasteel.

Een aantal van hen beroofden het kasteel in de nacht van 15 november.

Bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog werd het domein eerst bezet door Engelse en daarna door Duitse soldaten.

De Duitse bezetters bouwden een aarden wal om het kasteel en vier bunkers op het domein.

Na de bevrijding in september 1944 werd het domein een oefenterrein van Engelse tanks en een parkeerterrein voor vrachtwagens.

Deze militaire locatie lag onder vuur van de Duitsers en een eerste vliegende bom viel eind november 1944 in de westhoek van het domein waardoor de ruiten van het Kasteel Bouchout braken.

Een paar dagen later viel een tweede vliegende bom, waardoor het kasteel van Meise volledig uitbrandde.

Door het slechte onderhoud was het de eerste decennia na de oorlog treurig gesteld met Kasteel Bouchout.

Vanaf 1965 werden er plannen gemaakt voor een nieuwe bestemming en uiteindelijk werd het kasteel tussen 1987 en 1989 grondig gerestaureerd.

Sindsdien is de voormalige waterburcht het centrum van de Plantentuin Meise dat een oppervlakte heeft van 92 hectaren.

Het wordt gebruikt voor vergaderingen, lezingen en tentoonstellingen.(Diverse bronnen, Wikipedia en De Post 21 mei 1972)

50 jaar geleden, te gast in het domein van Boechout, aan de rand van de Brusselse grootstad, wordt de wereld groen

60 jaar geleden, sfeerbeelden van de plechtige communie van prinses Marie-Christine (De Post 30 mei 1962)

50 jaar geleden, Prins Filip (nu onze koning), de kleine koning (De Post mei 1972)

Deze week 25 jaar geleden, koning Albert en Paola op officieel bezoek aan Italië

25 jaar geleden, koning Albert en Paola op officieel bezoek aan Italië (Story 20 mei 1997)

Deze week 50 jaar geleden, koning Boudewijn bezocht de geselecteerde sporters voor de Olympische Zomerspelen in München

Vandaag 60 jaar geleden sfeerbeelden zilver huwelijk van Juliana der Nederlanden en prins Bernhard van Lippe-Biesterfeld

60 jaar geleden, de koning danst (De Post 30 april 1972)

Vandaag 60 jaar geleden, koning Boudewijn op bezoek bij de mijnwerkers in Waterschei (11 april 1962)

Vandaag 50 jaar geleden, huwelijk van Franco’s kleindochter Carmen Martínez-Bordiú met Alfonso, hertog van Anjou en Cádiz (8 maart 1972)

Hij was de kleinzoon van koning Alfonso XIII van Spanje, een potentiële erfgenaam van de troon in het geval van herstel van de Spaanse monarchie, en een legitimistische eiser aan de ter ziele gegane troon van Frankrijk als Alphonse II.

Op 8 maart 1972 trouwde Alfonso in het paleis van El Pardo in Madrid met Doña María del Carmen Martínez-Bordiú y Franco, dochter van Don Cristóbal Martínez-Bordiú, 10e markies de Villaverde, en van zijn vrouw, Doña Carmen Franco y Polo (De enige dochter van Franco.

De getuigen van het huwelijk waren de moeder van Franco en de broer van Alfonso.

Op 22 november 1972 verleende generaal Franco Alfonso de Spaanse titel Duque de Cádiz met de waardigheid Grandee van Spanje , en hij ontving de aanspreektitel van Koninklijke Hoogheid.

De titel van Cádiz was in handen van Alfonso’s betovergrootvader, de Infante Francisco de Asís.

Doña Carmen kreeg in 1975 een titel en werd de 1e hertogin van Franco na de dood van Franco).

Het koppel kreeg twee zonen:

Francisco de Asís, hertog van Bourbon (Madrid, 22 november 1972 – Pamplona, 7 februari 1984).

Don Luis Alfonso Gonzalo Víctor Manuel de Borbón en Martínez-Bordiú (geboren in Madrid , 25 april 1974).

Gen. Franco stierf op 20 november 1975 en de familie verloor hun politieke macht.

Alfonso en Carmen gingen uit elkaar in 1979, kregen een burgerlijke echtscheiding in 1982 en een kerkelijke nietigverklaring in 1986.

In januari 1989 stierf Carmen’s eerste echtgenoot, de hertog van Anjou, bij een ski-ongeluk in Colorado.

Hij had de voogdij over hun zoon, prins Louis Alphonse, en Carmen raakte verwikkeld in een juridische strijd met haar voormalige schoonmoeder om de voogdij over haar zoon.

Ze verloor de strijd en haar schoonmoeder kreeg de voogdij.

Nadat ze gescheiden was van de hertog van Anjou, had Carmen een relatie met de Fransman, Jean-Marie Rossi (geboren in Parijs, 18 november 1930), die 20 jaar ouder was dan zij.

Carmen en Rossi trouwden tijdens een burgerlijke ceremonie op 11 december 1984 in Rueil-Malmaison.

Carmen was tegen die tijd al ongeveer vijf maanden zwanger.

In februari in 1984 stierf de zoon van Carmen, Francisco de Asís, bij een auto-ongeluk.

Op 28 april beviel Carmen van haar dochter María CynthiaFrancisca Matilda Rossi en dit amper vier maanden na haar huwelijk.

Carmen en haar tweede echtgenoot Rossi gingen in 1994 uit elkaar en scheidden in 1995.

Na de scheiding woonde ze daarna samen met de Italiaanse Roberto Federici. Maar ook deze relatie eindigde.

Op 18 juni 2006 trouwde ze in Cazalla de la Sierra , Sevilla , voor de derde keer met de Spanjaard, José Campos García (geboren in Santander en 13 jaar jonger dan zij).

Ze is op 6 maart 2007 oma geworden van kleindochter Eugenia.

In 2006 nam ze deel aan het tv-programma ” Mira quién baila!” De Spaanse versie van ” Strictly Come Dancing “.

Op 28 mei 2010 kreeg Carmen twee kleinzonen, Luis en Alfonso.

Op 1 februari 2019 volgde nog een kleinzoon, Henri.