Met toch wel een trotse prinses Grace op de foto.
Stéphanie van Monaco is de tweede dochter van Reinier III van Monaco en prinses Gracia (vroeger Grace Kelly).
Ze is de zuster van prinses Caroline en prins Albert II, de huidige vorst van Monaco.

Foto's, en reportages en voor 95 % niet terug te vinden op Google uit ons ver verleden, over Gent, Vlaanderen, film, muziek, sport, politiek en zoveel meer uit tijdschriften en kranten en jaarboeken. Vanaf de jaren 1900 tot en met gisteren. Meer foto's en artikelen terug te vinden op onze Fb groep Gisteren nog vandaag en de Fb groep Weetjes over popmuziek
Met toch wel een trotse prinses Grace op de foto.
Stéphanie van Monaco is de tweede dochter van Reinier III van Monaco en prinses Gracia (vroeger Grace Kelly).
Ze is de zuster van prinses Caroline en prins Albert II, de huidige vorst van Monaco.

Op 6 mei van datzelfde jaar trouwden ze en even later werd Armstrong-Jones als graaf van Snowdon en burggraaf Linley in de adelstand verheven.
Het paar kreeg twee kinderen:
David, Viscount Linley (3 november 1961), getrouwd met Serena Stanhope.
Het paar heeft twee kinderen: zoon Charles (1 juli 1999) en dochter Margarita (14 mei 2002).
Sarah, Lady Armstrong-Jones (1 mei 1964), getrouwd met Daniel Chatto.
Het paar heeft twee zoons Samuel (28 juli 1996) en Arthur (5 februari 1999).
Het huwelijk tussen fotograaf Armstrong-Jones en prinses Margaret was overigens geen succes.
Beiden hielden er buitenechtelijke relaties op na.
Het paar scheidde in 1978 en Lord Snowdon hertrouwde in datzelfde jaar met Lucy Marie Davies, met wie hij een jaar later nog een dochter kreeg.
Naast dit huwelijk had hij een langdurige relatie met journaliste Ann Hill, die in 1996 overleed na een overdosis. Snowdon en Lucy Marie Davies scheidden in 2000, toen bleek dat Snowdon in 1998 vader was geworden van een buitenechtelijke zoon.
In 2008 bekende hij bovendien de vader te zijn van een dochter die in 1960 kort na zijn huwelijk met prinses Margaret was geboren.(Diverse bronnen, Wikipedia en foto’s De Post van 6 maart 1960)














Met in de hoofdrol de Belgische acteur Pierre Vaneck en Françoise Prévost.
In deze film speelde ook de Antwerpse Marie-Luce Jamagne een kleine rol.
Na de film maakte ze duidelijk dat het haar eerste film was en ook de laatste.
Marie-Luce Jamagne was toen wereldnieuws, omdat ze pas getrouwd was met Peter Towsend.
Peter Townsend was een Brits piloot (officier van de Royal Air Force) die daarvoor een relatie had met Prinses Margaret.
De film bereikte nooit de cinema en pas in 1963 kwam de film voor de eerste keer op tv.



















Farah Diba werd in 1938 geboren in de stad Tabriz (Iraans Azerbeidzjan).
Als kind ging ze naar de Italiaanse school en daarna naar de Jeanne d’Arc-school in Teheran, waar ze onder andere vloeiend Frans leerde spreken.
Na haar examen vertrok ze naar Parijs voor een studie architectuur.
In Frankrijk leerde ze de sjah kennen toen ze met een groepje studenten uit haar eigen land werd uitverkoren om de sjah te ontmoeten, die voor een werkbezoek in Frankrijk was.
De sjah, net gescheiden van Soraya, was in die tijd op zoek naar een nieuwe vrouw.
Tijdens de zomer van 1959 werd ze uitgenodigd door prinses Shahnaz, de dochter van de sjah uit diens eerste huwelijk.
Ook de sjah kwam die middag ‘toevallig’ langs, en zo ontstond er een zorgvuldig georkestreerde relatie tussen Farah en de sjah.
Terug in Frankrijk voor haar studies kreeg de wereld te horen dat de sjah haar op 14 oktober 1959 ten huwelijk vroeg.
Vanaf dan was de pers in Parijs overal aanwezig om haar doen en laten te volgen.
Zoals ook een opera bezoek in Parijs en dit om de opera Carmen van Georges Bizet te zien.
Op 21 december van datzelfde jaar werd het huwelijk voltrokken.
Farah Diba kreeg vier kinderen met de sjah: twee zoons (Reza en Ali Reza) en twee dochters (Farahnaz en Leila).
Toen de sjah in 1979 vanwege de Iraanse revolutie zich genoodzaakt zag het land te verlaten, gingen Farah Diba en zijn kinderen met hem mee.
Farah bleef de afgezette sjah trouw tot zijn dood in Caïro in 1980.
Na de dood van de sjah gaf de Egyptische president Sadat de keizerin en haar kinderen toestemming in een paleis in Caïro te verblijven.
Na de moord op Sadat in oktober 1981 verliet ze Egypte.
De Amerikaanse president Ronald Reagan liet Farah weten dat ze welkom was in Amerika.
In eerste instantie vestigde Farah zich in Williamstown (Massachusetts).
Later kocht ze een huis in Greenwich (Connecticut).
Na de dood van haar dochter Leila in 2001 kocht ze een kleiner huis in Potomac (Maryland), nabij Washington D.C., om zo dichter bij haar zoon en kleinkinderen te zijn.
De voormalige keizerin verdeelt haar tijd sindsdien tussen Washington, New York, Parijs en Caïro.
In 2003 bracht ze een boek uit over haar herinneringen aan Perzië en haar ballingschap.
Op 10 juni 2001 overleed haar dochter Leila aan een overdosis slaapmiddelen.
Op 4 januari 2011 pleegde een van haar zoons, Ali Reza, zelfmoord.(Diverse bronnen en Wikipedia)







De eerste echtgenote van de sjah was de Egyptische prinses Fawzia (1921-2013). Het huwelijk, dat duurde van 1939 tot 1948, was geen succes.
De sjah en Fawzia kregen één dochter, Shahnaz Pahlavi, in 1940.
In 1945 keerde Fawzia terug naar Egypte, waar ze een scheiding aanvroeg en kreeg.In Perzië werd deze scheiding in eerste instantie niet erkend.
Pas in 1948 werd zij uitgesproken, op voorwaarde dat hun dochter Shahnaz bij de sjah bleef.Op 21 december 1959 trouwde de sjah met Farah Diba , dochter van een kapitein uit het Perzische leger.
In 1960 werd uit dit huwelijk kroonprins Reza geboren, gevolgd door nog drie kinderen: Farahnaz Pahlavi (1963), Ali-Reza Pahlavi (1966-2011), en Leila Pahlavi (1970-2001).Op 26 oktober 1967 kroonde de sjah zichzelf en Farah Pahlavi in Shiraz.
Bij die gelegenheid nam hij de traditionele titel van Koning der Koningen (sjah-in-sjah) aan, wat gelijkstaat met de keizerstitel. (Diverse bronnen, Wikipedia en foto 2 als student, foto 3 als student op een studentenfeest en verkleed als Romeins keizerin, Foto 4 en 5 het einde als student en de wereldpers die toen overal aanwezig was in Parijs, na de aankondiging van het huwelijk)




