
60 jaar geleden, Elizabeth II van het Verenigd Koninkrijk

Foto's, en reportages en voor 95 % niet terug te vinden op Google uit ons ver verleden, over Gent, Vlaanderen, film, muziek, sport, politiek en zoveel meer uit tijdschriften en kranten en jaarboeken. Vanaf de jaren 1900 tot en met gisteren. Meer foto's en artikelen terug te vinden op onze Fb groep Gisteren nog vandaag en de Fb groep Weetjes over popmuziek

Met in de hoofdrol de Belgische acteur Pierre Vaneck en Françoise Prévost.
In deze film speelde ook de Antwerpse Marie-Luce Jamagne een kleine rol.
Na de film maakte ze duidelijk dat het haar eerste film was en ook de laatste.
Marie-Luce Jamagne was toen wereldnieuws, omdat ze pas getrouwd was met Peter Towsend.
Peter Townsend was een Brits piloot (officier van de Royal Air Force) die daarvoor een relatie had met Prinses Margaret.
De film bereikte nooit de cinema en pas in 1963 kwam de film voor de eerste keer op tv.



















Farah Diba werd in 1938 geboren in de stad Tabriz (Iraans Azerbeidzjan).
Als kind ging ze naar de Italiaanse school en daarna naar de Jeanne d’Arc-school in Teheran, waar ze onder andere vloeiend Frans leerde spreken.
Na haar examen vertrok ze naar Parijs voor een studie architectuur.
In Frankrijk leerde ze de sjah kennen toen ze met een groepje studenten uit haar eigen land werd uitverkoren om de sjah te ontmoeten, die voor een werkbezoek in Frankrijk was.
De sjah, net gescheiden van Soraya, was in die tijd op zoek naar een nieuwe vrouw.
Tijdens de zomer van 1959 werd ze uitgenodigd door prinses Shahnaz, de dochter van de sjah uit diens eerste huwelijk.
Ook de sjah kwam die middag ‘toevallig’ langs, en zo ontstond er een zorgvuldig georkestreerde relatie tussen Farah en de sjah.
Terug in Frankrijk voor haar studies kreeg de wereld te horen dat de sjah haar op 14 oktober 1959 ten huwelijk vroeg.
Vanaf dan was de pers in Parijs overal aanwezig om haar doen en laten te volgen.
Zoals ook een opera bezoek in Parijs en dit om de opera Carmen van Georges Bizet te zien.
Op 21 december van datzelfde jaar werd het huwelijk voltrokken.
Farah Diba kreeg vier kinderen met de sjah: twee zoons (Reza en Ali Reza) en twee dochters (Farahnaz en Leila).
Toen de sjah in 1979 vanwege de Iraanse revolutie zich genoodzaakt zag het land te verlaten, gingen Farah Diba en zijn kinderen met hem mee.
Farah bleef de afgezette sjah trouw tot zijn dood in Caïro in 1980.
Na de dood van de sjah gaf de Egyptische president Sadat de keizerin en haar kinderen toestemming in een paleis in Caïro te verblijven.
Na de moord op Sadat in oktober 1981 verliet ze Egypte.
De Amerikaanse president Ronald Reagan liet Farah weten dat ze welkom was in Amerika.
In eerste instantie vestigde Farah zich in Williamstown (Massachusetts).
Later kocht ze een huis in Greenwich (Connecticut).
Na de dood van haar dochter Leila in 2001 kocht ze een kleiner huis in Potomac (Maryland), nabij Washington D.C., om zo dichter bij haar zoon en kleinkinderen te zijn.
De voormalige keizerin verdeelt haar tijd sindsdien tussen Washington, New York, Parijs en Caïro.
In 2003 bracht ze een boek uit over haar herinneringen aan Perzië en haar ballingschap.
Op 10 juni 2001 overleed haar dochter Leila aan een overdosis slaapmiddelen.
Op 4 januari 2011 pleegde een van haar zoons, Ali Reza, zelfmoord.(Diverse bronnen en Wikipedia)







De eerste echtgenote van de sjah was de Egyptische prinses Fawzia (1921-2013). Het huwelijk, dat duurde van 1939 tot 1948, was geen succes.
De sjah en Fawzia kregen één dochter, Shahnaz Pahlavi, in 1940.
In 1945 keerde Fawzia terug naar Egypte, waar ze een scheiding aanvroeg en kreeg.In Perzië werd deze scheiding in eerste instantie niet erkend.
Pas in 1948 werd zij uitgesproken, op voorwaarde dat hun dochter Shahnaz bij de sjah bleef.Op 21 december 1959 trouwde de sjah met Farah Diba , dochter van een kapitein uit het Perzische leger.
In 1960 werd uit dit huwelijk kroonprins Reza geboren, gevolgd door nog drie kinderen: Farahnaz Pahlavi (1963), Ali-Reza Pahlavi (1966-2011), en Leila Pahlavi (1970-2001).Op 26 oktober 1967 kroonde de sjah zichzelf en Farah Pahlavi in Shiraz.
Bij die gelegenheid nam hij de traditionele titel van Koning der Koningen (sjah-in-sjah) aan, wat gelijkstaat met de keizerstitel. (Diverse bronnen, Wikipedia en foto 2 als student, foto 3 als student op een studentenfeest en verkleed als Romeins keizerin, Foto 4 en 5 het einde als student en de wereldpers die toen overal aanwezig was in Parijs, na de aankondiging van het huwelijk)









Peter Townsend was een Brits piloot (officier van de Royal Air Force) en auteur.
Van 1944 tot 1952 was hij stalmeester van koning George VI, en nadien ook van diens dochter koningin Elizabeth II.
Van 1941 tot 1952 was hij getrouwd met (Cecil) Rosemary Pawle (1921–2004). Zijn vrouw, Cecil Rosemary Pawle, gaf hem twee kinderen: Giles en Hugo.
In 1944 kwam hij in dienst aan het Brits koninklijk hof als ere-stalmeester van koning George VI.
In die periode leerde hij ook de prinsessen Elizabeth en Margaret kennen.
Prinses Margaret werd verliefd op hem en wilde met Peter trouwen.
Ze vroeg hiervoor de goedkeuring aan haar zus, die ondertussen haar vader had opgevolgd als koningin en hoofd van de Engelse Kerk.
Omdat Peter Townsend op dat moment (1953) een gescheiden man was, oordeelde de Britse regering dat de prinses niet met hem kon trouwen.
Omdat koningin Elizabeth II haar zus het geluk wou gunnen, werd een toevlucht genomen tot een clausule in de wet waardoor een huwelijk wel mogelijk zou zijn vanaf de 25e verjaardag van de prinses.
Om de RAF-officier nog twee jaar uit de schijnwerpers van de media te houden, werd hij verbannen naar een diplomatieke post als ambassadeattaché in Brussel, van 1953 tot 1956.
Margaret en Peter schrijven elkaar elke dag en bellen elkaar urenlang.
In 1956 ging hij weg bij de RAF. Op 31 oktober 1955 uitte prinses Margaret haar voornemen om toch af te zien van een huwelijk met Peter.
Margaret verdrinkt zich in gin en sociale uitjes. Ze verliest de controle, terwijl Peter in zijn gedwongen ballingschap geniet van het leven.
De rede van zijn genot, is natuurlijk Marie-Luce Jamagne die hij leerde kennen in Brussel, toen ze pas 13 jaar was.
Marie-Luce Jamagne dochter van een miljonair en sigarettenfabrikant uit Brasshaat.
Na hun wereldreis (zie foto’s ) kwam de wereldpers naar Antwerpen om aanwezig te zijn bij de aankondiging van hun verloving.
In 1959 trouwde hij met Marie-Luce Jamagne, in het gemeentehuis van Watermaal-Bosvoorde.
Het echtpaar krijgt drie kinderen: Marie-Françoise, Pierre en Marie-Isabelle, die een supermodel zal worden voor Ralph Lauren. Het huwelijk bleef stand houden tot de dood van Peter.
De familie verhuisde vervolgens naar de regio Parijs, “La Bullière”, een eigendom waar ze de nodige rust vinden en vooral privacy.
Peter Townsend begon toen een leven als auteur, voornamelijk van non-fictie boeken.
Tot zijn oeuvre behoren titels als “Earth My Friend” (rond het thema van solo-wereldreizen midden de jaren ’50), “Duel of Eagles” (over de slag om Groot-Brittannië), “The Odds Against Us” (Duel in the Dark, over zijn oorlogstijd als gevechtspiloot), “The Last Emperor” (een biografie van koning George VI), “The Girl in the White Ship” (over de Vietnamese bootvluchtelingen eind jaren 70) en “The Postman of Nagasaki” (over de kernbom op Nagasaki).
In 1978 schreef hij zijn autobiografie “Time and Chance” , die een groot succes zou worden.
Hij stierf op 19 juni 1995 op 80-jarige leeftijd op zijn eigendom in Saint-Léger-en-Yvelines en dit aan de gevolgen van darmkanker.(diverse bronnen en Wikipedia en Foto’s januari 1959, Foto’s 1 tot en met 4 persconferentie verloving en de andere foto’s zijn van hun wereldreis)












Frogmore House is een wit landhuis dat op ongeveer een halve mijl ten zuiden van Windsor Castle ligt en al sinds 1792 een koninklijke residentie is. Het ligt in het Windsor Castle Home Park, een paradijs vol statige bomen, bloeiende struiken en idyllische meertjes.
Frogmore House, genoemd naar het gekwaak van de talloze kikkers in de omliggende moerassen, is gebouwd in 1680 en diende vooral als ‘country retreat’ voor vele generaties royals.
Aan de westkant van de tuinen staat het mausoleum van prins Albert en koningin Victoria. Ten zuiden ervan een kleine begraafplaats waar andere leden van de koninklijke familie een laatste rustplaats vonden, sinds de grond in 1928 gewijd werd.
