



Foto's, en reportages en voor 95 % niet terug te vinden op Google uit ons ver verleden, over Gent, Vlaanderen, film, muziek, sport, politiek en zoveel meer uit tijdschriften en kranten en jaarboeken. Vanaf de jaren 1900 tot en met gisteren. Meer foto's en artikelen terug te vinden op onze Fb groep Gisteren nog vandaag en de Fb groep Weetjes over popmuziek




Peter Townsend was een Brits piloot (officier van de Royal Air Force) en auteur.
Van 1944 tot 1952 was hij stalmeester van koning George VI, en nadien ook van diens dochter koningin Elizabeth II.
Van 1941 tot 1952 was hij getrouwd met (Cecil) Rosemary Pawle (1921–2004). Zijn vrouw, Cecil Rosemary Pawle, gaf hem twee kinderen: Giles en Hugo.
In 1944 kwam hij in dienst aan het Brits koninklijk hof als ere-stalmeester van koning George VI.
In die periode leerde hij ook de prinsessen Elizabeth en Margaret kennen.
Prinses Margaret werd verliefd op hem en wilde met Peter trouwen.
Ze vroeg hiervoor de goedkeuring aan haar zus, die ondertussen haar vader had opgevolgd als koningin en hoofd van de Engelse Kerk.
Omdat Peter Townsend op dat moment (1953) een gescheiden man was, oordeelde de Britse regering dat de prinses niet met hem kon trouwen.
Omdat koningin Elizabeth II haar zus het geluk wou gunnen, werd een toevlucht genomen tot een clausule in de wet waardoor een huwelijk wel mogelijk zou zijn vanaf de 25e verjaardag van de prinses.
Om de RAF-officier nog twee jaar uit de schijnwerpers van de media te houden, werd hij verbannen naar een diplomatieke post als ambassadeattaché in Brussel, van 1953 tot 1956.
Margaret en Peter schrijven elkaar elke dag en bellen elkaar urenlang.
In 1956 ging hij weg bij de RAF. Op 31 oktober 1955 uitte prinses Margaret haar voornemen om toch af te zien van een huwelijk met Peter.
Margaret verdrinkt zich in gin en sociale uitjes. Ze verliest de controle, terwijl Peter in zijn gedwongen ballingschap geniet van het leven.
De rede van zijn genot, is natuurlijk Marie-Luce Jamagne die hij leerde kennen in Brussel, toen ze pas 13 jaar was.
Marie-Luce Jamagne dochter van een miljonair en sigarettenfabrikant uit Brasshaat.
Na hun wereldreis (zie foto’s ) kwam de wereldpers naar Antwerpen om aanwezig te zijn bij de aankondiging van hun verloving.
In 1959 trouwde hij met Marie-Luce Jamagne, in het gemeentehuis van Watermaal-Bosvoorde.
Het echtpaar krijgt drie kinderen: Marie-Françoise, Pierre en Marie-Isabelle, die een supermodel zal worden voor Ralph Lauren. Het huwelijk bleef stand houden tot de dood van Peter.
De familie verhuisde vervolgens naar de regio Parijs, “La Bullière”, een eigendom waar ze de nodige rust vinden en vooral privacy.
Peter Townsend begon toen een leven als auteur, voornamelijk van non-fictie boeken.
Tot zijn oeuvre behoren titels als “Earth My Friend” (rond het thema van solo-wereldreizen midden de jaren ’50), “Duel of Eagles” (over de slag om Groot-Brittannië), “The Odds Against Us” (Duel in the Dark, over zijn oorlogstijd als gevechtspiloot), “The Last Emperor” (een biografie van koning George VI), “The Girl in the White Ship” (over de Vietnamese bootvluchtelingen eind jaren 70) en “The Postman of Nagasaki” (over de kernbom op Nagasaki).
In 1978 schreef hij zijn autobiografie “Time and Chance” , die een groot succes zou worden.
Hij stierf op 19 juni 1995 op 80-jarige leeftijd op zijn eigendom in Saint-Léger-en-Yvelines en dit aan de gevolgen van darmkanker.(diverse bronnen en Wikipedia en Foto’s januari 1959, Foto’s 1 tot en met 4 persconferentie verloving en de andere foto’s zijn van hun wereldreis)












Frogmore House is een wit landhuis dat op ongeveer een halve mijl ten zuiden van Windsor Castle ligt en al sinds 1792 een koninklijke residentie is. Het ligt in het Windsor Castle Home Park, een paradijs vol statige bomen, bloeiende struiken en idyllische meertjes.
Frogmore House, genoemd naar het gekwaak van de talloze kikkers in de omliggende moerassen, is gebouwd in 1680 en diende vooral als ‘country retreat’ voor vele generaties royals.
Aan de westkant van de tuinen staat het mausoleum van prins Albert en koningin Victoria. Ten zuiden ervan een kleine begraafplaats waar andere leden van de koninklijke familie een laatste rustplaats vonden, sinds de grond in 1928 gewijd werd.





Katharine Lucy Mary Worsley werd geboren in 1933 in Yorkshire als de enige dochter van Sir William Arthrinton Worsley en diens echtgenote, Joyce Moran.
Ze volgde les aan de Queen Margaret’s School in de buurt van York en aan de Runton Hill School in Norfolk. Op school maakte ze kennis met de wereld van de muziek en leerde ze piano, orgel en viool spelen, wat ze nu nog steeds doet.
Ze werkte later af en toe in een kindertehuis in York en op een kleuterschool in Londen, voordat ze in Oxford muziek ging studeren.
Later zou ze muziekles gaan geven aan de Wansbeck Primary School in Hull.
Ze trouwde op 8 juni 1961 in York met prins Edward, hertog van Kent. Hij was de oudste zoon van prins George van Kent en prinses Marina van Griekenland en Denemarken. Na haar huwelijk kreeg ze de titel “Hare Koninklijke Hoogheid De Hertogin van Kent”. Katharine en Edward kregen vier kinderen:
George (26 juni 1962), graaf van St. Andrews
Helen (28 april 1964)
Nicholas (25 juli 1970)
Doodgeboren kind (1977)
Na het verlies van hun vierde kind in 1977 leed Katharine enige tijd aan depressies.
Katharine bekeerde zich in 1994 tot de Katholieke Kerk. Het was een persoonlijk besluit, dat werd goedgekeurd door de koningin. In een interview met de BBC verklaarde ze: “Ik hou van richtlijnen en de Katholieke Kerk biedt je die. Dat heb ik altijd in mijn leven gewild.” (“I do love guidelines and the Catholic Church offers you guidelines. I have always wanted that in my life.”)
Volgens de Act of Settlement uit 1701 hebben rooms-katholieken en leden van de koninklijke familie die met rooms-katholieken trouwen geen recht op de troon. Ondanks dit verloor Edward zijn rechten op de Britse troon niet; bij hun huwelijk was Katharine nog aangesloten bij de Anglicaanse Kerk.
Na Katharine hebben meer leden van de koninklijke familie zich bekeerd tot de Katholieke Kerk.

Hij was de broer van koningin Fabiola van België. De belangstelling die hij in de media genoot, was in grote mate het gevolg van de verwantschap en van het contrast tussen beider levensstijl. Hij was een van de meest bizarre figuren van de decadente internationale jetset.
Mora y Aragón was een zoon van Gonzalo de Mora y Fernández, markies de Casa Riera.
Hij studeerde aan verscheidene colleges.
Hij probeerde de meest verschillende jobs: taxichauffeur, barpianist, stierenvechter, conferencier en handelsreiziger voor farmaceutische producten.
Later werd hij acteur in Spaanse producties.
Jaime werd begraven in Marbella waar hij in de toeristische sector actief was, terwijl het familiemausoleum zich in Madrid bevindt.
Hij vertolkte een kleine rol in de film La folie des grandeurs van Gérard Oury, naast Louis de Funès en Yves Montand. Als Grande de España was deze rol op hem zeer toepasselijk. (Diverse bronnen, Wikipedia en Story 1 oktober 1985)

Aartshertogin Kinga von Habsburg, met haar volledige naam Kinga Barbara Maria Carlota Jakobea Markus d’Aviano Balthasara von Habsburg-Lothringen, werd geboren op 13 oktober 1955.
Ze is de dochter van aartshertog Felix van Oostenrijk en prinses Anna-Eugénie von Arenberg, en is een lid van het Huis Habsburg-Lothringen.
In juni 1985 trouwde ze met baron Wolfgang von Erffa.
Hij is een telg uit een zeer oud en adellijk Duits geslacht.
De familie von Erffa stamt uit de regio Thüringen en de eerste officiële vermelding van de familienaam dateert al uit het jaar 1170.
Door de eeuwen heen hebben leden van zijn familie belangrijke posities bekleed.
In 1702 werd de familie door keizer Leopold I verheven tot de rang van “Reichsfreiherr”, ofwel Rijksbaron, een erfelijke titel binnen het Heilige Roomse Rijk.
Zijn afkomst is dus die van de Duitse Uradel, de oeradel.
De burgerlijke ceremonie vond plaats op 3 juni en de kerkelijke inzegening volgde op 8 juni van dat jaar.
Samen kregen ze vijf kinderen en het koppel is nog steeds samen en genieten van hun leven.


Prinses Beatrix en Claus kregen het domein in 1975, van de Italiaanse adellijke en wijn familie Vicini.
De graaf Vicini en zijn landgoed Villa S. Andrea is meer dan 600 ha groot.
Het gebied is onderverdeeld in onder meer 91 ha grond om wijn te produceren.
Bovendien bezit deze familie Vicini 80 ha aan olijfbomen en de grond die overblijft, gebruikt men voor algemene landbouw.
Prinses Beatrix en Claus had er voor het eerst vakantie in 1976.
Het landgoed werd door Beatrix grondig gerestaureerd in 1980 en voorzien van alle moderne gemakken, zoals een zwembad en een tennisbaan.
Het domein werd voor de veiligheid omringd door een 4 m1 hoog hekwerk met detectors en constante bewaking door carabineri.
Beatrix werd in 1988 benoemd tot ere-burger van Tavernelle Val di Pesa.
Het vakantiehuis in Tavarnelle Val di Pesa is nu eigendom van haar kinderen.
In de week van 11 juli 2020, was er een inbraak in de Villa. Gelukkig was de buit mager, volgens de politie. (Diverse bronnen, Wikipedia en De Post van 10 augustus 1980)





