Categorie: Muziek

40 jaar geleden, Julie Forsyth en Dominic Grant van de Britse groep Guys ‘n’ Dolls in blijde verwachting van hun eerste baby (Joepie 10 februari 1980)

Guys n’ Dolls werd in 1974 opgericht als tegenhanger van de Zweedse groep Abba.

Het zestal was ruim tien jaar actief en scoorde hits in verschillende Europese landen met liedjes als ‘You don’t have to say you love me’, ‘Broken dreams’, ‘Our song’ en ‘You’re my world’.

Na het uiteenvallen van de band in 1985, gingen Grant en Forsyth verder als duo.

Met hulp van de Nederlandse producer Peter Koelewijn oogstten ze succes met diverse countryalbums.

Martine Burnett noteerde in 1989 nog een hit met Rob de Nijs met de single ‘Duet (ik hou alleen van jou)’. Van Day en Bazar, die net als Grant en Forsyth een liefdeskoppel vormen, verlieten de Guys n’ Dolls al eind jaren zeventig en richtten het duo Dollar op.

In Engeland scoorde Dollar tot het einde van de jaren tachtig diverse toptien hits. (novum/tdb)

Jacques Brel vond eeuwige rust op zijn Paradijseiland (Joepie 10 februari 1980)

Jacques Brel stierf op 9 oktober 1978 aan longkanker.

De dag na zijn dood liet Maddly op zijn grafsteen een gedenkplaatje hangen, waarop zij en Brel in profiel te zien zijn.

Gedurende twintig jaar bezoeken talrijke toeristen het fleurige kerkhof in de baai van Atouna om foto’s te nemen van de gedenkplaat.


In 1998 besluit Brels familie – ter gelegenheid van de twintigste verjaardag van zijn dood – de reis naar de archipel in de Stille Oceaan te maken om het “onzedig” plaatje te vervangen door twee andere. “Het is ronduit onbeleefd om je portret op een graf te plaatsen, als je nog springlevend bent”, aldus France Brel, dochter van de beroemde zanger. “Door Brel werd Maddly’s immense zucht naar roem bevredigd”.


Enkele maanden later is Maddly op doortocht in Atouna. Met de steun van een deel van de lokale bevolking haalt ze de twee nieuwe gedenkplaatjes weg en hangt het oude weer op.

“Jacques besliste dat ik zijn herinnering zou zijn.

Veel bezoekers doen hun beklag omdat ze het beeld van het graf, zoals het door de hele wereld gekend is, niet meer terugvinden”, verdedigt Maddly zich.


Het geschil over de gedenkplaten verdeelt de bevolking van Atouna. Burgemeester Guy Rauzy vindt de “onaangename en betreurenswaardige publiciteit rond het graf” spijtig, want volgens hem ontvluchtte Brel de maatschappij om op het verlaten eiland rust en vrede te vinden.

In 1975 verkoos Brel, net zoals de Franse schilder Paul Gauguin, de verlatenheid en buitengewone schoonheid van het eiland boven de drukte van Parijs om zijn laatste levensjaren door te brengen.

Jacques Brel werd op 8 april 1929 geboren in Schaarbeek als zoon uit een katholieke bourgeoisfamilie.

Op school was hij geen briljant leerling en zijn vader besloot hem dan maar te werk te stellen in zijn kartonbedrijf. Jacques kon er niet aarden.

Op 20-jarige leeftijd besliste hij op de “echte” planken van de Brusselse cabarets te staan.


In 1953 werd Brel ontdekt door de Parijse producer Jacques Canetti, maar pas drie jaar later kwam de grote doorbraak met het lied “Quand on a que l’amour”.

In 1959 volgen de klassiekers “Ne me quitte pas”, “Les Flamandes” en “La valse à mille temps”. In zijn liedjesteksten nam de zanger geen blad voor de mond.

In 1966 zegt de chansonnier het podium vaarwel.

Naast muziek was Brel ook door film gepassioneerd.

Zo speelde hij in 1973 in “L’emmerdeur” van Edouard Molinaro.

Ook zijn vertolking van Don Quichote in de musical “L’homme de la Mancha” (1968) is onvergetelijk.

In 1974 krijgt Brel te horen dat hij longkanker heeft. Samen met vriendin Maddly trekt hij zich terug op de Markiezeneilanden. (Diverse bronnen, GVA en Wikipedia)

40 jaar geleden, The Selecter met het nummer Three Minute Hero en On My Radio

Het gezicht van de groep was toen en nu nog altijd Pauline Black.

Black is de dochter van een Joodse tienermoeder en een Nigeriaanse vader.

Ze werd geadopteerd door een Engels echtpaar van middelbare leeftijd en groeide op als Pauline Vickers.

Black volgde een studie sociale wetenschap en een opleiding als radiografe.

Ten tijde van haar eerste optredens had ze een baan in de gezondheidszorg; om geen problemen te krijgen op het werk nam de zangeres de artiestennaam Pauline Black aan.

In 1979 werd ze zangeres van het inderhaast opgerichte The Selecter, waarmee ze tot de kopstukken van de Britse ska-revival werd gerekend.

In 1981 verliet Black deze band die vlak daarna uit elkaar ging.

In de tweede helft van de jaren tachtig toerde Black door het land met een onewomanshow en ging ze ook acteren. Zo speelde ze Cleopatra en Billie Holiday; die laatste rol leverde haar een Time Out Award op voor Beste Actrice.

In 1991 werd The Selecter heropgericht in een nieuwe bezetting die vijftien jaar stand hield.

Tussendoor ging Black in 1995 op 42-jarige leeftijd op zoek naar haar moeder.

Begin jaren 00 vormde ze de kortstondige supergroep Ska Divas met Rhoda Dakar (The Bodysnatchers) en Jennie Matias (The Belle Stars).

In 2007 presenteerde Black voor BBC4 de muziekdocumentaire Soul Brittania.

In 2011 bracht Black haar biografie Black By Design uit en vormde ze een nieuwe Selecter met zanger Arthur ‘Gaps’ Hendrickson uit de oorspronkelijke bezetting.

Black bezit nu de rechten op de groepsnaam nadat gitarist en oprichter Neol Davies voor verwarring zorgde door zijn eigen Selecter te beginnen; deze band (met een zanger in plaats van zangeres) is inmiddels ter ziele.

De optredens van de officiële Selecter worden altijd aangekondigd met naamsvermelding van Black en Hendrickson.

Hun laatste album Daylight is van 2017. Ook Jools Holland werkte mee aan het album.(diverse bronnen en Wikipedia)

Vandaag mag Natalie Imbruglia 45 kaarsjes uitblazen.

Natalie leren we kennen als actrice, en is onder meer bekend van de Australische televisieserie Neighbours.

Net als Kylie Minogue en Jason Donovan stapt Natalie Imbruglia uit deze serie om in Engeland als zangeres haar geluk te beproeven.

Torn is haar eerste hit, en bereikt in Australië en Vlaanderen de eerste plaats en in Nederland de tweede plaats in de Top 40.

Natalie Imbruglia had in het verleden relaties met onder meer Josh Hartnett, David Schwimmer en Lenny Kravitz en ze was zelfs vijf jaar getrouwd met muzikant Daniel Johns, maar dat liep allemaal op de klippen.

Verleden jaar in juli maakte ze bekend dat ze zwanger was en zei ze het volgende: “Zij die me kennen weten dat het iets is waar ik lang heb naar uitgekeken en ik voel me gezegend dat het via de weg van IVF en een spermadonor gelukt is. Meer wil ik er echter niet over kwijt”, schreef ze toen.

Op 9 oktober 2019 liet ze via Instagram weten, dat ze bevallen was van een zoon.