Paris Match van 17, 24 oktober, van 14 november 1959 en van 26 oktober en 16 november 1979
Categorie: Paris Match Covers
Paris Match van 30 mei 1980
Paris Match van 23 mei 1980
Paris Match van 16 mei 1980
Paris Match van 9 mei 1980
Paris Match van 2 mei 1980
60 jaar geleden, de democratische partij kiest John F. Kennedy als hun kandidaat voor de presidentverkiezing op 8 november 1960
60 jaar geleden, nieuw wereldrecord met 37 vrouwen in één auto (maart 1960)
60 jaar geleden, te gast bij de Russisch-Franse componist Igor Stravinsky
Naast componist was Stravinsky ook dirigent, vaak van zijn eigen werken.
De van geboorte Russische componist verwierf in 1934 de Franse nationaliteit en werd, nadat hij zich eind jaren dertig van de 20e eeuw in de Verenigde Staten had gevestigd, in 1945 tot Amerikaan genaturaliseerd.
Vandaag 60 jaar geleden om 6 uur 30 in de ochtend, Frankrijk brengt bij het Algerijnse Reggane, in de Sahara, haar eerste atoombom tot ontploffing.
Later wijkt Frankrijk uit naar Frans-Polynesië waar het, tussen 1966 en 1996, op het atol Moruroa haar nucleaire tests uitvoert.
Inmiddels heeft Frankrijk al meer dan 200 atoomproeven uitgevoerd.(Diverse bronnen, Nueens en Paris Match van 20 februari 1960)
Vandaag 60 jaar geleden, komt de Franse schilder Jean-Michel Atlan te overlijden en dit door gevolgen van kanker.
Atlan verhuisde naar Parijs in 1930 en studeerde daar filosofie aan de Sorbonne, waar hij later ook les gaf.
Als Jood overleefde hij de Tweede Wereldoorlog door onder te duiken in een tehuis voor geestesziekten, nadat hij eerder gearresteerd was als lid van het Franse verzet.
In dit tehuis leerde hij zich zelf schilderen en schrijven.
In 1944 keerde hij terug naar Parijs, waar hij in 1946 zijn eerste expositie had, samen met schilders als Georges Braque en Henri Matisse.
In dat jaar ontmoette hij Asger Jorn en sloot zich aan bij de Cobra-groep.
Zijn atelier werd een ontmoetingsplaats voor Cobra leden in Parijs.
Zijn werk staat bekend om het gebruik van pasteltinten, waarbij de kleurvlakken met dikke zwarte lijnen zijn omrand.
Er is een duidelijke invloed van Cobra te zien, maar Atlan behield altijd een eigen stijl.
Hij stierf op 12 februari 1960.
Jean-Michel Atlan is 37 jaar geworden.(Diverse bronnen, Wikipedia, foto 2 samen met zijn vrouw en foto 4 zijn atelier)
60 jaar geleden, Marilyn Monroe op en rond de filmset van de film Let’s Make Love.(februari 1960)
Prinses Caroline van Monaco op haar verjaardagfeestje voor haar derde verjaardag
Soraya Esfandiary Bakhtiari te gast in Hollywood (november 1960)
Ze was de tweede vrouw van Mohammed Reza Pahlavi, de laatste sjah van Iran.
Gedurende het huwelijk werd ze beter bekend onder de naam ‘koningin Soraya’.
De titel shahbanu (keizerin) werd toen nog niet in Iran gebruikt.
Op achttienjarige leeftijd werd Soraya middels een foto aan het keizerlijk hof geïntroduceerd door Forough Zafar Bakhtiari, een van haar familieleden.
Niet lang daarna, op 12 februari 1951, trouwde ze in Teheran met de sjah.
Haar trouwjurk (van Christian Dior) werd na haar dood in Parijs geveild voor 1,2 miljoen dollar.
Beiden wilden eigenlijk niet scheiden, maar op 6 april 1958 scheidde ze alsnog van de sjah, omdat het huwelijk kinderloos bleef en de sjah per se een mannelijke nazaat als zijn opvolger wilde.
De sjah kondigde huilend de echtscheiding aan bij het Iraanse volk, in een toespraak die werd uitgezonden op radio en televisie.
De echtscheiding, die breed werd uitgemeten in de internationale pers, inspireerde tot het Franse lied Je Veux Pleurer Comme Soraya. (Ik wil huilen als Soraya).
De tekst is van de hand van de Antwerpse schrijfster Françoise Mallet-Joris en de muziek van Marie-Paule Belle.Toen de echtscheiding officieel werd, kreeg Soraya de titel van prinses.
Haar officiële aanspreektitel was Hare keizerlijke hoogheid prinses Soraya van Iran.
Ze vertrok naar Frankrijk en begon een carrière als filmster. In november 1960 verhuisde ze tijdelijk naar Hollywood om verder te werken aan een carrière als filmster. Wat echter niet lukte.
In 1964 bracht Soraya haar memoires uit, voor het eerst in het Engels uitgegeven onder de titel Princess Soraya. Autobiography of Her Imperial Highness.
In 1991 bracht ze het tweede deel daarvan uit, deze keer geschreven in samenwerking met Louis Valentin.
Het oorspronkelijk in het Frans uitgegeven Le Palais des Solitude en in het Nederlands uitgegeven als Paleis van eenzaamheid werd een internationale bestseller.
Soraya stierf op 26 oktober 2001 op 69-jarige leeftijd en werd begraven in München (Duitsland).
Een week na de dood van Soraya overleed ook haar broer Bijan, die na haar dood had gezegd: ‘Nu heb ik niemand meer om mee te praten’. (Diverse bronnen, Wikipedia en foto’s Paris Match 26 november 1960)
Het fotoalbum van de Franse zanger en jazzgitarist Sacha Distel.
Sacha (koosnaampje voor Alexander) was de zoon van een uit Rusland geëmigreerde scheikundige.
Na de Tweede Wereldoorlog kwam hij in contact met de Parijse variant van de jazz, voornamelijk de jazzgitaar met onder meer Django Reinhardt en Ray Ventura, overigens een oom van hem.
Als jonge jazzgitarist trad hij onder meer op in Algerije, toen nog Frans gebied.
Een tijdlang speelde hij als begeleider van Juliette Greco.
Hij had nog meer succes als zanger, en werd onder meer beïnvloed door Henri Salvador.
Zijn eerste gezongen succes werd het nummer Scoubidou. Distel coverde veel Engelstalige nummers, doch werk van hem werd ook gecoverd.
Zo werd zijn La Belle vie vertaald voor Frank Sinatra, die er met The good life een hit mee scoorde.
Er bestaan wereldwijd 250 versies van.
Op zijn negentiende trok hij naar New York waar hij zijn Engelse taalkennis verbeterde en in het wereldje van componisten en producers terechtkwam.
Hij zou een korte relatie gehad hebben met Brigitte Bardot, maar trouwde in 1963 met Francine Bréaud (ski-kampioene), bij wie hij twee zonen had.
Vanaf de beginjaren ’60 trad hij op in televisieshows.
Na een auto-ongeval in 1985 stopte bijna zijn carrière, omdat hij aansprakelijk werd gesteld voor de geleden schade van zijn passagier, de actrice Chantal Nobel.
Samen met Henri Salvador is hij een van de weinige Franse muzikanten die in de Dictionaire du jazz vermeld staan.
Toen gisteren nog vandaag was 