Vandaag 90 jaar geleden, de geboorte van Nederlands-Belgische presentator, zanger, muzikant, acteur en conferencier Henk van Montfoort.

Na de oorlog debuteerde van Montfoort in het schoolorkestje.

Al gauw trad hij op bij gala’s, kermissen en dergelijke.

In de jaren vijftig leerde hij in Amsterdam zijn eerste vrouw – Yvonne Henneco – kennen, met wie hij mee naar België ging.

Henneco maakte samen met Jan Verbraeken deel uit van het orkest van Marcel Hellemans, mensen met wie van Montfoort nog regelmatig zou samenwerken.

Later werkte hij nog met onder meer Miel Cools en Claire, met wie hij verschillende duetten opnam.

met Miel Cools

Een zo’n duet, “Op de purp’re hei”, stond in 1977 twee weken op nummer 1 in de BRT Vlaamse top tien.

In de media begon Van Montfoort op de radio, maar hij bouwde vooral een stevige televisiecarrière uit.

Hij was eerder te zien op de Belgische dan op de Nederlandse televisie. Bekende Belgische tv-programma’s waren Hallo met Henk en Henk in Wonderland.

In Nederland waren dat Hallo hier Hilversum en Met de muziek mee.

Van Montfoort speelde mee in verscheidene televisiefilms en -series, vooral in de jaren zestig.

Begin jaren tachtig zette hij min of meer een punt achter zijn carrière, hoewel hij tot in 2001 bleef optreden met een seniorenshow.

Van Montfoort overleed op 71-jarige leeftijd na een kort ziekbed aan longkanker.

R.I.P drummer Herman Celis

Rembert De Smet en Herman Celis gingen van start met 2 Belgen als duo.

Hun eerste single was het nummer Quand Le Film Est Triste (1982)

met op de B-kant Lena

Deze single was meteen goed voor een verkoop van 5000 stuks.

Vreemd genoeg zijn beide nummers niet terug te vinden op het debuutalbum.

Voor hun tweede album Soulsmasking, besloot Rembert De Smet om het duo te versterken met Jean-Lou Nowé, Herman Truyens en Chris Whitley.

Uit dit tweede album kwam de single Call Me

De teleurstelling betreft de verkoop van het album en tijdens de opname van het nummer Opération Coup De Poing besloot Herman Celis om de groep te verlaten.

Dus van het grote succes van de remix van het nummer Lena en in feite ook van Opération Coup De Poing kon hij dus niet genieten.

Gelukkig kon hij via de overstap naar de groep Nacht Und Nebel wel tijdelijk genieten van het succes, dankzij het nummer Beats Of Love.

Zowel op de Lp en de single Beats Of Love is hij echter niet te horen, gezien de opnames dateren van 1983 en Patrick Nebel het drumwerk zelf deed.

Voor de opvolger Victoria 2000 was hij ook niet te horen gezien hij toen al de groep had verlaten.

Hoe het daarna ging met Herman Celis, kan ik u niets vertellen, gezien ik gewoonweg niets kan terug vinden.

Herman Celis grootste wapenfeit is dus dat hij medeoprichter was van 2 Belgen.

Vier jaar geleden stierf Rembert De Smet op 62-jarige leeftijd aan de gevolgen van kanker. (foto Rembert De Smet en Herman Celis)

André van Duin en zijn nieuwe single Voor Altijd.

Voor Altijd van Andre van Duin is een liefdevolle ode aan zijn overleden echtgenoot Martin en hun leven samen.

Het melancholieke loflied werd geschreven door niemand minder dan Danny Vera en Andre van Duin bewerkte de tekst tot een persoonlijk verhaal over liefde, gemis en afscheid.

Vera dacht bij het schrijven van het lied direct aan ’s lands grootste artiest Andre van Duin als vertolker.

Zo geschiedde.

André van Duin en zijn nieuwe single Voor Altijd.

André van Duin en zijn nieuwe single Voor Altijd.

Voor Altijd is opgenomen door Frans Hagenaars in SSE Noord, samen met Danny Vera en Reyer Zwart die het arrangeerde.

André van Duin en zijn nieuwe single Voor Altijd.

De Nederlandse zanger Frans van Schaik (mei 1961)

Hij was oorspronkelijk bedrijfsleider van een fabriek in knippatronen.

In de jaren dertig begon hij een zangcarrière onder de artiestennaam Ted Jenkins.

Aanvankelijk zong hij vooral Franse chansons en cowboyliederen.

In 1940 nam hij de zang voor zijn rekening in het muzikale hoorspel Vrouw aan boord van Anton Beuving en Jan Vogel.

Een van de liederen daarin was Ketelbinkie, wat zijn grootste succes zou worden.

Drie jaar later zette hij het voor het eerst op de plaat, op het orgel begeleid door Cor Steyn.

Door het succes van Ketelbinkie concentreerde Van Schaik zich vooral op zeemansliederen.

Zijn artiestennaam was de zingende zwerver.

Andere populaire liederen van hem waren Het zwerverslied (1946), Geef mij maar een schip (1947), En altijd komen er schepen (1948) en Droomland (1950).

Hij was ook tweemaal in een Nederlandse film te zien: in 1949 in Een koninkrijk voor een huis en in 1955 in Ciske de rat.

Ook trad hij regelmatig op in revues en operettes.

Maar het is het lied over de straatjongen van Rotterdam waardoor de Amsterdammer Van Schaik nog steeds voortleeft. (Diverse bronnen en Wikipedia)

De Nederlandse zanger Frans van Schaik (mei 1961)
De Nederlandse zanger Frans van Schaik (mei 1961)