Foto's, en reportages en voor 95 % niet terug te vinden op Google uit ons ver verleden, over Gent, Vlaanderen, film, muziek, sport, politiek en zoveel meer uit tijdschriften en kranten en jaarboeken. Vanaf de jaren 1900 tot en met gisteren. Meer foto's en artikelen terug te vinden op onze Fb groep Gisteren nog vandaag en de Fb groep Weetjes over popmuziek
De film, die op 13 september 1986 in wereldpremière ging op het Filmfestival van Toronto, is de verfilming van het boek ‘Uit het raam springen moet als nutteloos worden beschouwd’ van Fernand Auwera.
Het scenario werd bewerkt door Auwera en Stijn Coninx, die ook als regieassistent aan de film meewerkte.
In de hoofdrollen spelen Herbert Flack, Mark Verstraete en Maya van den Broecke, terwijl de muziek werd gecreëerd door Dirk Brossé.
Daarnaast spelen ook Jef Cassiers, Ingrid De Vos, Vic Moeremans, Bob Van Der Veken, Cyriel Van Gent en zangeres Emly Starr mee, en had zelfs Robbe De Hert een kleine rol als portier.
In het verhaal worden in het luxueuze rusthuis Sempa Vivex kosten noch moeite gespaard om de bemiddelde bewoners te vermaken. Wanneer een gepensioneerde politicus zich wil laten opnemen en zijn kleindochter de bemiddeling verzorgt, lijkt dit de perfecte gelegenheid voor het rusthuis om een dreigende sluiting af te wenden.
Directeur Axel Woestewey ziet in de kleindochter bovendien een nieuwe vrouw om te verleiden.
De filmtrailer veroorzaakte in 1986 een kleine rel, omdat deze uitsluitend de nadruk legde op de seksscènes uit de film.
Deze klassieker, geschreven door Cyriel Buysse, werd geregisseerd door Dirk Tanghe.
Ik herinner me nog dat ik hem tijdens de repetities regelmatig een glas witte wijn bracht en dan bleef kijken naar de gang van zaken.
Het decor, ontworpen door Steven Demets, en de verlichting van Jaak van de Velde waren subliem.
Het verhaal was ijzersterk en de bezetting was fantastisch; Jef Demets schitterde in zijn rol als vader Van Paemel.
Naast vrijwel de complete vaste groep toneelspelers van het NTG, kregen ze ook nog versterking van Els De Schepper, Koen De Sutter, Frank Dierens en Marijke Pinoy.
Dirk Tanghe wist er bijna een filmvoorstelling van te maken, mede dankzij de ruimte die hij kreeg in de Tolhuislaan.
Bijna 30.000 mensen kwamen kijken, dus we kunnen zeker spreken van een groot succes.
De populaire televisiepresentator Nand Baert kende we vooral van het reisprogramma Van Pool tot Evenaar.
Tijdens Expo 58 was hij samen met onder andere Pros Verbruggen één van de stemmen die voor de Belgische radio vanuit de paviljoenen sfeerbeelden en interviews verzorgde.
Baerts werd bekend als een van de Nederlandstalige dj’s bij Radio Luxembourg.
Hij verzorgde in 1956 de allereerst Vlaamse commentaren voor het Eurovisiesongfestival Bij BRT 2.
Bij Omroep Oost-Vlaanderen was hij begin jaren 60 bekend als radiopresentator van programma’s als Party-time in Rudi’s Club en Afternoonbeat, die hij samen met Rudi Sinia presenteerde.
Op de Nederlandse televisie was hij bij de Avro van 1963 tot 1967 de eerste presentator van het tv-programma Wie van de drie.
Van 1977 tot zijn overlijden in 1985 was hij de presentator van de populaire televisiequiz Van Pool tot Evenaar.
Eddy Wally’s roem was niet louter te danken aan zijn muzikale prestaties, maar veeleer aan zijn flamboyante persoonlijkheid en memorabele uitspraken.
Gekleed in opvallende glitterkostuums, à la Liberace, presenteerde Wally zich als een onverstoorbare optimist.
Zijn unieke taalgebruik, doorspekt met stopwoorden als “gewéldig” en “wauw”, werd een geliefd mikpunt van imitatie voor komieken en droeg bij aan zijn iconische status.
Dit komische imago leverde hem talrijke gastrollen op in amusementsprogramma’s, waaronder FC De Kampioenen (aflevering “Chérie”), Samson en Gert (aflevering 163, 1992) en Wie ben ik?, waar hij een team vormde met Daisy Van Cauwenbergh en Urbanus.
De vraag of Eddy Wally een typetje was, bleef lange tijd onbeantwoord.
Jan Van Rompaey, die hem meermaals interviewde, waaronder voor het programma Echo, meende dat Wally geen rol speelde, alhoewel hij zijn gedrag mogelijk enigszins aandikte.
Zijn woordenschat was volgens Van Rompaey beperkt.
Kamagurka, die meermaals met Wally samenwerkte, deelde een vergelijkbare visie.
Hij suggereerde echter dat Wally’s excentriciteit mede voortkwam uit de verwachtingen die aan een beroemdheid werden gesteld.
Kamagurka concludeerde uit hun samenwerkingen dat Wally een vorm van dyslexie had, wat bleek uit zijn fonetische schrijfwijze en moeite met het onthouden van eenvoudige teksten.
Een van Wally’s meest iconische televisierollen was die van Kapitein Wally in de absurdistische comedyreeks Lava (1989) van Kamagurka en Herr Seele.
In de rubriek “Wally in space”, een parodie op Star Trek, speelde hij een ruimtekapitein die bij dreigend gevaar steevast begon te zingen, want “als de kapitein zingt wijkt het gevaar.”
Later werkte hij samen met Kamagurka en Herr Seele aan het radioprogramma Studio Kafka op Studio Brussel.
Ook op de radio was Wally een bekende stem.
Van de tweede helft van de jaren 70 tot de jaren 80 presenteerde hij zijn eigen radioshow, “Onvergetelijk”, bij Omroep Oost-Vlaanderen.
In de jaren 2000 verzorgde hij een wekelijkse rubriek in het programma van Erwin Deckers en Sven Ornelis op Q-music.
In 2014 liet Wally zich interviewen door Eric Goens voor de documentairereeks Kroost. Dit gaf een inkijk in het leven achter de glitter en glamour.
In maart 2011 werd Wally getroffen door een hersenbloeding, met een lichte verlamming tot gevolg.
Zijn echtgenote meldde dat hij aan de linkerkant verlamd was en dat een terugkeer naar het podium onwaarschijnlijk was.
In juli van dat jaar verhuisde hij naar een rusthuis in Zelzate.
Het jaar 2012 bracht zowel verdriet als een laatste glimp van glorie., want op 6 oktober overleed Wally’s echtgenote, Mariëtte Roegiers, op 80-jarige leeftijd.
Kort daarna, op 14 en 15 december, maakte Eddy Wally een emotionele comeback tijdens de Nacht van de Schlagers in Kortrijk, waar hij definitief afscheid nam van het podium.
Op 6 februari 2016 overleed Eddy Wally in het rusthuis in Zelzate na een nieuwe hersenbloeding.
Zijn uitvaartplechtigheid vond plaats op 13 februari in de Sint-Laurentiuskerk in Zelzate, waar fans en vrienden afscheid namen van een onvergetelijk icoon.
Toen gisteren nog vandaag was 