
40 jaar geleden, Motörhead, goede vaart kapitein Lemmy.

Foto's, en reportages en voor 95 % niet terug te vinden op Google uit ons ver verleden, over Gent, Vlaanderen, film, muziek, sport, politiek en zoveel meer uit tijdschriften en kranten en jaarboeken. Vanaf de jaren 1900 tot en met gisteren. Meer foto's en artikelen terug te vinden op onze Fb groep Gisteren nog vandaag en de Fb groep Weetjes over popmuziek




Erin Moran begon haar acteercarrière al op jonge leeftijd en speelde in verschillende films en tv-series, maar had moeite om als volwassene werk te vinden.
Ze leed aan financiële en persoonlijke problemen en overleed in 2017 aan de gevolgen van keelkanker.
Erin Marie Moran werd geboren op 18 oktober 1960 in Burbank, Californië, als de jongste dochter van Sharon en Edward Moran, die nog vijf andere kinderen hadden.
Haar moeder schreef haar in bij een talentenbureau toen ze vijf jaar oud was en haar vader was een financieel manager.
Twee van haar broers zijn ook acteurs, John Moran en Tony Moran.
Ze beschuldigde haar vader publiekelijk van fysiek en mentaal misbruik in 1992.
Morans eerste acteerklus was op vijfjarige leeftijd in een tv-reclame voor First Federal Bank.
Op zevenjarige leeftijd werd ze gecast als Jenny Jones in de tv-serie Daktari, tijdens het vierde en laatste seizoen in 1968.
Ze maakte haar filmdebuut in How Sweet It Is! (1968) met Debbie Reynolds, en maakte regelmatig verschijningen op The Don Rickles Show in 1972, en gastoptredens in The Courtship of Eddie’s Father, My Three Sons, Bearcats!, Family Affair en in The Waltons, in een aflevering getiteld “The Song”, in 1975.
Ze verscheen ook in de tv-serie Gunsmoke.
In 1974, op dertienjarige leeftijd, werd Moran gecast om haar bekendste rol te spelen als Joanie Cunningham in de sitcom Happy Days, de jongere zus van Richie Cunningham (Ron Howard).
Moran zette de rol voort in 1982 in de kortstondige spin-off serie Joanie Loves Chachi.
Moran verklaarde later dat ze slechts met tegenzin had ingestemd om in de serie te spelen, omdat ze liever bij Happy Days was gebleven.
Ze won de Young Artist Award voor Beste Jonge Actrice in een Nieuwe Televisieserie voor haar rol.
Na de annulering van Joanie Loves Chachi in 1983 keerde ze terug naar Happy Days voor het laatste seizoen.
In 1983 zei Moran in een interview dat de producenten van Happy Days haar onder druk hadden gezet om te veranderen vanaf ongeveer vijftienjarige leeftijd: “Ze wilden plotseling dat ik afviel en dit sexy ding werd”.
In de volgende jaren maakte Moran verschillende andere gastoptredens op tv-series, zoals The Love Boat, Murder, She Wrote, en Diagnosis: Murder, en speelde tegenover Edward Albert in de cult sci-fi horrorfilm Galaxy of Terror (1981).
Net als veel andere kindacteurs had Erin moeite om rollen te vinden als volwassene.
Na de annulering van Happy Days in 1984 maakte ze af en toe gastoptredens op gescripte en realityshows.
Ze verhuisde uiteindelijk weg uit Hollywood, omdat haar financiële toestand het niet meer toeliet om iets te kunnen huren.
In 2012 spande ze samen met haar Happy Days-collega’s Anson Williams, Marion Ross, Don Most en de weduwe van Tom Bosley een rechtszaak aan tegen CBS en Paramount voor 10 miljoen dollar, waarbij ze beweerden dat ze nooit de royalty’s voor merchandise hadden ontvangen waar ze volgens hun contracten recht op hadden.
De zaak werd buiten de rechtbank om geschikt.
Moran was twee keer getrouwd, eerst met Rocky Ferguson van 1987 tot 1993, en daarna met Steven Fleischmann van 1993 tot haar dood.
Op 22 april 2017 overleed ze in een caravanpark in Corydon, Indiana, waar ze toen woonde met haar man.
Ze was 56 jaar oud.







Zijn eerste huwelijk, met Dorothy Barton, duurde twintig maanden.
Wat wil je, hij was veertien, zij zeventien.
”Ze was te oud voor mij”, stelde hij in een interview in 1978.
Drie weken voor zijn scheiding van Barton rond was, trouwde hij al met Jane Mitcham.
Dat huwelijk duurde vier jaar, van september 1953 tot oktober 1957, en leverde twee kinderen op.
In december 1957 trouwde Lewis met zijn achternichtje Mary Gale Brown, met wie hij ook twee kinderen kreeg.
Ze scheidden in december 1970.
Zijn vierde vrouw was Jaren Elizabeth Gunn Pate, die in 1983 verdronk in hun zwembad.
In 1962 had Jerry Lee op dezelfde manier een zoon verloren, Steven Allen Lewis, die toen drie was.
In 1973 verloor hij nog een zoon in een verkeersongeluk, de negentienjarige Jerry Lee Lewis Jr..
Zijn vijfde vrouw was Shawn Stephens.
Ze trouwden in juni 1984, drie maanden later overleed zij aan een overdosis methadon.
Zijn zesde huwelijk, met Kerrie McCarver, duurde twintig jaar en leverde hem één zoon op.
In 2012 trouwde hij voor de zevende keer en nu met Judith Brown, de vrouw die al jaren voor hem zorgt en de ex is van Lewis’ voormalige schoonbroer.
Lewis houdt het graag in de familie, maar de ceremonie was zo geheim dat zelfs de dochter van de rock-‘n’-rollpionier, Phoebe Lewis, die nochtans bij hem inwoont, niet op de hoogte was.
Acht jaar geleden verklaarde Lewis zijn toch wat turbulente tocht op het pad van de liefde als volgt: “Ik ben de koppigste kerel ter wereld.
Toen ik voor de eerste keer wilde trouwen, was mijn moeder in alle staten.
Mijn pa zei tegen ma ‘Laat hem met rust, mammy.
Je weet hoe koppig hij is. Zo hard als een steen’.
Ik was toen veertien. Dat was in Louisiana”.


In de video Mani Meme zien we alleen maar zangeres Dett Peyskens van de groep.
Het nummer Mani Meme is geschreven door Walter Verdin en dit samen met Bea Daems en Karel Vereertbrugghen. Deze drie kennen elkaar van hun gemeenschappelijke groep De Nota.
Karel Vereertbrugghen kennen we onder meer ook van de groep Soft Verdict. De groep rond de Belgische muzikant Wim Mertens.
Dett Peyskens zingt in een verzonnen taal die lijkt op het Italiaans, maar geen echte betekenis heeft.
Het nummer werd terug bekend toen het modehuis Gucchi het gebruikte voor een reclamecampagne in oktober 2020.
Als muzikante en zangeres werkte Peyskens na Pas De Deux samen met Walter Verdin aan het video/concert Videorhythmics.
Ze speelde ook in de surrealistische film “Le Mur” van Alain Berliner uit 1998, in de voorstelling Revue van Ruud Gielens voor Het Toneelhuis en in vele kunstvoorstellingen die muziek, dans en theater combineerden.
In 2002 bracht ze samen met drummer Danny Van Hoeck het album October’Oktobre uit.
